Jan Ceulemans: "Van een nieuwe club lig ik niet wakker"

Zomerreeks. Hoe zou het nog zijn met ... JAN CEULEMANS?

Jan Ceulemans in zijn tuin in het centrum van Westerlo.
Peter Vanderveken Jan Ceulemans in zijn tuin in het centrum van Westerlo.
Jan Ceulemans staat in het geheugen gegrift van elke supporter van KVC Westerlo. Tegenwoordig doet hij het rustig aan. Na een echtscheiding bracht een nieuwe liefde hem naar Westerlo. En zijn loopbaan als trainer? "Je mag nooit iets uitsluiten, maar ik lig niet wakker van een nieuwe club."

Sinds zijn debuut als speler bij Lierse in 1974 heeft Jan Ceulemans tot 2015 bijna non-stop in de voetbalwereld gezeten. Zowel als speler en als trainer heeft hij de successen aan elkaar geregen. Denk maar aan de drie Gouden Schoenen en vier landstitels bij Club Brugge en de EK-finale met de Rode Duivels in 1980. Als trainer van KVC Westerlo behaalde hij twee bekerfinales, waarvan eentje gewonnen werd, en kon hij zich tweemaal in de top zes nestelen. Zijn laatste opdracht dateert inmiddels al van 2015, toen hij zijn samenwerking met KMSK Deinze stopzette. "Ik heb toen zelf aangegeven dat het voor mij wat te ver was, ook al waren we dat seizoen nog gepromoveerd. Daarna zijn er wel wat aanbiedingen geweest, maar die waren niet interessant genoeg. Dan zit je daar op je zestigste: twee jaar niks gedaan en na een tijd word je dat gewoon. Maar ik heb mij altijd kunnen amuseren. Ik fiets tegenwoordig heel veel. Dan pak ik in de namiddag mijn fiets en ga ik een koffietje drinken. Het is niet spectaculair, maar het belangrijkste is dat ik dat graag doe. Fietsen doe ik met vrienden en soms ook alleen. Maar het is niet zo dat ik dan ergens alleen zit, want overal spreken de mensen mij nog aan. Dan vragen ze hoe het met mij is, of dat ik nog niet opnieuw aan de slag ga als trainer."

Ceulemans toont zijn drie Gouden Schoenen.
Peter Vanderveken Ceulemans toont zijn drie Gouden Schoenen.

Profiteren van het leven

Voor Jan Ceulemans is het ook een welgekomen periode van rust na een trainerscarrière die toch altijd de nodige druk met zich meebracht. "Ik ben nu mijn eigen baas, doe wat ik wil en heb weinig tot geen zorgen. Je hebt trainers die op mijn leeftijd nog aan de slag zijn, maar je kan ook proberen wat van het leven te profiteren, en dat ben ik nu aan het doen. Ik kan mijn dagen perfect vullen met bijvoorbeeld eens te gaan wandelen, eens uit te rijden of te gaan uiteten - gewoon alles waar geen druk meer achter zit. Zo'n carrière als trainer is immers erger dan als voetballer: een voetballer heeft geen zorgen, ook al heeft die af en toe een mindere periode. Alles komt op de trainer terecht. Ik heb erin gezeten van mijn 34 tot 58 jaar, dus dat is ook niet weinig. Maar ik klaag over niets, want ik heb een mooie carrière gehad. Al mis ik de media-aandacht zeker niet (lacht)."

Jan Ceulemans met Carl Engelen en Danny Vlaeyen na de gewonnen bekerfinale in 2001.
PHILIPPE CROCHET/PHOTO NEWS Jan Ceulemans met Carl Engelen en Danny Vlaeyen na de gewonnen bekerfinale in 2001.

Sukkelen met de knieën

Fietsen is als sport een van de weinige opties voor Jan, want topsport heeft zijn tol geëist op zijn knieën. "Ik ben in mijn knie vier meniscussen, kraakbeen en slijmbeurs kwijt. Enkel fietsen lukt dus voor mij. Anders zou ik ook nog gaan lopen of tennissen. Het is jammer dat dat is weggevallen, want dat brengt wat afwisseling met zich mee. Als je kan lopen, kan je ook nog meer doen, zoals voetballen. Een tijd terug heb ik dat nog eens gedaan met die galawedstrijd van de nationale ploeg van 1986, maar je hebt gewoon schrik omdat je weet dat als je een stukje loopt, je de dag erna een dikke knie hebt. Met de jaren is wel het verstand gekomen: Jan, doe wat je kan en graag doet: wandelen en fietsen. Het belangrijkste is dat je op een zekere leeftijd nog in beweging kan blijven, anders duren de dagen wel heel lang. Buiten mijn knieën mag ik ook niet klagen over de tol van topsport. Als ik me niet forceer voel ik tijdens het fietsen niets, ook niet aan mijn knieën."

Ceulemans op de wereldbeker van 1990 tegen Uruguay.
photo_news Ceulemans op de wereldbeker van 1990 tegen Uruguay.

Hotel Geerts en de liefde

Zo'n zeven jaar geleden scheidde Jan Ceulemans van zijn vrouw na een huwelijk van 35 jaar. Een jaar later vond hij de liefde opnieuw bij Kristine Geerts, dochter van Walter Geerts, de oprichter van Hotel Geerts in Westerlo. Zes jaar geleden trok hij bij haar in, in het centrum van Westerlo. Daarvoor woonde hij in Lier. "Ik en mijn ex-vrouw waren gewoon uit elkaar gegroeid. Ruzie hebben we niet gemaakt. Op dat moment was ik helemaal niet op zoek naar iemand anders, maar soms gebeurt dat. Ik ben haar toevallig tegengekomen in Westerlo. Vroeger gingen we met de club ook wel eens iets eten in het restaurant van Hotel Geerts."

Hoe belangrijk is voetbal nog in het leven van Jan Ceulemans? "Ik volg het nog. Het meeste ga ik natuurlijk naar Westerlo kijken, en dan jaarlijks naar Club Brugge en zo'n twee keer per jaar naar Lierse. Voetbal is wel wat bijzaak geworden. Ik ben nu vier jaar eruit en dat viel zo goed mee dat je er meer en meer afstand van doet. Dat wil niet zeggen dat het niet meer zal gebeuren dat ik ergens trainer word. Je weet nooit dat je een bevlieging krijgt en denkt: 'godverdomme, dat interesseert mij'. Uitsluiten mag je nooit, maar ik lig er niet wakker van. Als er iets zou komen, wat ik na al die jaren niet meer verwacht, dan moet je altijd eens luisteren."

Als trainer van Westerlo in 1999.
Photo News Als trainer van Westerlo in 1999.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.