Kunstschilder Edward ‘Ward’ Lernout (88) overleden

Uitvaart zaterdag om 10 uur in Sint-Jan-Evangelistkerk Tervuren

Ward Lernout.
Rv Ward Lernout.
De gemeente Tervuren heeft een van haar grootste kunstschilders verloren. Edward ‘Ward’ Lernout, schilder, poëet en tekenaar, is zondag 22 december overleden. De man kreeg heel wat erkenning, zowel nationaal als internationaal. “Maar hij had nooit de ambitie om wereldberoemd te worden”, klinkt het.

Lernout werd geboren als zoon van Kamiel Lernout en broer van Jo Lernout (Lernout & Hauspie, red.) op 3 mei 1931 in het West-Vlaamse Geluwe. Edward voelde al van jongs af aan dat hij geboren was voor de kunst, en ging daarom in opleiding bij zijn vader. Later besliste Lernout om naar de Stedelijke Academie van Beeldende Kunsten in Menen te trekken, om vervolgens nog een avondcursus te volgen aan het Sint-Lucasinstituut in Gent. 

“Naast schilderen was tekenen ook zeer belangrijk voor hem”, zegt voorzitter van kunstvereniging V.S.T. Pierre Hilven. “Tekenen was een soort van basis voor hem, iets waar hij andere schilders in opleiding ook op beoordeelde.” Naast schilderen en tekenen was taal voor Lernout van groot belang. Die passie vertaalde hij dan ook in enkele gedichten. “Maar deze gedichten werden nooit bekend.”

Ward Lernout
Rv Ward Lernout

Boeren en paarden

Op 23-jarige leeftijd vertrok Lernout naar Belgisch Congo, dit van 1954 tot 1960 waar hij als ambtenaar aan de slag ging. Ook daar bleef hij schilderen en dichten in z’n vrije tijd. Na zijn terugkomst uit Congo, trouwde hij met Frieda, wie hij vijf kinderen schonk. “Hij probeerde destijds als zelfstandig schilder aan de slag te gaan, maar dat kon Lernout op financieel vlak niet volhouden”, zegt Hilven. “Daarom voelde hij zich geneigd om een job in de reclamewereld aan te nemen. Later vestigt Lernout zich in Tervuren aangezien hij bij een uitgeverij in Brussel aan de slag kon.”

Vanaf 1970 durfde Lernout eindelijk met z’n schilderijen naar buiten komen. Lernout schilderde voornamelijk landschappen, landelijke taferelen, interieurs, stillevens, naakten en portretten. “Lernout hield van het Brabantse landschap in Tervuren”, meent de voorzitter. “Voornamelijk de druiven en het witloof. Hij heeft tal van schilderijen waarop hij witloofboeren afbeeldde, maar ook het Brabantse boerenpaard fascineerde hem.”

Ward Lernout
Rv Ward Lernout

Egoïstische maatschappij

Lernout spendeerde vele jaren in een atelier in de Veeweidestraat in Tervuren. Daar kreeg hij het idee om de bewoners van de straat te portretteren, niet aan de hand van een schilderij maar op foto. Voorbijgangers kunnen het werk ginds nog altijd bewonderen. “Dit symboliseert een van zijn belangrijke karaktertrekken”, stelt Hilven. “Ward was altijd zeer joviaal. Hij vond dat de maatschappij steeds egoïstischer werd en de mensen meer en meer vereenzaamden. De mensen moesten in zijn ogen terug samenkomen en moeten elkaar terug leren kennen. Iedereen woont bij elkaar maar niemand kent elkaar. En daarom nam hij het initiatief om iedereen in de straat te portretteren waardoor mensen met elkaar contact begonnen te zoeken.”

Ward portretteerde de inwoners van de Veeweidestraat. Op die manier wilde hij iedereen terug samenbrengen.
Dieter Nijs Ward portretteerde de inwoners van de Veeweidestraat. Op die manier wilde hij iedereen terug samenbrengen.

Bescheiden

Lernout kreeg ook de kans om op verschillende plekken, zowel in het binnen- als buitenland te exposeren.  In 2001 werd de kunstenaar geselecteerd voor de tentoonstelling “Im Zeichen der Ebene und des Himmels” georganiseerd door Kunstenaarskolonies in Europa in het “Germanisches Nationalmuseum” in Nürnberg. “Maar hij had nooit de ambitie om wereldberoemd te worden”, zegt Hilven. “Zo was hij, bescheiden.” 

De kunstenaar won ook prijzen. In 1988 won hij de Prijs van het Publiek in het Cercle Gaulois in Brussel. In 1999 werd hij opgenomen in het portfolio “Lithografieën van 10 hedendaagse Vlaamse kunstenaars” van Flemish Art. Twaalf jaar later won Lernout de gemeentelijke cultuurprijs Maurits Wijnants in Tervuren. 

Ward Lernout bleef tot op het einde van z’n dagen bezig met de schilderkunst. “Maar recent kwam hij ten val, waardoor hij zijn arm en schouder had gebroken en het niet meer mogelijk was om te schilderen. Dat betekende voor hem een keerpunt in zijn leven.” 

De uitvaartplechtigheid zal zaterdag 28 december om 10 uur plaatsvinden in de Sint-Jan-Evangelistkerk in Tervuren. 

Rv
Rv
Rv



Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.