Afscheid van voetballertje Emiel (13): “Grendelke, het was een plezier jou erbij te hebben”

Er stonden fleurige bloemen bij de kist van Emiel.
Hans Verbeke Er stonden fleurige bloemen bij de kist van Emiel.
Vele honderden mensen hebben deze voormiddag afscheid genomen van Emiel Degrande (13). Het voetballertje uit Gullegem stierf aan een slagaderbreuk, ondanks het feit dat hij medisch gescreend was. Na de uitvaartdienst kregen de aanwezigen een zakje zonnebloempitten mee, om in het voorjaar te zaaien en zo in 2020 een zomer vol zonnebloemen te creëren, als eerbetoon aan Emiel.

Het zijn zware tijden voor de familie Degrande uit het Kortrijkse. Precies twee weken geleden stonden ze in diepe rouw rond de kist van Arthur Deconinck (21) uit Moorsele. Gestorven, samen met zijn vriend Maxime uit Aalbeke, tijdens een roadtrip in Duitsland. Benzinedampen uit een lekkende jerrycan werden hen fataal, toen ze overnachtten in hun wagen. In dezelfde aula, die van uitvaartzorg Serrus in Sint-Eloois-Winkel, was de familie woensdag opnieuw bijeen om te rouwen. Voor Emiel dit keer. Amper 13 jaar en de neef van Arthur.

Emiel op Chirokamp.
Hans Verbeke Emiel op Chirokamp.

Noodlot slaat toe

Een slagaderbreuk, veroorzaakt door een scheurtje in de aorta, werd de knaap uit Gullegem op dinsdag 10 september fataal. Emiel was op school in Kortrijk onwel geworden. In overleg met zijn ouders en de directie fietste hij naar huis. Daar vond zijn vader, die ook onmiddellijk naar huis was gereden, hem levenloos op de grond. Hulp kon niet meer baten. 

Zware hoofdpijn

Emiel was drie dagen voordien, enkele uren na zijn zaterdagse voetbaltraining, door zijn ouders al naar het ziekenhuis gebracht, omdat hij plots zo’n zware hoofdpijn had gekregen. De artsen vonden echter niks abnormaals en stelden bijkomend onderzoek voor. Dat zou gisteren, dinsdag, plaatsvinden. Intussen werd Emiel verboden om voorlopig nog te voetballen.

Het gedachtenisprentje van Emiel.
Hans Verbeke Het gedachtenisprentje van Emiel.

Domme humor 

De ouders van Emiel en zijn twee zussen staken kaarsen aan, bij het begin van de afscheidsdienst. Rond de kist: het Chirohemd van Emiel, zijn voetbaltruitje met rugnummer drie. “Je was slechts 5.010 dagen bij ons”, klonk het. “Het hadden minstens 5.010 weken moeten zijn. En dan nog zou het afscheid zwaar zijn geweest. Je was een crème van een gast, altijd enthousiast, altijd klaar om te helpen, een vriend van iedereen. Je was de lijm tussen je vele vrienden. Zaterdag spelen je makkers van de U15 een match ter ere van jou. Het had er verdorie ene moeten zijn mét jou.”  Zus Julie herinnerde aan een belofte die ze samen met haar broer had gemaakt. “We zouden samen 100 jaar worden maar bij jou is het gestopt op 13. Dit kan niet, het mag niet. Speciaal voor jou doe ik er nog 85 jaar bij, ik ga voor de 100.” Zus Louise sprak dan weer over de domme humor en de gekke bekken van Emiel. “Je bracht altijd iedereen aan het lachen, lieve broer van me.”

Naast de kist prijkten het Chirohemd en het voetbaltruitje van Emiel.
Hans Verbeke Naast de kist prijkten het Chirohemd en het voetbaltruitje van Emiel.

