Studentenclub schenkt tablets aan Mivalti: “Om de bewoners in quarantaine toch wat uit hun isolatie te halen”

Studentenclub Moeder Gezelle schenkt een partij tablets aan Mivalti. We zien vlnr Mathisse Leys, Remy Desmet, Sies Baert, Regine Moreel (directeur Mivalti), Arne Devolder en Tom Lattré (IT-coördinator Mivalti).
Sam Vanacker Studentenclub Moeder Gezelle schenkt een partij tablets aan Mivalti. We zien vlnr Mathisse Leys, Remy Desmet, Sies Baert, Regine Moreel (directeur Mivalti), Arne Devolder en Tom Lattré (IT-coördinator Mivalti).
Samen op café gaan, cantussen organiseren en genieten van het studentenleven zit er dezer dagen niet in voor de Wingense studentenclub Moeder Gezelle. Al hebben de leden het hart duidelijk op de juiste plaats. De club tastte in de zak en schonk woensdag een partij tablets aan Mivalti. De bewoners zitten er al anderhalve maand in quarantaine.

“Met het presidium besloten we dat we ook ons steentje wilden bijdragen aan de zorgsector”, zegt Sies Baert. “Even dachten we eraan mondmaskers te bestellen, tot we op het idee kwamen om tablets te kopen. Met Mivalti hebben we al jaren een goede samenwerking. Zo helpen we bestellen op Peure Rock, terwijl Mivalti ons helpt met bekers afwassen op ons jaarlijks Galabal. Voor ons zijn de coronamaatregelen al niet makkelijk. Onze laatste activiteit was begin maart. Cantussen of dergelijke organiseren zit er niet in, terwijl de lessen allemaal online plaatsvinden. Maar voor de bewoners van Mivalti, die in quarantaine zitten, is het nog zwaarder. Om die isolatie wat te helpen doorbreken, besloten we tablets te kopen. Zo kunnen bewoners makkelijker communiceren met het thuisfront.”

Moeilijke keuze

Zo gezegd, zo gedaan en Moeder Gezelle overhandigde woensdag drie Samsung Galaxy Tab A tablets aan Mivalti-directeur Regine Moreel. De schenking werd dankbaar aanvaard. “Het is fantastisch dat jonge gasten aan onze bewoners denken”, vertelt de directeur. “Net voor de maatregelen van kracht gingen, contacteerden we de familie van onze bewoners of er voor opvang thuis gezorgd zou worden of niet. Geen evidente keuze. Ongeveer tien procent ging daar op in, maar de meeste bewoners hebben nu al anderhalve maand geen bezoek meer gekregen. Telefonisch wordt contact gehouden met de familie, terwijl we ook een gemeenschappelijke laptop hebben, maar de nood aan extra materiaal om digitaal te communiceren is groot. Bovendien gaan we deze tablets ook na de coronacrisis nog lang kunnen blijven gebruiken. Voor mondmaskers geldt dat niet.”

Over de hartverscheurende keuze die ouders van kinderen met een beperking moesten maken aan het begin van de crisis lees je hier getuigenissen.