Rode Neuzen Reporter Angelo doet zijn verhaal: “Hoe klein en onschuldig het ook lijkt, anorexia maakte van mijn leven een echte hel.”

Rode Neuzen Reporters maken de krant!

Angelo De Bock, Rode Neuzen Reporter én getuige.
Angelo De Bock Angelo De Bock, Rode Neuzen Reporter én getuige.
Tijdens de maand november nemen Rode Neuzen-jongerenreporters over heel Vlaanderen de verslaggeving over Rode Neuzen-acties op zich. Een van de Rode Neuzen Reporters is Angelo. “Ik gaf me op als Rode Neuzen Reporters omdat ik enorm begaan ben met de thema’s van Rode Neuzen Dag.” Vandaag doet Angelo zelf zijn verhaal over zijn strijd met anorexia. Op een paar maanden tijd ging hij van zorgeloze tiener naar iemand vol angsten die zich meer en meer afschermde van de buitenwereld. “Mijn verhaal gaat over hoe hard een kleine, onbekende stem in je hoofd zich kan inwerken in je leven en ervoor zorgt dat je afhankelijk wordt van die stem.”

Angelo’s verhaal 

“Sinds 2018 leef ik met een ziekte genaamd anorexia. In het begin was ik me helemaal niet bewust van enig probleem, maar na enkele maanden begonnen er mensen rondom mij ongerust te worden. Mijn vader trok aan de alarmbel. Volgens hem was ik geëvolueerd van een goedlachs persoon die graag dingen met de familie deed, naar iemand die zich terugtrok in zijn eigen wereld. Ook mijn moeder maakte zich zorgen. Ik besefte dat wel, maar ik kon niet veranderen. Het voelde alsof ik bestuurd werd door een stem in mijn hoofd die besliste wat ik wel en wat ik niet mocht doen.”

Extreem perfectionistisch 

“Ik begon in die periode ook drastisch op mijn voeding te letten. Het klinkt misschien vreemd, maar ik haalde daar veel erkenning uit. Velen vroegen zich af waarom ik wou blijven lijnen. Het antwoord is simpel: het enige waar ik controle over had, was mijn voeding. Na enkele maanden besloten mijn ouders om externe hulp in te schakelen. Ze zochten contact met sportdiëtiste Marije Jongedijk. Vooraleer ik op consultatie kon gaan moest ik een dexa scan laten afnemen. Hieruit bleek dat mijn vetpercentage onder de 5 procent zat. Was dit een shock voor mij? Deels ja, maar ik haalde er ook erkenning uit.”

“Mijn eerste consultatie vond plaats op 16 oktober 2018. Ik keek erop zich wel naar uit omdat ik niet wist wat ik moest verwachten. Ik kreeg een voedingsschema met als doel om terug naar een gezond lichaam te gaan. In het begin ging het in positieve lijn, maar in januari 2019 ging alles weer in dalende lijn. Ondertussen was er ook al een psycholoog van het UZ Gent bij betrokken. Tot 3 juli bleef mijn gewicht dalen. Mijn schoolwerk begon er onder te lijden.”

Het besef kwam

“3 juli 2019 was een zeer belangrijke dag. Na een nieuwe dexa scan bleek dat ik mijn eigen lichaam aan het kapot maken was. Ik was helemaal aan het aftakelen. Ik was maar liefst drie kilogram spiermassa verloren op drie maanden tijd! Vanaf dat die gedachte door mijn hoofd spookte, begon het besef te komen. Ik speelde al vanaf mijn zes jaar voetbal bij het vroegere ‘KSK Beveren’. In het begin was het vooral voor het plezier maar naarmate ik ouder werd begon het wel serieuzer te worden. Na ongeveer 11 jaar bij Beveren besloot ik om mijn nog jonge carrière verder te zetten bij ‘Vigor Wuitens Hamme’. Ik tekende bij de beloften en keek er heel erg naar uit. Van zodra mijn laatste seizoen bij Waasland-Beveren gedaan was, wou ik me onmiddellijk beginnen voorbereiden op het nieuwe seizoen bij mijn nieuwe club. Maar mijn lichaam stak daar een stokje tussen. Door mijn lichaam steeds meer af te takelen konden blessures niet wegblijven. In juni 2019 besliste mijn kinesist dat ik niet meer mocht sporten. Ik moest meer zorg beginnen dragen voor mijn spieren en gewrichten. Ik kreeg een schema om mijn mobiliteit en stabiliteit te verbeteren.”

“Totdat het nieuwe seizoen startte mocht ik amper aan conditietraining doen. Begin augustus was het zo ver, de eerste training. Ik was bang omdat mijn voorbereiding niet zo ideaal was verlopen. Maar mijn eerste trainingen verliepen bijzonder goed. Tot tijdens mijn derde training mijn spieren begonnen te verkrampen. Mijn vader besloot om met mij naar spoed te gaan omdat de krampen aanhielden. Daar bleek dat ik een virale infectie had opgelopen op mijn bovenbenen, myositis. Ook mijn bloedwaarden waren veel te laag.” 

Na een jaar, eindelijk beterschap

“Na mijn opname in de spoed beslisten mijn ouders, in samenspraak met de huisdokter, om over te stappen op medicatie. Zo kon ik eindelijk rust krijgen in mijn hoofd. Sinds ik aangepaste medicatie neem, is de klik gekomen. Het woord geluk kwam terug in mij naar boven en ik kon eindelijk op een gelijk niveau het gevecht aangaan met de stem in mijn hoofd. Mijn familie zag me weer lachen en ook eten lukt, stap voor stap, beter. Na een dikke maand rusten kon ik ook terug beginnen sporten. In plaats van lange duurlopen te doen besloot ik om het anders aan te pakken. Mijn lichaam was nog zwak en ik had weinig spieren overgehouden door een gebrek aan voeding. Ik ruilde de duurlopen in voor krachttrainingen om terug een sterker lichaam te krijgen.”

“Op 22 oktober 2019 mocht ik terug gaan voetballen. Ik was zo enthousiast en het deed me zoveel deugd om eindelijk terug op het veld te staan. En ik kreeg steun uit veel verschillende hoeken. Het zal nog een lange weg zijn, maar mijn familie en vrienden zijn er voor me. Ik ben mijn familie zeer dankbaar want ook voor hen is dit al heel zwaar geweest. Ook Marije wil ik bedanken voor al het geduld en de steun die ze tot nu toe al heeft geboden.”

“Rode Neuzen dag, lijkt een dag zoals een ander maar niets is minder waar!”

“Rode Neuzen dag draait om het weerbaarder maken van jongeren met mentale, fysieke en sociale problemen. Er zijn zoveel jongeren die kampen met dit soort problemen maar meestal is het niet af te lezen op hun gezichten. Ik vind Rode Neuzen dag een geweldig initiatief want voor alle jongeren met mentale, fysieke en sociale problemen is deze dag van onschatbare waarde. Door het Rode Neuzen initiatief voelen de jongeren zich gesteund en krijgen ze een extra boost om een stap in de juiste richting te zetten! Ook voor familie en vrienden is het een zwaar proces want ze zien elke dag hun kind, vriend(in), kleinkind, enzovoort afzien van alle ellende die teweeggebracht worden door het probleem.”.

Dit artikel werd geschreven door Rode Neuzen Reporter Angelo
Simon De Cock Dit artikel werd geschreven door Rode Neuzen Reporter Angelo



1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Yolanda Van Kerckhoven

    Proficiat Angelo. Mooi geschreven. Succes met het project en met alles wat je doet en nastreeft.