“Om te lachen had ik al eens gezegd: als ik moet sterven, dan liefst aan mijn friteuse. Het was bijna zover”

Lydia Peeters (67) bakt weer friet na hartinfart

Lydia staat opnieuw achter friteuse.
Philippe Van den Panhuyzen Lydia staat opnieuw achter friteuse.
Al 38 jaar lang bakt Lydia Peeters (67) met veel liefde en toewijding frietjes in haar zaak in de Gilainstraat. Twee maanden geleden sloeg echter het noodlot toe: Lydia werd getroffen door een hartaanval. “Na de operatie werkte ik hard aan mijn revalidatie, zodat ik snel weer voor mijn klanten kon klaar staan. En nu is het weer zover!” Niet voor niets is deze kranige dame genomineerd als Icoon van het Jaar op het Gala van de Tiense Troeven.

Eind oktober dacht Lydia dat ze griep had. Ze voelde zich niet lekker en ze besloot om haar frituur enkele dagen te sluiten. “Ik voelde dat het niet echt beterde en dus ging ik toch maar naar de dokter. Die nam bloed af en dan was het wachten op de uitslag. Op 30 oktober besluit ik om de frituur om 17 uur open te doen. Iets later kreeg ik echter telefoon met de boodschap dat ik me zo snel mogelijk naar de afdeling spoed van het ziekenhuis moest begeven. Een vriendin van mij, die hier frietjes zat te eten, heeft me naar de spoed gebracht en meteen werd ik naar Gasthuisberg overgebracht, waar me een open hartoperatie te wachten stond. Ik had dus een infarct gehad zonder dat ik het wist.”

Lydia stond een zware revalidatie te wachten. “Maar ik ging er meteen met volle moed tegenaan”, vertelt ze. “Drie keer per week moest ik kiné volgen om weer spieren te kweken. Ik heb opnieuw trappen moeten leren oplopen, mijn benen en armen leren trainen en oefenen op uithouding. Zes weken lang mocht ik niets optillen. Vorige week ben ik dan gestart met oefeningen om terug frieten te kunnen bakken. Dankzij mijn kinesiste Camille ben ik nu weer helemaal klaar om terug aan mijn friteuse te staan.” Al moet Lydia het wel nog rustig aandoen. “Ik mag van mijn dokter weer halftime aan de slag. De dagen dat ik niet werk, blijf ik verder revalideren.”

Lydia Peeters in haar frituur in de Gilainstraat.
Foto Bollen Lydia Peeters in haar frituur in de Gilainstraat.

En zo opende Lydia opnieuw haar frituur aan de Gilainstraat 26, tot grote blijdschap van haar klanten. “Zij waren allemaal blij om mij terug te zien. Ik heb hen ook ontzettend hard gemist. Dat sociale contact viel plots weg en dat was toch heel moeilijk voor mij, net als het feit dat ik geen friet meer kon bakken. De frituur is mijn leven, mijn hobby en mijn werk. Ik zei in het verleden al eens lachend: als ik moet sterven, dan liefst aan mijn friteuse. Het was bijna zover.”

Lydia wil heel graag haar klanten, vrienden, zonen en schoondochters, bedanken voor al hun steun de voorbije maanden. “Ik heb heel wat kaartjes, telefoontjes, berichtjes, attenties en bezoekjes mogen ontvangen. Dat heeft me enorm veel plezier gedaan en me gemotiveerd in mijn revalidatie. Wat me ook bijzonder vereert, is de nominatie voor het Gala van de Tiense Troeven in de categorie Icoon van het Jaar. Dat is een erkenning voor mijn harde werk van de voorbije 38 jaar. Ik zou dus zeggen: stemmen maar!”