Vader riskeert 8 jaar cel voor doodschudden van baby: “Door jou is Daantje nooit verder gekomen dan maatje 56”

De kleine Daan overleed op een leeftijd van acht weken.
RV De kleine Daan overleed op een leeftijd van acht weken.
De 39-jarige D. uit Lanaken riskeert een celstraf van acht jaar omdat hij op 28 juli vorig jaar de dood veroorzaakte van zijn acht weken oude zoontje. Hij gooide het jongetje met een klap in zijn maxicosi en schudde hem daarna zwaar door elkaar, waarna de baby overleed. Drie dagen lang zweeg D. over wat er zich die zaterdagochtend precies had afgespeeld. Daardoor werd ook moeder V. nog als mogelijke verdachte door de politie verhoord. “Die laatste kus op zijn hoofdje, de aai over zijn handje, zo koud, ik voel het nu weer”, getuigde de mama van de overleden baby. “En zijn eigen vader die hem dit heeft aangedaan. Waarom toch? Alleen jij weet dat.”

Vader D., die sinds juli vorig jaar in de cel zit, had op het ogenblik van de feiten ruim vier jaar een relatie met moeder V. De druk van een gezin met drie kinderen woog volgens D. door. “We hadden financiële problemen. Ik werkte 40 uur per week, maar er waren meer uitgaven dan inkomsten”, getuigde D. voor de strafrechter in Tongeren. Hij was jaloers want ‘de vlam was uit zijn relatie’ en V. was meer met de kinderen of met anderen bezig. Omdat hij eerder al verbaal en fysiek agressief was geweest in zijn relatie, nam D. ook medicatie. “Maar ik was daar wat nonchalant in, omdat ik dacht dat het ook zonder zou lukken.”

Ik kreeg hem niet stil. Wat er precies gebeurd is, vraag ik me nog elke dag af

Beklaagde D.

Huilbaby

Daan was een huilbaby, die vaak last had van krampjes. Ook die bewuste ochtend had het kindje hard geschreeuwd. “Ik kreeg hem niet stil. Ik weet niet wat er toen precies gebeurd is. Ik zit nu elf maanden in de cel en vraag het me nog elke dag af”, getuigde D. beheerst. De strafrechter confronteerde hem met de zware verwondingen van zijn zoontje. “U heeft een  baby van enkele weken oud in de maxicosi gegooid. Daarna heeft u zo hard met hem geschud dat hij een zwaar hersentrauma opliep. Er werd een aanzienlijke hoeveelheid bloed in zijn hoofd gevonden. Zijn hersenweefsel was gezwollen. Volgens de deskundige alle tekenen van een Shaken Baby Syndroom. En al dat geweld ten opzichte van een fragiel baby’tje dat zich op geen enkele manier kan verdedigen en waar u de zorg voor droeg. Herinnert u het zich nu terug? Daar zal u mee moeten leven.”

Dat je geen hulp ingeschakeld hebt, vind ik walgelijk. Na dat gooien en schudden had je toch moeten weten dat het volledig mis was gegaan met Daantje

Moeder V. , die een zelfgeschreven brief voorlas in de rechtbank

Nachtmerrie

Mama V. las een brief voor en richtte zich tot haar ex-partner. “Op 28 juli is het leven veranderd in een nachtmerrie. Kleine Daan is er niet meer. Er zijn vijf gezinnen kapotgemaakt en er is maar een persoon die dit op zijn geweten heeft en dat ben jij. Je kwam me die ochtend halen: ‘Daan ademt niet meer’. Dat je toen geen hulp heb ingeschakeld, vind ik walgelijk. Na dat gooien en schudden had je toch moeten weten dat het volledig mis was gegaan met Daantje.”

Zouden ze ons verdenken vroeg je in de auto? En mij dan nog laten arresteren, terwijl jij je mond blijft houden, zo erg !

V., de moeder van het overleden baby’tje

Drie dagen gelogen

Dat D. daarna ook nog loog over wat er gebeurd was, viel moeder V. extra zwaar. “Drie dagen heb je gelogen tegen iedereen. Je zei zelfs tegen mij en mijn moeder dat het ons ook had kunnen overkomen terwijl je goed wist wat je gedaan had. Dat ik op 30 juli naar het politiekantoor moest gaan, staat in mijn geheugen gegrift. In de auto vroeg je nog: ‘Zouden ze ons verdenken?’ En mij dan nog laten arresteren, terwijl jij je mond blijft houden, dat vind ik zo erg!”

Beklaagde D. (links in beeld rechtstaand voor zijn advocaat) voor de strafrechtbank in Tongeren
Karolien Coenen Beklaagde D. (links in beeld rechtstaand voor zijn advocaat) voor de strafrechtbank in Tongeren

Schuldgevoel

Overmand door emotie, las V. verder. “Door jou is Daantje nooit verder gekomen dan maatje 56. Het afscheid van hem in het mortuarium staat op mijn netvlies gebrand. Een kus op zijn hoofdje, een aai over zijn wangetje, zo koud. Ik voel het nu weer. Maar je hebt ook het zorgeloze leventje kapotgemaakt van broer N. en zus I. Ik zal er alles aan doen om samen met hen weer gelukkig te zijn met Daan in ons hart. Want die lach op hun gezicht, daar doe ik het voor. Jij zal moeten voortleven met een groot schuldgevoel. Ik vergeef het je nooit.”

De openbare aanklager vorderde een celstraf van acht jaar voor D. De man staat terecht voor slagen en verwondingen zonder het oogmerk om te doden maar met de dood tot gevolg. Zijn advocate haalde heel wat argumenten aan om de gevorderde straf te verlagen en grotendeels met uitstel op te leggen. De advocate van moeder V. vorderde een morele schadevergoeding van 25.000 euro voor de vrouw en een voorlopige schadevergoeding van 3.000 euro voor de kinderen.

“Wat gebeurd is, had nooit mogen gebeuren”, sloot vader D. af. “Ik heb mensen pijn gedaan en het is niet in woorden uit te leggen hoeveel spijt ik daarvan heb.”

Vonnis volgt op 25 juli.