Pannenkoek met choco

Doopmeter Valerie was ongerust, toen Emiel die bewuste zaterdag omwille van zijn zware hoofdpijn naar het ziekenhuis moest. “Maar toen ik je een dag later terugzag en je spontaan vroeg naar een pannenkoek met choco, dacht ik dat het weer goed zat. Mijn verjaardag zal nooit meer dezelfde zijn. Hoe zot was dat? Jij en ik, jarig op dezelfde dag. De foto van ons twee, samen in de boot, zal altijd een speciaal plekje krijgen.” Nele Degrande, de tante van Emiel, nam ook het woord. Veertien dagen nadat zij en haar gezin zelf afscheid moesten nemen van hun zoon en broer Arthur, las ze een verhaal voor van de eekhoorn en de mier, een verhaal over de betekenis van ‘elkaar missen’. “Ik hoop dat je nu samen bent met Arthur, zorg goed voor elkaar”, besloot ze. Bij een foto van Emiel prijkte trouwens één van de stenen met opschrift ‘Arthur on the road’, die Nele en haar gezin veertien dagen geleden schonken aan de aanwezigen op zijn afscheid. Flink wat van die stenen zijn intussen achtergelaten op mooie plekjes in binnen- en buitenland, zoals de ouders hadden gevraagd.

Emiel en enkele van zijn Chirovrienden.
Hans Verbeke Emiel en enkele van zijn Chirovrienden.

Macarena bij het kampvuur

Enkele Chirovrienden hadden het in hun afscheidswoordje over het enthousiasme van Emiel. “Je wist zelfs van de saaiste spelletjes toch nog iets tofs te maken. Kattenkwaad hoorde er natuurlijk ook bij. En toen je op het laatste zomerkamp iets had uitgespookt en je als straf met je vrienden de Macarena moest dansen bij het kampvuur, vonden jullie dat niet gênant - zoals wij hadden gedacht - maar wel supertof. Nooit hebben we jongens als jullie zo aanstekelijk enthousiast zien dansen.”

Bij een foto van Emiel hing zijn Chirohemd gedrapeerd.
Hans Verbeke Bij een foto van Emiel hing zijn Chirohemd gedrapeerd.

Slot op de deur

De laatste getuigenis was voor zijn vrienden van FC Gullegem. “Emiel, Grendelke, al van bij de duiveltjes was jij het slot op de deur. Je groeide mee met de ploeg, jullie werden snel een hechte vriendengroep. En voor jou was iedereen welkom. Het was een waar plezier je erbij te hebben, onze vaste waarde, onze nummer drie op het veld. We zullen je altijd en overal meenemen in onze gedachten, wat er ook gebeurt.” De laatste, individuele groet aan kleine Emiel bleef maar duren. “Je was één van ons, je blijft één van ons, slaap zacht lieve strijder”, staat te lezen op het gedachtenisprentje. Toen de kist vertrok voor de laatste rit van Emiel, liet zijn familie dertien rode ballonnen op, één voor elk levensjaar.

Tientallen mensen volgden de uitvaartdienst buiten op groot scherm.
Hans Verbeke Tientallen mensen volgden de uitvaartdienst buiten op groot scherm.
Een steen met het opschrift 'Arthur on the road', bij een foto van Emiel, verwees naar zijn 21-jarige neef van wie veertien dagen geleden afscheid werd genomen.
Hans Verbeke Een steen met het opschrift 'Arthur on the road', bij een foto van Emiel, verwees naar zijn 21-jarige neef van wie veertien dagen geleden afscheid werd genomen.
Emiel op Chirokamp.
Hans Verbeke Emiel op Chirokamp.



16 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Helga Janssens

    Sterktedit is zo onrechtvaardig zo een jong manneke

  • Geert Wybaillie - Algoedt

    Rust zacht... ❤️

  • Sarah Olemans

    Geen woorden voor zware klappen voor deze families. Héél véél sterkte gewenst

  • Marie-louise Pauwels

    Rust zacht Emiel.veel sterkte voor de familie

  • Franki Vermeersch

    Rust zacht lieve Emiel. Veel sterkte aan de familie en vrienden ❤❤❤