Volle kerk neemt afscheid van Gert (19)

OUDERS VERLIEZEN VIER JAAR NA DODELIJK ONGEVAL DOCHTER OOK ZOON

De kist wordt naar buiten gedragen.
Sarah Vandoorne De kist wordt naar buiten gedragen.
De kerk van Oostwinkel zat bomvol voor het afscheid van Gert Mouton (19). Gert raakte vier jaar geleden in coma na een ongeval, waarbij zijn zus Ruth stierf, en overleed op 28 juli aan een accute longontsteking. "Bedankt aan iedereen die voor hem gezorgd heeft", aldus zussen Griet en Kaat.

"Van Gert ging heel veel liefde en vriendschap uit." De pastoor van Oostwinkel zei luidop wat alle aanwezigen in de kerk en daarbuiten al lang wisten: de jonge Gert Mouton was erg geliefd in het dorp. De kerk, met 350 zitplaatsen, was tot de nok gevuld en ook voor de kerk pinkten vele kennissen een traantje weg wanneer 'Een Ster' van Stan Van Samang aan het begin van de dienst afgespeeld werd. In totaal kwamen maar liefst 800 mensen samen om een laatste groet te brengen aan de jongen, amper vier jaar nadat ook zijn zus Ruth begraven werd. "Laten we denken aan alle familieleden die de familie Mouton-Rutsaert reeds verloren hebben", sprak de priester.


Het noodlot sloeg toe bij de familie op 24 oktober 2012. Die avond reed een volgeladen vrachtwagen in de Ronselestraat, in de richting van Oostwinkel. Toen die bestuurder links wilde afslaan, botste de vrachtwagenchauffeur frontaal op Ruth (22) en Gert (destijds 15). Gert moest naar de voetbaltraining in Zomergem en Ruth had aangeboden om hem te voeren. Ruth liet die avond het leven en Gert, die zwaargewond afgevoerd werd, zou nooit meer kunnen voetballen. Na het ongeval lag de jongeman lange tijd in een coma en wanneer hij ontwaakte, bleek dat hij blijvende letsels overgehouden had. Zelfstandig functioneren kon hij niet meer, maar de jongen maakte enorme stappen vooruit. In de week verbleef hij in het dienstverleningscentrum Heilig Hart in Bachte-Maria-Leerne (Deinze) en met de hulp van veel specialisten had Gert net weer leren communiceren met een aangepaste spraakcomputer.

Het doodsprentje van Gert Mouton.
Sarah Vandoorne Het doodsprentje van Gert Mouton.

Dank

De vele ergotherapeuten, kinesisten en andere hulpverleners ontbraken niet op het lijstje van zussen Kaat en Griet, die neergeschreven hadden wie ze allemaal wilden bedanken tijdens de begrafenis. "Bedankt om hem te leren communiceren, maar ook om hem te leren hoe hij met een rolstoel moest rijden, om hem te mobiliseren", aldus de zussen.


"Bedankt ook aan zijn leerkrachten, die brieven en mails stuurden naar mama, papa en Gert", gaan Kaat en Griet verder. "En aan zijn vrienden uit het middelbaar, die hem nooit vergeten zijn."


"Bovenal willen we mama en papa bedanken, om alles wat ze voor Gert gedaan hebben", daarmee begonnen Kaat en Griet hun lijstje. Paul Mouton en Marie Christine Rutsaert gooiden hun hele leven om in het teken van hun zoon. "Een blik, een glimlach, een duim, een kleine aanraking: meer had je niet nodig om ons gelukkig te maken", zo staat te lezen op het doodsprentje van hun zoon. "Dank voor elk gebaar, elk woord van troost."

Omdat de kerk vol was, volgden veel mensen buiten de begrafenis.
Sarah Vandoorne Omdat de kerk vol was, volgden veel mensen buiten de begrafenis.