“De wet is hard, maar het is de wet”: Sint-Truiden blijft deurwaarders inzetten bij Truienaren die rekeningen niet betalen

Schepen van Financiën Jo François (derde van links) onderzocht het voorstel op zijn haalbaarheid, maar kon om wettelijke, financiële en ten slotte principiële redenen het voorstel niet goedkeuren.
Mine Dalemans Schepen van Financiën Jo François (derde van links) onderzocht het voorstel op zijn haalbaarheid, maar kon om wettelijke, financiële en ten slotte principiële redenen het voorstel niet goedkeuren.
Het Truiense gemeenteraadslid Eddy El Herbouti (sp.a) vroeg de Truiense gemeenteraad maandagavond om voortaan sociaal assistenten naar Truienaren te sturen die hun gemeentelijke factuur niet hebben betaald, en geen gerechtsdeurwaarders. Maar de meerderheid ging niet in op zijn vraag. Met de woorden ‘dura lex, sed lex. De wet is hard, maar het is de wet’, veegde schepen van Financiën Jo François (N-VA) het voorstel van tafel.

“Zeker als het gaat om inwoners, die voor de eerste maal een betalingsachterstand hebben. Het is beter om geld te besteden aan een sociale aanpak dan aan deurwaarders.” El Herbouti haalde de mosterd bij de gemeente Zelzate. Wie klant is van het OCMW in de Oost-Vlaamse gemeente krijgt geen deurwaarder maar wel een sociaal assistent over de vloer wanneer een gemeentelijke factuur niet is betaald.

Kinderarmoede

“Zo’n achterstallige betaling is bij arme mensen vaak een eerste teken van grotere financiële problemen”, argumenteerde El Herbouti op de gemeenteraad. “Onze sociaal assistenten kunnen dan niet alleen een afbetalingsplan uitwerken met de betrokkenen, ze zullen ook oplossingen aanreiken. Budgetbeheer, bijvoorbeeld. Zo hopen we erger te voorkomen. Wat in Zelzate kan, moet ook in Sint-Truiden kunnen. Het is ook vijf voor twaalf. In Sint-Truiden is de kinderarmoede gestegen van maar liefst 10,9 procent in 2010 naar 17,6 procent in 2018. Terwijl de wachtlijst van de Sociale Bouwmaatschappij CV Nieuw Sint-Truiden wel 1.500 wachtenden telt, en je als kandidaat-huurder mag rekenen op een wachttijd van 4 jaar en langer.”

Potje breken is potje betalen

“Jammer genoeg is dit budgettair, wettelijk en principieel niet mogelijk”, reageerde schepen van Financiën Jo François (N-VA) die wel benadrukte het voorstel van het raadslid onderzocht te hebben. “We hebben zo'n 2.500 dossiers per jaar van mensen die hun factuur niet betalen. Als we dit even in euro omrekenen, betekent dit dat we zo’n 470.000 euro moeten gaan uitrekken om dit zelf te gaan doen. Waar gaan we dat geld halen? Daarbij, hoe moeten we omgaan met de wet op de privacy? Kunnen dan alle sociaal assistenten aan alle gegevens van wanbetalers? Maar bovenal ben ik het principieel niet eens. Niemand is geacht te profiteren van zijn eigen fouten. Potje breken is potje betalen.”