Na 45 jaar dienst bij rijkswacht en politie gaat hoofdcommissaris Pierre Schippers met pensioen: “Misschien leer ik nu wel strijken?...”

Hoofdcommissaris Pierre Schippers.
Repro Bollen Hoofdcommissaris Pierre Schippers.
Exact op 27 juni 1975 begon Pierre Schippers aan zijn opleiding tot wachtmeester binnen de toenmalige rijkswacht. Na enkele jaren dienst in Brussel en een resem opleidingen ging hij naar de Brigade in Lubbeek en kwam hij uiteindelijk in 1990 in Tienen terecht waar hij het bij de politiehervorming tot korpschef schopte van de zone Tienen-Hoegaarden. Na net geen 45 jaar dienst verlaat Pierre de hervormde politiezone Getevallei om na zijn pensioen op 31 december andere horizonten te verkennen.

De eerste dienstjaren waren een beetje ‘saai’. “Als wachtmeester in Brussel bestonden de taken voornamelijk uit het lopen van de wacht aan de ambassades. Er was al eens een begeleiding van geldtransport of waren we met ons peleton reserve voor als er iets ernstigs gebeurde”, vertelt Pierre. Al snel volgde de opleiding tot opperwachtmeester en sport- en schietinstructeur om vervolgens in 1980 aan de slag te gaan bij de brigade in Lubbeek.

Andere tijden

De man uit Godsheide bij Hasselt verzeilde op die manier in Lubbeek. “Het waren inderdaad andere tijden. Toen moesten binnen een straal van 25 kilometer gaan wonen van de plek waar men ons in dienst stelde. Ook om in het huwelijksbootje te stappen moest je toelating vragen. Het waren misschien andere tijden, maar de feiten die toen gebeurden waren wel min of meer dezelfde als nu. Ongevallen, inbraken of familiaal geweld. Wat wel al eens meer voorkwam daar in Lubbeek was stroperij”. Over dat laatste heeft Pierre geen al te beste herinneringen. “Zo kreeg ik eens een dossier van de onderzoeksrechter over een jachtmisdrijf. Een dispuut van jagers die op elkaars grondgebied waren gaan jagen. Een hele voormiddag was ik bezig met de nodige verhoren. Halverwege de namiddag verscheen iedereen voor de onderzoeksrechter en mochten ze vrijuit gaan. Toen beide partijen uit het gerechtsgebouw kwamen trokken ze samen het café ertegenover binnen om pinten te drinken”, lacht Pierre. Al was het niet steeds zo. Zo staan er wel een paar gebeurtenissen stevig in zijn geheugen gegrift zoals de betoging van de metaalarbeiders in ‘82 waar hun hele peloton gedurende 20 minuten slaag kreeg alvorens er versterking kwam opdagen, en de gijzeling van de dokter van de gevangenis van Leuven centraal in ‘84 die uren duurde en waarbij uiteindelijk de dader voor hun ogen werd doodgeschoten.

Overspel

Misdrijven zijn dus van alle tijden. Al stond overspel toen nog in de strafwet. “Als er klacht werd ingediend moesten wij gaan vaststellen. Een onderzoeksrechter leverde dan een huiszoekingsbevel. Dat kon pas vanaf 5 uur in de ochtend worden uitgevoerd tot 21 uur. Bijna iedere keer als ik nachtdienst had was er wel zo’n huiszoekingsbevel. De gekste dingen maakte je toen mee. Van mensen die zich verstopten in huis of in een dakgoot, al dan met niet kleren aan. Of anderzijds stond je bijvoorbeeld al om 4.50 uur in de buurt van de bewuste woning netjes te wachten tot het 5 uur zou worden en je zag iemand die woning buiten stappen. Nog eens vrolijk zwaaiend naar ons ook”, glimlacht Pierre. 

In de brigade hing toen een ‘inbrakenkaart’. Dat was een stratenplan waarop met zwarte speldenkopjes de inbraken in onze zone werden aangeduid. Na enige tijd begon ik zelf met rode speldenkopjes aan te duiden waar ik overspel had moeten gaan vaststellen. Daar ben ik na enige tijd mee moeten stoppen want de kaart kleurde meer rood dan zwart

Pierre Schippers

In de brigade hing toen een “inbrakenkaart”. Dat was een stratenplan waarop met zwarte speldenkopjes de inbraken in onze zone werden aangeduid. Na enige tijd begon ik zelf met rode speldenkopjes aan te duiden waar ik overspel had moeten gaan vaststellen. Daar ben ik na enige tijd mee moeten stoppen want de kaart kleurde meer rood dan zwart”.

