“Leven is nu nog een werkwoord voor mij”: Vilvoordse vrouw kijkt dader van gruwelijke verkrachting recht in de ogen

Openbaar ministerie vordert maximumstraf van 15 jaar én 15 jaar terbeschikkingstelling

Jef Vermassen naast het slachtoffer.
VTM Nieuws Jef Vermassen naast het slachtoffer.
 “Nu is leven nog een werkwoord voor mij, maar op een dag zal ik weer genieten.” De getuigenis van een Vilvoordse vrouw die drie jaar geleden op beestachtige manier verkracht werd, grijpt naar de keel. Dader Pascal P. (47) had zijn betrokkenheid altijd staalhard ontkend, maar voor het hof van beroep in Brussel bood hij nu toch zijn verontschuldigingen aan. “Ik weet niet wat me bezield heeft”, mompelde hij. “Ik bied mijn excuses aan voor wat ik jou en je familie heb aangedaan.” 

De verkrachting is een van de gruwelijkste die ooit heeft plaatsgevonden in ons land. Het gebeurde op 3 september 2016, net na de start van het schooljaar, op een zaterdag. Kleuterleidster Nathalie H. ging zoals elke ochtend joggen, maar die dag kruiste Pascal P. haar pad. Hij draaide zich om en stormde op haar af. Hij gooide haar in een greppel en begon te slaan, tot ze geen weerstand meer bood. Vervolgens sleepte hij haar honderd meter mee naar een verlaten weide, ver van alle mogelijke getuigen. Daar vergreep hij zich op de meest gruwelijke wijze aan haar, het slachtoffer stond doodsangsten uit. Uiteindelijk liet hij de zwaar toegetakelde vrouw halfnaakt achter. “Op dat ogenblik ben ik gestorven”, vertelde ze erna tegen de politie. 

30 jaar van de straat

In eerste aanleg kreeg de dader 14 jaar cel voor het verkrachten en folteren van de jogster. Daarnaast kreeg hij 5 jaar cel voor het verkrachten en in elkaar slaan van zijn ex.  Tegen deze straffen ging hij in beroep. Dat beroep werd deze voormiddag behandeld. “Op die derde september had hij in Vilvoorde ruzie met zijn ex-vriendin", aldus het openbaar ministerie. “Daarna ging hij wandelen in de velden. Daar kruiste hij H. Al zijn colère en misprijzen tegenover alle vrouwen heeft hij gericht op deze toevallige voorbijgangster. Ik vorder de maximumstraf van 15 jaar.”  Daarnaast wordt nog eens een terbeschikkingstelling van 15 jaar gevorderd “om alle vrouwen tegen hem te beschermen”. 

Lees: het openbaar ministerie wil de man de volgende 30 jaar niet meer op straat zien.

Zelfmoordpoging

De tol die de vrouw en haar gezin moesten betalen was enorm. De gevolgen van de verkrachting waren dermate groot dat het tot een echtscheiding kwam. Er zijn geen woorden voor wat haar is overkomen”, zei haar advocaat Jef Vermassen. “Haar gebit was zo zwaar beschadigd dat ze nooit meer normaal zal kunnen eten. Begin januari wordt met een ingrijpende operatie nog een poging gedaan om daar iets aan te doen, maar er zijn zeer grote risico’s aan verbonden. De slagen op haar oogkas waren zo zwaar dat ze nog steeds dubbel ziet, een probleem dat geen enkele operatie kan verhelpen.”

“Ze proefde, rook en smaakte hem. Ze heeft een zelfmoordpoging ondernomen en dacht aan euthanasie. Ze is nog opgenomen op spoed, nadat ze met een halter op haar oogkas had geslagen. ‘Om hem uit mijn hoofd te kloppen’, pleitte Vermassen. 

Pascal P.
rv Pascal P.

Een jaar geleden, bij de behandeling in eerste aanleg, was H. een gebroken vrouw. Nu is ze het levende bewijs dat er veel mogelijk is met een enorme dosis kracht en moed. Voor het hof van beroep nam H. opnieuw het woord en keek ze haar beul voor een tweede keer -letterlijk en figuurlijk- recht in de ogen.  “Vreemd genoeg kan ik vandaag zeggen dat ik vooruit ben gegaan”, klonk het. “Ik was toen, die dag, fysiek niet sterk genoeg. Ik heb afgrijselijke dingen moeten doen om te overleven, ik moest fysiek stoppen met vechten om te overleven. Maar mentaal ben ik nooit gestopt met vechten.”

