83 jaar en nog altijd huisarts

DOKTERS BLIJVEN STEEDS LANGER AAN HET WERK

Dokter Pierre Paelinck en zijn echtgenote Nadine in de dokterspraktijk.
Foto Katrijn De Bleser Dokter Pierre Paelinck en zijn echtgenote Nadine in de dokterspraktijk.
Dokter Pierre Paelinck (83) uit Zele is al 55 jaar aan de slag als huisarts en heeft nog geen plannen om te stoppen. Uit cijfers blijkt dat huisartsen steeds langer aan het werk blijven. Sommigen uit absolute noodzaak, anderen omdat ze het graag doen. "Ik begrijp wel dat de stiel jonge mensen afschrikt", zegt dokter Paelinck.

Volgens het Riziv (Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering) halen 285 Belgische gemeenten de minimumnorm van negen huisartsen per 10.000 inwoners niet. Ook Hamme, Zele, Berlare, Dendermonde, Buggenhout en Lebbeke horen hierbij. Zo zijn er in Zele, een gemeente met meer dan 22.000 inwoners zestien huisartsen aan de slag. Eén van hen is dokter Pierre Paelinck, 83 jaar en een actieve huisarts met een eigen praktijk sinds 1960. "Ik vind het best merkwaardig dat zestien huisartsen voor een gemeente als Zele te weinig is. In 1960 waren er zes voor 18.000 inwoners. Toen hadden we zelfs veel meer taken. Er was nog geen ambulance dus gingen we zelf ter plaatse om de slachtoffers naar een ziekenhuis te brengen. Ook natuurlijke bevallingen deden we zelf. Als we iemand naar het ziekenhuis brachten, moesten we die daar ook zelf gaan opvolgen. Eén namiddag per week kwam er een internist, een radioloog en een chirurg langs. Vandaag hebben huisartsen veel minder taken en lijkt het net een gemakkelijkere job. De jeugd heeft die zware tijden natuurlijk niet gekend", zegt dokter Paelinck.

Bijscholing

De Zeelse dokter bereikte al lang de pensioenleeftijd, maar hij besliste zelf ermee door te gaan. Niet uit noodzaak of uit schrik voor een tekort aan dokters maar omdat hij dat zelf wil. "Ik doe het graag, ik ben gezond en mijn echtgenote is ermee akkoord. Het is meer een passie dan een beroep. Er wordt in Zele dan wel al twintig jaar gezegd dat ik er bijna mee zou stoppen, ik volg nog steeds bijscholingen om met alles mee te kunnen. Hoe lang ik dit beroep nog zal uitoefenen, weet ik zelf nog niet. Zolang mijn gezondheid het toelaat, doe ik voort." Echtgenote Nadine Van Cauteren beaamt dat lachend. "Ik weet niet wat hij anders met zijn tijd zou moeten doen."


Toch doet dokter Paelinck het naar eigen zeggen de laatste jaren wat rustiger aan. "Mijn consultaties vinden nu plaats van 8 tot 10 uur, maar meestal zijn er al patiënten om 7.30 uur. Daarna doe ik enkele huisbezoeken en om 12.30 uur ben ik steeds thuis om te eten. Na de middag doe ik nog een drietal huisbezoeken en van 17.30 tot 19 uur heb ik nog eens consultaties. Vroeger was het dag en nacht, weekend of niet. Met de nachtdienst van wacht ben ik drie jaar geleden gestopt."

Onzekerheid

Waarom jonge geneeskundigen geen eigen praktijk meer willen beginnen, weet Paelinck niet. "In mijn ogen is het leven van een huisarts net gemakkelijker geworden." Volgens echtgenote Nadine heeft de onzekerheid er veel mee te maken. "Als je als dokter ziek wordt, kan je op bijna niets terugvallen. Als de echtgenote dan mee in de zaak zit, heb je niets meer." Dokter Paelinck weet wat een dokter die op pensioen is, krijgt. "Als ik nu stop met werken dan heb ik samen met mijn vrouw een pensioen van 900 euro per maand. Persoonlijk heb ik geen klagen en ik doe het al helemaal niet voor het geld. Maar ik begrijp wel dat het jonge mensen afschrikt."