"Kyllyan is mascotte van de school"

De warmste verhalen van 2017 | KLEUTER MET DOWN WORDT ER ALLEEN MAAR POPULAIRDER OP

Mama Melanie (vooraan) en Juf Leen (achteraan) bouwen een feestje in de klas met Kyllyan (blauw-grijze trui) en zijn vriendjes.
Lukas Mama Melanie (vooraan) en Juf Leen (achteraan) bouwen een feestje in de klas met Kyllyan (blauw-grijze trui) en zijn vriendjes.
2017 loopt op zijn einde en hoe kunnen we het jaar beter uitzwaaien dan met een positieve noot? Onze regioreporters gingen op zoek naar mensen uit uw omgeving met een warm verhaal. Getuigenissen over hoop, een nieuwe start, over elkaar steunen en helpen. U leest het vier dagen lang in uw Regiokrant.

Een half jaar geleden haalde Kyllyan (4) de landelijke media omdat hij via SMOG-taal met zijn klasgenootjes communiceert. Maar intussen heeft de jongen, die aan het syndroom van Down lijdt, flink wat vooruitgang geboekt. Zo kan hij zelfs al wat praten. De vrees van zijn ouders dat hij uitgesloten zou worden, is volledig verdwenen. "Kyllyan is zelfs de mascotte van de school", vertelt een dolblije mama Melanie.


Met twee vingers op zijn schouder tikken, of zijn duim tegen zijn voorhoofd houden: zo maakt Kyllyan zijn juf duidelijk dat hij - respectievelijk - moet plassen of dat hij een koe uitbeeldt. Hij lijdt aan het syndroom van Down en kan hierdoor moeilijk praten. Daarom kozen zijn ouders ervoor om hem zogenaamde SMOG-taal (Spreken Met Ondersteuning van Gebaren) aan te leren. Een soort gebarentaal, dus, waarmee Kyllyan zich kan uitdrukken. En niet alleen thuis, want ook het schoolteam van De Piramide in Steenokkerzeel was bereid om een opleiding SMOG-taal te volgen. Zo kon Kyllyan terecht in een gewone klas. Maar het gebruik van SMOG-taal op school blijft wel hoogst uitzonderlijk, waardoor het verhaal van de jongen in mei de nationale pers haalde.


Ruim een half jaar later blijkt Kyllyan het voortreffelijk te doen op school. Sinds september zit hij zelfs in de tweede kleuterklas. "En hij doet met zo goed als alles mee", vertelt een opgeluchte mama Melanie Holemans. "Hij begrijpt alles en is zelfredzaam. Hij kopieert het gedrag van zijn klasgenootjes, waardoor hij ook in de turnles niet uit de boot valt. De verbale communicatie gaat nog niet zo vlot, al begint hij stilaan wel wat te praten. In vergelijking met zes maanden geleden heeft hij enorm veel vooruitgang geboekt. Dat hebben we allemaal te danken aan de SMOG-taal."

Joris Huysmans

Op handen gedragen

De ouders van Kyllyan waren aanvankelijk bang dat hun zoontje op school uitgesloten zou worden omdat hij 'anders' is. Maar die vrees is ondertussen helemaal weg. "Tijdens de schoolfeesten schrikken mijn man en ik ons steeds een hoedje wanneer we zien hoe populair hij is", aldus Melanie. "Hij is zelfs de mascotte van de school. (ontroerd) Dit hadden we nooit durven dromen. Maar het is fantastisch om te zien hoe hij op handen gedragen wordt. Ik heb al vaak tegen mijn man gezegd dat dit te mooi is om waar te zijn. (lacht)"


"Als Kyllyan per ongeluk een doos met speelgoed omstoot, is niemand boos - ze helpen hem zelfs met opruimen. Maar doet een ander kindje hetzelfde, dan is het gegarandeerd ruzie", pikt juf Leen van de tweede kleuterklas in. Ook zij volgde intussen al een opleiding SMOG-taal. "Maar we werken tegenwoordig al wat minder vaak met gebaren. Je merkt dat Kyllyan alles beter begint te begrijpen wanneer ik iets zonder gebaren uitleg. Al is het wel dankzij de SMOG-taal dat hij helemaal deel uitmaakt van de groep, omdat hij zich via die weg wel kan uitdrukken. De andere kindjes voelen zich een beetje de papa's en mama's van Kyllyan."


Dat Kyllyan in zo'n korte tijd zoveel vooruitgang geboekt heeft, dankt hij ook aan de inzet van zijn ouders. "We zijn inderdaad heel intensief met hem bezig", knikt Melanie. "Ik werk bijvoorbeeld niet op woensdag, zodat we dan na schooltijd naar de ergotherapeut of de logopedist kunnen. Op vrijdag gaat Kyllyan niet naar school, omdat hij dan van de ene afspraak naar de andere moet. Die dagen is zijn papa thuis. In het weekend steken we dan weer heel wat tijd in knutselwerkjes. Zo oefenen we de dingen waar hij het in de klas nog moeilijk mee heeft. We maken ook steevast foto's en leren nieuwe gebaren, zodat hij zijn klasgenootjes op maandag kan 'vertellen' wat hij allemaal gedaan heeft. Dat hij nu zo'n vooruitgang boekt, bewijst dat we goed bezig zijn."


Kyllyan mag dan wel grote stappen voorwaarts zetten, toch is het nog onduidelijk of hij volgend schooljaar naar de derde kleuterklas mag. "We komen om de twee à drie maanden samen met de juf, de zorgcoördinator en het CLB om zijn situatie te evalueren. Uiteraard hoop ik dat hij met zijn vriendjes naar de derde kleuterklas mag. Voor hem zou dat een enorme verrijking zijn, maar we zullen dus nog wat moeten afwachten."

Lagere school?

Hoe het met de lagere school zit, is ook nog onduidelijk. "De meeste scholen hebben geen ervaring met kinderen die aan het syndroom van Down lijden en bovendien is het lesmateriaal niet aangepast", weet Melanie. "Uiteraard hopen we wel dat hij in het gewone onderwijs kan blijven. Maar we zullen dan met de school moeten bekijken wat de mogelijkheden zijn."


Dat haar zoontje dankzij SMOG-taal helemaal aanvaard is op school en nu ook heel wat vooruitgang geboekt heeft, is voor mama Melanie een stimulans om ook andere ouders van kinderen met het syndroom van Down te overtuigen om voor de gebarentaal te kiezen. "Kyllyan is hét bewijs dat het werkt. Hij is visueel heel sterk en de taal helpt hem om zich te ontwikkelen. Maar om de slaagkansen te vergroten, moet je wel al op heel jonge leeftijd beginnen. Op die manier kan je al snel communiceren met je kindje. Er is namelijk niets leuker dan 'praten' met je oogappel, ook al spreekt hij of zij amper."