“Ik ben in therapie gegaan en wil nu leven. Doodgraag. Ik zal nooit opgeven. Nu is leven nog een werkwoord voor mij, maar op een dag zal ik weer genieten. Ik heb veel verloren door u. Het doet pijn om te merken dat mensen uit mijn buurt blijven, dat ze geen wonden willen openrijten. Ze hebben schrik om iets verkeerds te zeggen en houden daarom afstand. Ook nieuwe vriendschappen maken is zeer moeilijk geworden. Op het vorige proces zei hij nog dat het verschrikkelijk was wat ik had meegemaakt, maar ontkende hij de dader geweest te zijn. Maar toch zal hij als dader naar mij als slachtoffer moeten kijken.” Waarna de voorzitter hem vroeg of hij iets te zeggen had. “Ik bied mijn excuses aan voor wat ik jou en je familie heb aangedaan”, klonk het kort. 

“Ik heb gevochten en doorgezet. Ik ben in therapie gegaan en ben blijven vechten. Ik wil nu leven. Doodgraag. Ik zal nooit opgeven. Nu is leven nog een werkwoord voor mij, maar op en dag zal ik weer genieten”

Slachtoffer verkrachting

De verdediging had enkel tegen de strafmaat beroep aangetekend. “Nooit hebben we de schade en het leed dat het slachtoffer is aangedaan betwist”, pleitte zijn advocate Saskia Kerkhofs. “Wat haar is overkomen is het schoolvoorbeeld van foltering. Die man ging na zeventien jaar huwelijk in vrede scheiden. Hij heeft een heel leven gewerkt en is nooit over de schreef gegaan. Hoe kan het dan dat een vader van drie kinderen toch zulke daden deed? Die vraag blijf ik me stellen.”

Volgens de strafpleitster ligt het antwoord in de ‘toxische relatie’ die hij in 2015 aanging. “Ze haalden het slechtste in elkaar naar boven. Het was constant aan en uit. Die derde september heeft hij haar na de zoveelste ruzie de deur gewezen. Daarna gebeurden de gruwelijke feiten met mevrouw H. Zelf heeft hij nooit gesnapt hoe hij dat heeft kunnen doen. Daarom heeft hij lange tijd ontkend dat hij de dader was, zelfs toen DNA onomstotelijk zijn schuld aantoonde.” Wel vraagt ze dat er eenheid van opzet wordt aangenomen tussen de feiten jegens zijn ex en die tegenover H. Op deze manier zou hij één straf krijgen in plaats van de vijf en veertien jaar die hij in eerste aanleg kreeg. Uitspraak op 29 januari. 




27 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Paul Philippaerts

    Het wordt de hoogste tijd dat de gemeenschap afstand gaat nemen van de Universele verklaring van de rechten van de misdadiger. Vroeger stond daar mens, maar het is verworden tot een verdediging van misdadigers. Mensen die een gevaarr zijn voor anderen om welke redenen dan ook moet gewoon worden opgesloten. Waarom moet er gewacht worden tot ze opnieuw toeslaan. En het gevaar op recedive was zelfs niet belangrijk. Wie heeft dat maar bedacht. vrij rondgelopen?

  • Dirk De Graaf

    Spijt betuigen en geheugenverlies veinzen zijn zaken die een advocaat zijn cliënt steevast aanraadt, zo kunnen ze er een paar jaar afpietsen .. Ook populair zijn "wederzijdse toestemming" , "onder invloed van drugs/drank" en "uit de hand gelopen vrijpartij".

  • roger reniers

    Dit noem ik een monster,en zou hem zeker 30 jaar opsluiten ! Persoonlijk zou ik graag hebben dat HLN eens een peiling zou houden onder de vlamingen.Wie is voor het effectief uitzitten van gevangenisstraffen ? Antwoord,iedere gewone man in de straat,m.a.w.elke vlaming die opVB zal stemmen !!!

  • Jonathan Van hoorebeke

    Zal ik zijn oogkast eens bijwerken. Maar dan zal hij niet meer kunnen kijken. De vuilaard!

  • carmen Van de casteele

    Spijt, deze man heeft geen spijt. Alleen vindt hij het spijtig, dat ze via dna te weten gekomen zijn, dat hij de dader is, en dat hij daardoor in de gevangenis zit en zijn advocaat heeft hem deze woorden van spijt doen zeggen, omwille van zogezegd spijt betuiging, om een mildere straf te bekomen, dus uit eigenbelang. Hij is niet akkoord met zijn straf, dus gaat mijnheer in beroep, want het is waarschijnlijk hij die het slachtoffer is en niet die mevr want hij moet hiervoor boeten.