Pierre (72) viert al 15 jaar verjaardag niet meer na overlijden broer maar krijgt toch 45 kaartjes van onze lezers: “Doet plezier, maar die dag mag gerust van kalender geschrapt worden”

Pierre De Coster met de verjaardagskaartjes van onze lezers en het bidprentje van zijn geliefde broer Victor.
Lukas Pierre De Coster met de verjaardagskaartjes van onze lezers en het bidprentje van zijn geliefde broer Victor.
Pierre De Coster (72) heeft na vele jaren nog eens een beetje plezier beleefd aan zijn verjaardag. Met dank aan onze lezers. Zij zijn massaal ingegaan op een oproep in onze krant van een ex-collega om hem een kaartje te sturen. Pierre had sinds de dood van zijn broer Victor, uitgerekend op zijn verjaardag, niets meer te vieren. “Het blijft moeilijk. Van mij mag die dag gerust van de kalender geschrapt worden. Maar dat zoveel mensen uit heel Vlaanderen de moeite doen om mij een gelukkige verjaardag te wensen heeft mij verrast en ook plezier gedaan.”

13 april 2004 blijft voor Pierre De Coster voor altijd een datum waar een immense schaduw blijft over hangen. Het is de dag dat zijn broer Victor overleed aan een hartstilstand. Hij was amper 51 jaar. “Het was een beer van een vent”, vertelt Pierre. “Nooit was hij ziek geweest. Je moet weten: we waren thuis met 12 maar met hem had ik een speciale band. Hij woonde vlakbij dierenpark Planckendael waar ik 37 jaar als verzorger en tuinier heb gewerkt. Praktisch alle dagen zag ik hem. Op die bewuste dag was ik niet gaan werken. Ik was op jacht en kreeg daar het nieuws te horen via mijn oudste zus. Het was een slag in mijn gezicht. Ik ben ook meteen gestopt bij Planckendael. Ik kon niet meer voort. Ik ging daar elke dag eens binnen… Dat was te confronterend.”

“Victor was heel joviaal. Hij stond altijd gereed als hij je kon helpen. Als je er iets aan vroeg was het in orde. Daar kon je vanop aan. En zonder dat hij iets in ruil verwachtte. Ik heb acht dagen en nachten bij hem gewaakt. Ik kon er niet van over dat hij er niet meer was. We moeten allemaal gaan. Maar op zo’n manier… Hoe dikwijls hoor je dat niet: ‘Plots overleden’. Met al die jonge wielrenners en onlangs die presentator van Studio Brussel (Christophe Lambrecht, red.). Ik begrijp het niet...”

Taboe

Sindsdien is de vermaledijde 13de april taboe. “Ik probeer mij zoveel mogelijk bezig te houden. Anders zit ik toch maar te tobben. Dit jaar ben ik met de mannen van de jacht een aantal omgevallen dennen gaan opruimen. Ze hadden een bak Palm bij. En ik heb dan maar een taart meegebracht. Maar verder is er niks over gezegd. Werken verzet de zinnen. Zijn dochter Sandra zal ook nooit op de 13de bellen. Wel de dag erop. Hij was haar God.”

Toch kreeg Pierre dit jaar ook heel wat felicitaties voor zijn verjaardag. “Op 13 april stond het inderdaad in Het Laatste Nieuws. Een oproep om mij een gelukkig verjaardag te wensen. Een ex-collega van Planckendael had mij dat gelapt. Eerder als grap om mij eens liggen te hebben dan wat anders maar het is wel aangeslagen. Ik heb in totaal 45 verjaardagskaartjes gekregen. Allemaal mensen die mij toch een gelukkige verjaardag wilden wensen. Sommige hadden er zelfs hun eigen levensverhaal bijgevoegd (lacht). Vanuit heel Vlaanderen kwamen ze: Waregem, Moorslede, Duffel, Galmaarden, tot zelfs Oostende. Het heeft mij aangenaam verrast. Het moet toch zijn dat dat soort oproepen gevolgd wordt.”

Spitten om 5 uur

De wensen doen hem deugd. “Maar ‘vieren’, dat gaat niet meer. De dag is nooit meer hetzelfde. Ik zal blijven zien dat ik iets te doen heb die dag. Alle dagen trouwens.”

Pierre is dan ook een bezige bij. Hij staat elke dag om 4 uur op. “Om vijf uur vanmorgen was ik al aan het spitten. Ik heb nu twee tuintjes die ik onderhoud. En ik ga ook bij de buren het gras afrijden als ze op verlof zijn. Dat zijn allemaal klusjes voor mij. Ik heb daarnaast ook nog een frettenkwekerij. En nu de voetbal gedaan - ik ben supporter van Eppegem - ga ik ‘s zondags vissen.”

Uit al zijn verhalen blijkt dat Pierre ook een goed gekend figuur is in de ruime regio. In de jaren ‘90 haalde hij zelfs het Guinness Book of Records door acht dagen aan een stuk te biljarten. “Dat was een uur spelen en telkens vijf minuten pauze. 202 uur heb ik gehaald. En ik weet niet of het al gebroken is. Allez, ik ga nog wat voortspitten. Bedank maar al die lezers die mij toch een kaartje gestuurd hebben.”




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Hilde Mombaerts

    Nog vele jaren van goede gezondheid gewenst, Pirre Je was een fijn collega en af en toe kom ik je tegen , op de voetbal in een gezellig cafeetje. We gaan er nog eentje op drinken. Grt Hilde