Els Degraer uit Aarsele is alvast niet de mol: “Misschien ben ik dan toch de meest onhandige leerkracht van Vlaanderen”

Juf Els net voor de sluiting van de scholen in basisschool De Wijzer in Aarsele. “Collega’s dachten echt dat ik de mol kon zijn. Het was wel fijn om mensen even in de waan te laten”
Sam Vanacker Juf Els net voor de sluiting van de scholen in basisschool De Wijzer in Aarsele. “Collega’s dachten echt dat ik de mol kon zijn. Het was wel fijn om mensen even in de waan te laten”
Tv-kijkend Vlaanderen zag zondagavond Els Degraer (51) een rood scherm krijgen in de derde aflevering van De Mol op VIER. De sympathieke lerares uit Aarsele is al eventjes terug thuis en ook zij blijft zo veel mogelijk ‘in haar kot’. “Het feit dat ik mijn kleinzoon misschien opnieuw enkele weken niet zal kunnen zien en knuffelen daar mag ik niet te veel bij stil staan, want daar word ik emotioneel van.”

Waarom heb je je ingeschreven?

“Ik ben een fan van het eerste uur en droomde er al langer van om mee te doen. In het onderwijs heb je veel vakantie, maar je mag ze niet zelf plannen. Toen ik vorig seizoen in de leraarskamer liet vallen dat ik het jammer vond dat leerkrachten niet konden meedoen aan De Mol zei directeur Luc dat iedereen mocht meedoen als ze drie weken onbetaald verlof namen. Toen besefte ik dat ik niet hoefde te wachten tot aan mijn pensioen om me in te schrijven.”

Wat was je alibi om te kunnen verdwijnen?

Ik heb flink toneel moeten spelen. Even dacht ik erover om te laten uitschijnen dat ik voor een bijscholing naar Zweden was, maar dat bleek geen haalbare piste. Het voorbije jaar waren er veel veranderingen en ik heb gedaan alsof dat dat allemaal wat moeilijk was voor mij en dat ik me enkele weken wou terugtrekken in een klooster in Nederland om alles eens op een rijtje te zetten. Alleen mijn man Ivan en de directeur van de Wijzer kenden de ware toedracht.

Mijn kinderen kunnen het nog altijd niet geloven. Al waren ze ook een beetje kwaad omdat ik hen zo ongerust gemaakt had. Dat vond ik ook het lastigste, maar ik zag geen andere mogelijkheid.”

Wat vonden je familieleden van je deelname?

Mijn kinderen kunnen het nog altijd niet geloven. Al waren ze ook een beetje kwaad omdat ik hen zo ongerust gemaakt had. Dat vond ik ook het lastigste, maar ik zag geen andere mogelijkheid. Achteraf bleek dat ze echt wel bezorgd waren geweest, maar ze hebben het me ondertussen vergeven. Verder had ik het ook moeilijk om mijn kleinzoontje van twee maanden drie weken achter te moeten laten. Hem heb ik ook heel hard gemist.

Zie je je kinderen en je kleinzoon nog of blijf je in je kot?

Aanvankelijk hielpen we ook wat met de opvang van de kleinzoon omdat de crèche al sinds vorige week dicht is. Maar nu mijn dochter en schoonzoon allebei thuis mogen werken zorgen ze zelf voor de opvang. We spraken af om elkaar zo lang als nodig niet meer te zien. Gelukkig bestaat skype en kunnen ze filmpjes doorsturen. Het feit dat ik mijn kleinzoon misschien opnieuw enkele weken niet zal kunnen zien en knuffelen? Daar mag ik niet te veel bij stil staan, want daar word ik emotioneel van. Er woont nog een andere dochter thuis, maar zij zit normaal op kot in Gent met haar lief. Zij moest kiezen waar ze de komende weken wil verblijven. Ze kiest voor thuis omdat ze hier nog buiten kan en meer ruimte heeft, ze zal haar lief dus enkele weken moeten missen.

Lerares Els Degraer doet mee in het nieuwe seizoen van De Mol.
VIER Lerares Els Degraer doet mee in het nieuwe seizoen van De Mol.

Dachten je kinderen, collega’s, leerlingen dat jij de mol zou kunnen zijn?

De meningen waren verdeeld. Maar verschillende mensen dachten wel dat ik de mol was. Sommige zeiden dat ze niet wisten dat ik zo goed kon zwijgen en dat ik zo goed toneel kon spelen. Dat gaat me nog lang achtervolgen. Maar het was wel fijn om mensen even in de waan te laten. Al heb ik zelf nooit bewust proeven doen mislukken. Misschien ben ik dan toch de meest onhandige leerkracht in Vlaanderen (lacht)? Ik denk dat ik mij eerder verdacht maakte door gewoon wat stiller te zijn dan de rest.

Hoe beleef jij de dagen nu? Ben je bang voor wat er nog moet komen?

Ik ben niet bang, maar wel ongerust. We moeten positief blijven en allemaal onze verantwoordelijkheid nemen. Angst heeft geen zin, dat verandert niets aan de zaken. Meestal kan ik van thuis werken, maar we werken met een beurtrol en af en toe moet ik ook instaan voor de opvang op school. Dus helemaal in mijn kot blijven lukt niet. Bovendien werkt mijn man in de zorgsector. 

Mijn collega’s hadden voor iedereen een molboekje voorzien om al hun bedenkingen te noteren. Het plan was om elke week een lijst uit te hangen waarop iedereen moest stemmen op hun mol. Dat lukt nu natuurlijk niet meer.

Hoe waren de reacties op school?

Een beetje zoals bij mijn kinderen. Ze reageerden vol ongeloof, maar lieten me ook weten dat ze ook echt bezorgd geweest zijn. De Mol zorgde ook wel voor wat teambuilding op school. Mijn collega’s hadden voor iedereen een molboekje voorzien om al hun bedenkingen te noteren. Het plan was om elke week een lijst uit te hangen waarop iedereen moest stemmen op hun mol. Dat lukt nu natuurlijk niet meer. Jammer.

Heb je een boodschap voor je klasje dat nu thuiszit?

Jazeker! Dat ik zo hard verlang om ze allemaal terug te zien. Als we terug naar school mogen, zal dat een feestdag zijn. Niets boven de gewone gang van zaken. Ik hoop dat ze de taakjes maken die ze elke dag van juf Eva en mij krijgen en ik ben heel blij met de inzet van die vele mama’s en papa’s die nu naast hun thuiswerken ook nog eens voor juf of meester moeten spelen.

Els kreeg een rood scherm aan het einde van de derde aflevering. En toen waren ze nog met zeven.
VIER Els kreeg een rood scherm aan het einde van de derde aflevering. En toen waren ze nog met zeven.