Amerikaan bezoekt Vilvoordse artsen en verpleegkundigen die zijn leven redden na de aanslagen: “Alsof we onzichtbare band hebben”

Richard Norby en zijn vrouw Pamela op bezoek in het AZ Jan Portaels.
Lukas Richard Norby en zijn vrouw Pamela op bezoek in het AZ Jan Portaels.
Het werd een bijzonder en emotioneel weerzien vandaag in het AZ Jan Portaels in Vilvoorde. De Amerikaan Richard Norby (69) raakte bij de aanslagen in Zaventem op 22 maart 2016 zwaargewond en belandde in het Vilvoordse ziekenhuis. De man raakte voor 70% verbrand en zijn lichaam zat vol met meer dan 1.000 stukjes metaal maar toch is hij vandaag opnieuw in staat om te reizen. “Ik wilde de betrokken artsen en verpleegkundigen absoluut ontmoeten en bedanken.” Ook voor hen was het een onvergetelijk moment.

Richard Norby uit Utah, gepensioneerd leraar, en deel uitmakend van een delegatie Mormonen-missionarissen, hoorde op 22 maart bij de honderden gewonden na de vreselijke aanslagen op Zaventem. Hij werd in eerste instantie opgenomen in het AZ Jan Portaels. Daarna werd hij naar Neder-over-Heembeek overgebracht. Zijn bezoek samen met zijn vrouw Pamela vandaag maakte heel wat emoties los en bracht herinneringen naar boven aan wat ook voor verpleegkundigen en artsen een dag was die ze nog nooit hadden meegemaakt.

“En of we hem herinneren. Hij was maar 24 uur bij ons maar dat heeft zeker indruk gemaakt”, vertellen verpleegkundigen Emmy en Nancy van de afdeling Intensieve Zorgen. “Hij was vooral zwaargewond aan de benen en had tweede- en derdegraadsbrandwonden. Het is fantastisch dat we hem nu in deze staat kunnen terugzien. Hij verkeerde echt in kritieke toestand toen. Het was zelfs afwegen of het riscio om hem te transporteren naar Neder-Over-Heembeek niet te groot zou zijn. Het is een mirakel dat hij hier staat en gewoon rondwandelt, zelfs zonder stok.”

Zo erg was Richard er aan toe vlak na de aanslagen op 22 maart.
DBS Zo erg was Richard er aan toe vlak na de aanslagen op 22 maart.

Richard Norby zelf was dankbaar om de mensen terug te zien die zijn leven hebben gered. “Het idee om terug te keren naar de ‘plek des onheils’ als ik voldoende hersteld was, groeide al snel vanuit mijn kinderen”, vertelt Richard. “Drie jaar later was een mooie aanleiding. Ik herinner me zelfs niemand van de dokters of verpleegkundigen. Enkel van wat mijn kinderen me over hen hebben verteld. Het is dan ook enorm emotioneel om hier vandaag met hen te praten. Ik ken hen niet maar het lijkt wel of we een onzichtbare band hebben. Het is een mooie reünie geworden en ineens ook de ‘afsluiter’ van een immens zware periode.”

“Dit is echt een kippenvelmoment”, zegt verpleegkundige Vanessa van de OK-afdeling. “Ikzelf ben praktisch de hele dag aan hem bezig geweest. Hij was nog even bij bewustzijn. Ik heb heel even met hem gesproken en daaruit bleek dat hij veel pijn had. Via zijn portefeuille hebben we kunnen nagaan wie zijn vrouw was. Pas na 10 uur hebben we hen kunnen herenigen.”

Het werd een hartelijke ontmoeting tussen Richard Norby, zijn vrouw Pamela en de verpleegkundigen.
Lukas Het werd een hartelijke ontmoeting tussen Richard Norby, zijn vrouw Pamela en de verpleegkundigen.

Van die vermaledijde 22ste maart heeft Richard nog best veel herinneringen. “Nadat de eerste bom was afgegaan probeerde ik ondanks al opgelopen verwondingen net als zoveel mensen nog naar de uitgang te lopen. Negen seconden later ging de tweede bom af en ik viel op mijn gezicht. Mijn been voelde meteen aan alsof het gebroken was. Er zaten meer dan duizend stukken metaal en plastic in mijn lichaam. Ik herinner me nog dat ze mijn kleren hebben opengesneden in het ziekenhuis. Daarna ben ik in coma gegaan.”

Vandaag heeft Norby naar eigen zeggen nog maar relatief weinig last van de aanslag. “Het gaat emotioneel en fysiek veel beter met mij. Ik denk er niet aan en droom er niet meer van. Enkel de onderkant van mijn voeten moeten nog dagelijks verzorgd worden. Ik heb fysiek enkel wat beperkingen, zoals iedereen. Trappen zijn nog een uitdaging, maar ravotten met mijn kleinkinderen lukt wel, net als fietsen of barbecueën. Daar ben ik alle dagen dankbaar voor. Ik geniet nog steeds van alles waar ik vroeger van kon genieten, maar op een iets trager ritme.”

Haat, bitterheid of wraak is hem ondanks al wat hem is aangedaan vreemd. “Die gevoelens heb ik niet. Ik heb beslist om voort te gaan met mijn leven.”

De rechtszaak? “We zullen er zijn maar het is niet dat we er speciaal naar uitkijken. Het gerechtelijk apparaat zal zijn werk doen.”

Zelfs vergiffenis naar de daders toe is geen taboe voor Norby, die missionaris is bij de Mormonen. “Er moet ruimte zijn voor vergiffenis, anders ben je pas echt slachtoffer.”

“Het is heel belangrijk voor het verwerkingsproces van iedereen dat hij hier vandaag kan zijn. We hadden in totaal 29 slachtoffers van de aanslagen”, vertelt orthopedisch chirurg Andy De Jong, die hem behandelde. “Dit was de allereerste keer dat we mekaar in levenden lijve gesproken hebben. Hem hier terugzien en ook zien dat hij gelukkig is in het leven is belangrijk voor het ziekenhuis en de hele medische ploeg.”

“Het was voor ons een grote eer Richard verzorgd te hebben in uitzonderlijke moeilijke omstandigheden”, vult algemeen directeur Thierry Freyne van het AZ Jan Portaels aan. “Het is heel moedig dat hij naar hier wou komen vandaag en ook indrukwekkend zoals hij er mentaal mee omgaat. Daar kan je alleen maar bewondering voor hebben.”

Het werd een hartelijke ontmoeting tussen Richard Norby, zijn vrouw Pamela en de verpleegkundigen.
Lukas Het werd een hartelijke ontmoeting tussen Richard Norby, zijn vrouw Pamela en de verpleegkundigen.



15 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Dirk Stinis

    Proficiat J.P. ziekenhuis. Jullie ziekenhuis is top! Zeer goede tussenkomsten en herinneringen. Respect voor Richard! Sterke MAN!

  • magda de munck

    Inderdaad, een echt kippenvelmoment.

  • gerda Beynen

    Prachtig gewoon en fille proficiat aan alle dokters verpleegkundigen die de mensen hebben geholpen van die laffe aanslag .

  • Frank Abbeloos

    Sterke vent. Respect!

  • ROBERT GERTS

    Geweldig! Maar qua beveiliging en de ECHTE toestand in het Brusselse, sullen ze de Amerikaan wel niet ingeligt hebben dat het hier nu NOG erger is!