De Wending viert 104-jarige Marthe: “Slechte oren en ogen... maar ik moet nooit mijn zitplaats afstaan”

Marthe Kesteleyn met haar dochter Monique Gezels en zoon Paul Gezels.
Peter Vanderveken Marthe Kesteleyn met haar dochter Monique Gezels en zoon Paul Gezels.
Groot feest maandag in woonzorgcentrum De Wending in Turnhout. Marthe Kesteleyn vierde er haar 104de verjaardag. Ze is daarmee de oudste vrouwelijke inwoner van Turnhout. “Ik merk het aan mijn ogen en oren. Maar het voordeel van zo oud te worden is dat ik nooit uit beleefdheid mijn zitplaats moet afstaan”, lacht Marthe.

Bij vieringen voor honderdplussers wordt vaak het woord kranig boven gehaald. Een cliché, maar voor Marthe ‘Martje’ Kesteleyn is het woord écht van toepassing. De vrouw vierde maandag haar 104de verjaardag. Met de glimlach zit ze ons op te wachten. “104… Dat begint al te tellen, he mijnheer”, steekt Marthe meteen van wal. “Ik word die leeftijd gewaar aan mijn ogen en mijn oren. Die zijn er op achteruit gegaan. Maar er zijn ook voordelen: ik mag altijd op een stoel zitten en moet nooit nog uit beleefdheid mijn zitplaats afstaan.”

Toch heeft het niet veel gescheeld of Marthe Kasteleyn was maar half zou oud geworden. Ruim 50 jaar geleden flirtte ze met de dood. “Ik heb toen enkele maanden in UZ Leuven gelegen nadat ik bij een ingreep verkeerd bloed had gekregen. Mijn bloedgroep is ‘O’, maar ze hadden me A-bloed toegediend”, herinnert Marthe Kesteleyn zich.

Lang thuis gebleven

Marthe was volgens haar zoon Paul Gezels (71) één van de eerste patiënten in België die een nierdialyse heeft gekregen. “Nu is het schering en inslag, maar 50 jaar geleden gebeurde dat amper in België”, zegt Paul. Voor het overige heeft Martje weinig medische problemen gekend in haar leven. Zo’n zeven jaar geleden ging ze naar het rusthuis. Tot dan woonde ze op een appartement in de Deken Adamstraat. “Ze is lang thuis gebleven omdat ze fysiek en mentaal nog in orde was. Het appartement was midden in het centrum, dus kon ze geregeld naar buiten”, vervolgt Paul.

Om zo oud te worden, moet je het leven van de goede kant zien. Dat heb je zelf in de hand

Marthe (104)

Goede genen

Marthe Kesteleyn denkt dat ze haar hoge leeftijd voor een deel aan haar genen te danken heeft. Haar ouders werden zo’n 85 jaar, hetgeen in die periode al een mooie leeftijd was. “Mijn geheim om zo oud te worden? Niet vergeten te ademen, en op tijd een natje en een droogje. Maar vooral: je mag niet alles zwart inzien”, benadrukt Martje. “Je moet positief in het leven staan, het leven van de goede kant zien. Dat heb je zelf in de hand.”

Veel gereisd

Marthe heeft altijd veel gereisd. Vaak trok ze tot drie keer per jaar naar het buitenland. Tijdens één van die reizen werd ze tijdens een zware storm met een helikopter van een eiland geëvacueerd. “Ik heb veel gereisd. Overal waar het interessant was, wilde ik heen. Mijn eerste vliegtuigreis was in een Douglas waar 50 passagiers in konden”, herinnert Marthe zich. Toen ze 95 jaar was, schreef ze de leukste anekdotes over haar leven nog neer in een boek.

Marthe Kesteleyn.
Peter Vanderveken Marthe Kesteleyn.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.