De 40 voorbij, tijd om te zien wie zijn haar nog heeft: onze reporter gaat naar de klasreünie

Reünie '92-'93 H. Graf - College Sint-Truiden: “De achttienjarige van toen, waren nu midveertigers. Tijd voor een realitycheck”
Mine Dalemans Reünie '92-'93 H. Graf - College Sint-Truiden: “De achttienjarige van toen, waren nu midveertigers. Tijd voor een realitycheck”
De 40 voorbij? Dan mag u al beginnen uitkijken naar die ene uitnodiging die ongetwijfeld in de bus valt: de klasreünie. Afgelopen weekend was het aan de retorica van 1992 van het Aangenomen College en Heilig Graf, waar ondergetekende ook bij hoort. Meer dan een kwarteeuw na afzwaaien was ‘De Gebrande Winning’ waar we moesten zijn.

‘Je gaat toch, hé’, vraagt mijn vriendin nadrukkelijk terwijl ik zelf nog dat laatste lepeltje crème brûlée naar binnen werk. ‘Och ja, die reünie. Ik was het al bijna vergeten, maar ik denk het wel’, antwoord ik zo achteloos mogelijk. Natuurlijk weet ik donders goed wat ik dit weekend op de agenda heb staan. En ik zie het best ook wel zitten. Tenslotte gaat het leven door en moet je vooruitkijken, maar anderzijds lijkt het me ook leuk om iedereen eens terug te zien en samen wat te verdrinken in nostalgie. Maar aan de andere kant... Het is natuurlijk ook een ‘reality check’ van jewelste. Die kilo’s erbij, de hobbelige status van mijn burgerlijke stand... Maar ik maak mezelf een belofte: wie mij erover aanspreekt, krijgt meteen een ‘ja, maar ik heb al mijn haar nog’ teruggekaatst.”

Enkeltje naar 1992

Daar ga ik dan, door de Plankstraat richting speelplaats van het College. Wat houterig schud ik handen, met hier en daar een kus. ‘Maar ik heb al mijn haar nog’, hoor ik mezelf zeggen tegen mijn oud-leerkracht Economie wanneer die me op mijn ietwat bourgondische voorkomen wijst. Ja lap, nog geen vijf minuten ver en ik heb mijn oneliner al boven mogen halen. Maar ik laat het los en geef me over aan een enkeltje richting 1992. Het jaar waarin Bill Clinton George H.W. Bush versloeg in de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Miguel Indurain won de 79ste editie van de Ronde van Frankrijk, Rhythm was a dancer en Disneyland Parijs (toen nog Euro Disney) opende de deuren.

Ah, 1992... Dat was vooral geen WhatsApp of Facebook — ik krijg het mijn dochters niet uitgelegd. Geen smartphones — wie wou bellen, moest kleingeld op zak waren. Foto’s? Wachten tot je rolletjes ontwikkeld waren om te weten of je ietwat degelijk voor de dag kwam op je vakantiekiekjes. Afspreken per sms? Wij deden het op goed geluk in ‘The Pub’, op de Truiense Grote Mark — tegenwoordig een groentewinkel. We schreven elkaar brieven en dreven onze ouders tot wanhoop door de vaste telefoonlijnen te kapen. Het leven leek eenvoudiger en zorgeloos.

Op de tonen van Nirvana

Naarmate de avond vordert, dikken de straffe verhalen aan en valt de gereserveerdheid weg. De minzame apothekeres springt ongedwongen in de kleine fuifzaal van De Gebrande Winning op de tonen van Nirvana in het rond, terwijl de anesthesist samen met de Delhaize-uitbater een stevig luchtgitaar-duel uitvecht. Maar om 2 uur ’s ochtends is het tijd om terug te keren naar 2019. ‘Hoe is het geweest, schat?’, vraagt mijn vriendin nieuwsgierig. ‘Laten we zeggen dat ik al mijn haar nog heb’, antwoord ik.

Reünie '92-'93 H. Graf - College Sint-Truiden.  Wij spraken op goed geluk af in ‘The Pub’ op de Truiense Grote Markt (Nu een Groentewinkel van Pipo red.), schreven elkaar brieven en dreven onze ouders tot wanhoop door de vaste telefoonlijnen te kapen.Het leven leek eenvoudiger en zorgeloos.
Mine Dalemans Reünie '92-'93 H. Graf - College Sint-Truiden. Wij spraken op goed geluk af in ‘The Pub’ op de Truiense Grote Markt (Nu een Groentewinkel van Pipo red.), schreven elkaar brieven en dreven onze ouders tot wanhoop door de vaste telefoonlijnen te kapen.Het leven leek eenvoudiger en zorgeloos.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.