Pastoor en duivel

In februari 1990 kwam Pierre in Tienen terecht. Daar ging het van een kleine naar een middelgrote brigade van 25 man. Vervolgens stroomde hij door van tweede brigadecommandant naar brigadecommandant. Zelf trok hij nog geruime tijd mee het terrein op, wat opnieuw enkele onvergetelijke belevenissen met zich meebracht. “Zo was er eens een gerechtelijk onderzoek naar een familie die we verdachten van inbraken in scholen, kantines, frituren, parochiezalen en chalets. “Ze werden verdacht van maar liefst 1.500 inbraken. Uiteindelijk hebben we er 250 aan hen kunnen linken en bewijzen met onder meer ‘restbuit’ die we konden aantreffen. Dat onderzoek vergde uiteraard heel wat verhoren en huiszoekingen. Zo nodigde ik regelmatig de familiemoeder uit voor verhoor maar die meldde zich na enige tijd ‘ziek’. Slechts met een bevel tot medebrenging van de onderzoeksrechter kon ik haar verhoren. Toen ik haar vroeg waarom ze door mij niet meer wilde verhoord worden zei ze me dat ze dat ze nog liever een maand in de bak ging zitten dan ‘één uur met mij op mijn bureau’ want dat ik volgens haar iets duivels had. Van andere collega’s vernam ik dat ze zelfs een ‘voodoo-popje’ van mij had gemaakt. Bij één van de vele huiszoekingen die in die zaak werden uitgevoerd kwam de dorpspastoor opdagen, gewapend met wijwater en een palmtakje. Die moest het huis terug wijden na de doortocht van de duivel. Ach, uiteindelijk hebben we die zaak hard kunnen maken en hebben 14 leden van die familie hun gepaste straf gekregen”.

Pierre Schippers toen hij in 1975 bij de toenmalige rijkswacht in dienst trad.
Bollen Pierre Schippers toen hij in 1975 bij de toenmalige rijkswacht in dienst trad.

Hervorming

Op 1 januari 2001 kwam er de politiehervorming. Pierre Schippers werd voorgedragen als korpschef maar werd pas in die functie benoemd in december 2004 en werkte die eerste jaren als operationeel coördinator. Zijn taak? De politie en rijkswacht, die elkaar voordien al eens konden beconcurreren, laten samenwerken. “Met de hulp van de mensen zelf is dat gelukt. Natuurlijk was er bij velen de angst voor het onbekende. Kon men zijn functie of taak behouden ? Ik liet iedereen doen wat ze graag wilden doen en dat was meestal het werk dat ze tot dan deden behouden. Als er iemand was die binnen de zone een andere taak wilde kon dat ook. Slechts enkelen die niet konden aarden gingen met pensioen of stapten over naar een federale dienst. Bij de rijkswacht was er misschien meer ‘structuur’, bij de politie daarentegen moest men meer ‘improviseren’. Uiteindelijk is een mix van beiden een meerwaarde. Ook het samenbrengen van alle manschappen in één gebouw bleek een belangrijke meerwaarde te zijn. Dan kan je aanhoudend de groepsgeest en samenhorigheid stimuleren. Politie zijn is een ploegsport”.

De eerste tien jaar hadden we zowat elk jaar een moord. Dankzij ons sterk rechercheteam zijn die ook allemaal opgelost. Maar feiten zoals moord of een dodelijke brand waar kinderen bij betrokken zijn, komen hard binnen. Dat neem je mee naar huis. Collega’s kunnen zoiets onder elkaar bespreken. Als korpschef gaat dat niet, en dan is het soms wel een eenzame stoel

Pierre Schippers

Eenzame stoel

Als korpschef van de zone Tienen-Hoegaarden kreeg Pierre meteen enkele harde misdrijven op de boterham. “De eerste tien jaar hadden we zowat elk jaar een moord. Dankzij ons sterk rechercheteam zijn die ook allemaal opgelost. Maar feiten zoals moord of een dodelijke brand waar kinderen bij betrokken zijn, komen hard binnen. Dat neem je mee naar huis. Collega’s kunnen zoiets onder elkaar bespreken. Als korpschef kan je dat niet, en dan is het soms wel een eenzame stoel”, blikt de man terug.

Goed gehad

Pierre was soms wel 14 tot 15 uur aan de slag voor het werk. Zijn gezin moest hem dus al eens wat missen. Kwam er ook nog de fusie met LAN (Landen-Linter-Zoutleeuw), met de PZ Getevallei tot gevolg. Hiervoor stelde hij zich geen kandidaat meer als korpschef. “Ik had jarenlang het beste van mezelf gegeven en het was goed geweest”, zegt Pierre. “Ik had nog dat ene jaar te gaan voor mijn pensioen. Er was ook een andere kandidaat, tijd voor wat jong bloed en wat werk achter de schermen, vond ik.” 

Of hij nu niet in een zwart gat zal vallen? “Ik ben er zeker van dat ik mijn dagen wel gevuld zal krijgen. Mijn dochter is momenteel aan het bouwen en ondertussen ben ik bevorderd tot werfleider. Mijn echtgenote moet ook nog enkele jaren werken. Wie weet breng ik het toch nog tot goede huisvader en leer ik strijken?” Wie weet....

Pierre Schippers bij de uitreiking van het ereteken voor 10 jaar dienst.
Bollen Pierre Schippers bij de uitreiking van het ereteken voor 10 jaar dienst.



1 reactie

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.


  • Marc Van den Bergh

    Geniet van je pensioen en vooral van de mooie momenten samen met je familie nu! Koester het verleden maar laat het ook rusten.