Gilbert Putteman bundelde 14 jaar vrederechter in boek: “Maar de toga hou ik wel nog even aan”

Gilbert Putteman met zijn boek boek ‘Een vrederechter vertelt...’
Marc Baert Gilbert Putteman met zijn boek boek ‘Een vrederechter vertelt...’
Gilbert Putteman (67) gaat zijn veertiende jaar in als vrederechter in het kanton Vilvoorde. Tijd om zijn ervaringen neer te pennen in een boek, dacht hij. “Ik wil Jan met de pet een inkijk geven in de wereld van een vrederechter”, zegt Putteman die de leukste anekdotes bundelde. Het sluitstuk van zijn carrière mogen we ‘Een vrederechter vertelt...’ echter niet noemen. “Ik hang de toga nog niet aan de haak”, benadrukt hij. 

Zeven maanden lang werkte Putteman aan het boek dat hij op 22 januari voorstelt in het stadhuis in Vilvoorde. Hoewel het boek nog niet in de rekken ligt, zijn de eerste 500 exemplaren al de deur uit. In de 176 bladzijden haalt hij zo’n 60 dossiers aan die hem bijgebleven zijn. “In een notendop beschrijf ik wat een vrederechter zoal tegenkomt. Om het toegankelijk te houden, laat ik de juridische taal laat achterwege, ik vertel het verhaal van de mensen”, zegt Putteman. “Gezien ik met allerhande geschillen te maken krijg, ga ik dikwijls ter plaatse om poolshoogte te nemen. Als vrederechter moet je kunnen verzoenen. Ik probeer altijd eerst om een geschil in der minne te regelen.  Vilvoorde is trouwens een erg boeiende regio om te werken. De stad en haar inwoners zijn dankzij de geschiedenis als industriestad erg divers. Dat weerspiegelt zich in de zittingen. Ik kom in contact met mensen uit alle lagen van de bevolking en moet me dusdanig aanpassen.”

Confronterende verhalen

Het meest aangrijpende verhaal in al die jaren? “Een twintigjarige man die me opzocht met zijn ouders. Ze vroegen me om hun zoon onder bewind te plaatsen. Tijdens het gesprek leek eerst geen vuiltje aan de lucht, maar de jongeman bleek aan geheugenverlies te lijden na een ongeval. Hij liep hersenschade op, waardoor hij van moment tot moment leeft”, vertelt Putteman. “Hij had een bordje en krijt bij zich. Toen ik vroeg wat er op stond, draaiden zijn ouders het om: ‘We zijn nu bij de vrederechter in Vilvoorde’, stond er. Toen het onderhoud afgelopen was, wiste zijn moeder de tekst en schreef: ‘We gaan weer naar huis’. Heel confronterend vond ik dat.”

Een man deed bijvoorbeeld 2.000 euro op aan zijn persoonlijk vertier, en vroeg een wat hoger budget omdat de prijzen gestegen waren. Dat kon ik als bewindvoerder helaas niet toekennen. Ik kom vaak met die realiteit in aanraking in bijvoorbeeld rusthuizen. Verplegend personeel loopt te pas en te onpas kamers binnen. Die mensen doen uiteraard hun job, maar de ruimte voor intimiteit is er gering. Wat als iemand wil masturberen? Of een meisje van plezier wilt ontvangen? Het zijn allemaal zaken die je op je bord krijgt als vrederechter

Gibert Putteman

Seksualiteit bij ouderen

Maar ook taboes schuwt Putteman niet. Zo kaart hij de nood aan seksualiteit bij ouderen aan. “Als bewindvoerder moet ik hier rekening mee houden. Een man deed bijvoorbeeld 2.000 euro op aan zijn persoonlijk vertier, en vroeg een wat hoger budget omdat de prijzen gestegen waren. Dat kon ik helaas niet toekennen. Ik kom vaak met die realiteit in aanraking in bijvoorbeeld rusthuizen. Verplegend personeel loopt te pas en te onpas kamers binnen. Die mensen doen uiteraard hun job maar de ruimte voor intimiteit is er gering. Wat als iemand wil masturberen? Of een meisje van plezier wilt ontvangen? Het zijn allemaal zaken die je op je bord krijgt als vrederechter.”

De cover van het boek.
Marc Baert De cover van het boek.

Kunstcriticus

Putteman is een gekend vrederechter door zijn werk en zijn passage in ‘De Rechtbank’ maar ook als kunstcriticus. Hij organiseerde vijftien jaar lang de tentoonstelling ‘Kunst in den Troost’, en heeft verschillende expo’s en publicaties op zijn palmares staan. Ook in ‘Een vrederechter vertelt...’ kon kunst niet achterwege blijven. “Zo beschrijf ik mijn ontmoetingen met Vilvoordenaars Rik Poot en Ulrike Bolenz, en cartooniste Inge Heremans uit Ganshoren.”

Hoewel hij 67 is, is dit boek geen afronding van zijn carrière. “Ik ga nog niet meteen met pensioen”, lacht Putteman. Wanneer hij de toga voorgoed aan de haak hangt, geeft hij nog niet prijs. Wel wil hij zich tijdens zijn pensioen meer toeleggen op kunst. “Daarin zit mijn tweede leven. Momenteel ben ik bezig met de tentoonstelling die in de Monnikenhoeve in Houtem zal plaatsvinden.”

Gilbert Putteman bij werk van Ulrike Bolenz.
Marc Baert Gilbert Putteman bij werk van Ulrike Bolenz.