Vilvoorde verliest opnieuw instituut: Pascale en Luc zetten ijssalon Negrita na 60 jaar te koop

Uitbaters Luc De Baerdemaeker en zijn vrouw Pascale D’Haenens zetten er na 60 jaar een punt achter.
Lukas Uitbaters Luc De Baerdemaeker en zijn vrouw Pascale D’Haenens zetten er na 60 jaar een punt achter.
IJssalon Negrita op de Grote Markt staat te koop. Daarmee verdwijnt na 60 jaar opnieuw een ‘instituut’ uit het straatbeeld. Voor veel Vilvoordenaars was het als kind feest als ze een ijsje kregen bij Negrita. Al vele decennia wordt het ijs bij uitbaters Luc en Pascale volgens eigen recept bereid. Maar het strafste van al? Ze deden het al die jaren met enkel vanille en mokka.

Negrita bestaat al 130 jaar. Eerst als crèmekar en in 1938 werd een winkel opgestart in Mechelen. In 1959 opende vervolgens ook een filiaal in Vilvoorde.

Voor de huidige uitbaters Pascale D’Haene (58) en Luc De Baerdemaeker (62) is Negrita intussen een levenswerk geworden. “Ik sta hier al 43 jaar achter de toog”, vertelt Pascale. “Het waren mijn grootouders die de zaak hebben opgestart. Mijn ouders hebben even overgenomen maar vervolgens was het al vrij snel aan mij. Samen staan we hier al 30 jaar, want Luc heeft eerst nog elders gewerkt.”

Gezondheid

De jaren beginnen echter stilaan te wegen en ook de gezondheid laat hen af en toe al in de steek. “Ik ben zelf al 30 keer geopereerd en Luc heeft een open hartoperatie ondergaan, Op de duur begin je wat na te denken. Je hoort ook van goede klanten en vrienden die er van tussen vallen. Het wordt wat veel stilaan. Er komt allemaal veel meer bij kijken dan de mensen beseffen.”

“Ik ben erin geboren”, vervolgt Pascale. “Bijna letterlijk want ik ben dan misschien niet de oudste maar zeker wel diegene die hier al het langst woont op de Grote Markt. We hebben alles zelf geleerd. Luc was bakker-patissier van opleiding maar niemand heeft ons gezegd hoe we een bolleke ijs moesten scheppen of een spuitzak vullen. Je pakt dat gewoon over en leert met je ogen.”

Alles zelfgemaakt

Of het nu over karamel, meringue, advocaat of confituur gaat: het is allemaal eigen maaksel. Net als de ijstaarten voor communies of huwelijken en talloze de kerststronken in de Nieuwjaarsperiode. Maar dat komt  niet vanzelf. “Ons geheim is dat we alles zelf doen. Hier komen enkel grondstoffen binnen. Bijgevolg zijn het lange dagen. Maar dat wordt nu stilaan wat te veel en er is ook geen opvolging. Zo’n weer en die drukke dagen: wij zijn helemaal kapot ‘s avonds. Dat neemt niet weg dat we de mensen gaan missen.”

“Er is veel meer aanbod vergeleken met vroeger. Nu kan je overal ijs eten. Maar toch houden wij ons cliënteel. Er zijn klanten die hier al van in het begin komen en vervolgens ook hun kinderen, kleinkinderen en nu zelfs hun achterkleinkinderen. Maar ondertussen worden wij wel een dagje ouder (lacht).”

Vanille en mokka

Uniek is ook dat Negrita als ijssalon zweert bij amper twee smaken. Niet evident in een tijd waarin er voor alles een overvloed is aan keuzes: “Wij maken enkel coupes op basis van vanille en mokka. Geen aardbeien of chocolade. We moeten dat wel vaak zeggen. Tot 100 keer per dag (lacht). Maar wij zijn nooit van ons principe afgestapt.”

Amerikaans recept

Het recept voor het ijs komt overigens van een Amerikaanse soldaat. “Die was hier aan het einde van de Tweede Wereldoorlog in Hofstade gestationeerd. Hij had daar geen machine om ijs te maken en dus belandde hij in de zaak in Mechelen. In ruil om die machine te mogen gebruiken heeft hij zijn recept gegeven. Na de oorlog is hij vertrokken en sindsdien maken wij dus ijs op z’n Amerikaans. Dat recept is nooit uit handen geweest. Maar als iemand het ijssalon wil voortzetten zijn we bereid om dat door te geven. Wij zijn toch de laatste.”

Enkel een verkoop is een optie. “Overlaten zien we niet zitten. Als er gegadigden zijn die het willen voortzetten op dezelfde manier als wij: zij kunnen nog altijd een mooie toekomst opbouwen. Daar zijn we van overtuigd. Het zou mooi zijn als Negrita toch zou blijven bestaan.”

50 jaar hetzelfde

De vaste klanten zijn bedroefd door de sluiting. “Sommige zijn zelfs ronduit kwaad. Een vrouw maakt elke keer als ze hier komt bijna ruzie met mij sinds het bekend is. “Het is een schande dat je stopt’, tiert ze. Maar ze vergeten dat ik niet jong blijf hé (lacht). Je kent je klanten op de duur door wat ze telkens bestellen, eerder dan op hun naam. Ik zie ze staan aanschuiven en voor ze aan de toog staan heb ik de bestelling al uitgeschept. Daarnaast heb je ook aparte gevallen. Hier komt een vrouw al 50 jaar elke week een ijsje eten en ze bestelt elke keer hetzelfde: een Coupe Parfait. Nog nooit heeft ze iets anders gekozen.”

Wie nog een ijsje wil eten bij Negrita moet er bijgevolg niet te lang meer op wachten. Luc en Pascale hopen de zaak voor het einde van het jaar van de hand te doen. “Hopelijk dient er zich snel een goede kandidaat aan. Ik laat het alleszins niet leegstaan. We blijven ook in Vilvoorde wonen, zodat we onze goede klanten zeker nog eens tegenkomen.”




2 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Diana De Wit

    Hun ijsroom: smeuig en smaakvol; Hun caramelsaus : de allerbeste ooit! Ik wens die mensen het allerbeste toe! Hopelijk vinden zij een opvolger!

  • dirk mommens

    We zullen ze missen, zo lekker altijd , maar het is hen van harte gegund, dat ze nog lang mogen genieten