"Geluid uitzetten kan je niet"

BUREN VAN R6 LEVEN VANAF VOLGENDE WEEK NAAST VERKEERSMASSA

De R6 loopt langs de serres van glastuinbouwer Johan Opdebeeck.
David Legreve De R6 loopt langs de serres van glastuinbouwer Johan Opdebeeck.
Procedures werden opgestart, handtekeningen werden verzameld en duizenden mailtjes werden verstuurd om de aanleg en opening van de doortrekking van de R6 te verhinderen. R6: amper één cijfer en één letter klein, maar een doorn in het oog voor de buren langs het tracé. Vanaf 4 augustus krijgen zij een verkeersdrukte in hun tuin.

Twee jaar lang werkte Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) aan de doortrekking van de Ring rond Mechelen. Het nieuwe stuk R6, dat de Mechelsesteenweg in Sint-Katelijne-Waver verbindt met de Putsesteenweg in Bonheiden, wacht nu op zijn officiële opening. Vandaag nog gebruikt door fietsers die een binnenweg willen nemen en autofreaks die hun laatste aankoop willen testen, maar volgende week maandag komt het grote werk. "Tijdens de examenperiode werden we getrakteerd op werfverkeer, en dat was toen al zo erg. Mijn kinderen moesten de ramen van hun kamers sluiten om zich toch een beetje te kunnen concentreren op hun leerstof. Je moet niet vragen wat het hier straks gaat zijn. Constant 'vroem-vroem-vroem', en het geluid uitzetten kan je niet", zegt Kristien Rogier. Zuchtend kijkt ze samen met buurvrouw Thérèse Snoeck naar de R6, die door hun achtertuin loopt. "In 1999 hebben we hier onze grond gekocht. Op ons plan stond geen R6, en het was pas na een opmerking van een attente buur dat we naar het gemeentehuis zijn gestapt. "Maar madammeke, die weg komt er nooit", kreeg ik daar te horen. Zo zie je maar. Ik woon hier erg graag, maar na de opening van de R6 hebben we geen moment van rust meer. Net zoals een aantal buren overweeg ik een verhuis."

De R6 loopt door de achtertuin van buurvrouwen Kristien Rogier en Thérèse Snoeck.
David Legreve De R6 loopt door de achtertuin van buurvrouwen Kristien Rogier en Thérèse Snoeck.

Uitbreiding

Het geluid dat de R6 met zich meebrengt is, in tegenstelling tot de meeste buren van het tracé, voor tuinder Johan Opdebeeck uit de Bergstraat het minste van zijn zorgen. Door de komst van de R6 kan hij een uitbreiding van zijn bedrijf op zijn buik schrijven. "Het tracé van de R6 maakt een zinloze bocht langs mijn serre. Had die weg rechtdoor gelegen, dan zou mijn zoon het bedrijf kunnen uitgebreid hebben. Alle stappen hebben we ondernomen. Gemeentes,Vredegerecht, Vergunningscommissie, Kabinet van Minister van Landbouw, Boerensyndicaat en Boerenbond hebben we aangesproken om het tracé voor ons bedrijf en voor de omwonenden minder schadelijk te maken", zegt Opdebeeck, die nog steeds wacht op de beslissing van de Vergunningscommissie. "Er is een groot verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen. Er werd een verouderd MER gebruikt en de teveel onteigende grond wordt benut voor het aanplanten van struikgewassen, maar onze nieuwe serre stond zelfs niet op de bouwaanvraag van de R6. Hadden alle overheden zich aan hun woord gehouden, dan zou ik van heel deze situatie niet zo ziek zijn geworden. Vorig jaar kreeg ik een hartaanval, en dat heeft hier zeker mee te maken. Dit hele gedoe gaat al terug van in 1985, toen uit hoogdringendheid een derde van het bedrijf, toen nog in handen van mijn ouders, onteigend werd voor de aanleg van de R6. En dan verkondigt de overheid dat bestaande tuinbouwbedrijven uitbreiden prioritair is om nieuwe tuinbouwzones creëren."

Garnaaltjes

"Als ik al de feiten op een rijtje zet, krijg ik telkens weer de indruk dat dit dossier niet oké is. "Hoe sneller de weg open is, hoe sneller het dossier kan afgesloten worden": lijkt de overheid te denken", legt Rogier uit. "Ik heb geleerd dat we allemaal maar garnaaltjes zijn in de zee waar Neptunes koning is. Het dossier hangt met haken en ogen aan elkaar, maar toch kan de overheid hier een weg aanleggen." Rogier en Snoeck zijn beiden lid van het Actiecomité R6. Met de komst van fluisterbeton, een paar geluidsschermen en een geluidsstudie haalden ze hun slag thuis. Maar hetgeen ze echt op gehoopt hadden, namelijk geluidsschermen aan elk woning, is niet gelukt. "We kozen voor de dialoog, maar achteraf bekeken was dat misschien een te softe aanpak. Anderzijds kan je meteen overgaan tot juridische stappen, maar dan heb je nog steeds geen garantie op resultaat en ben je wel een paar duizenden euro's lichter. Er zijn ideeën om op de 4de te gaan betogen, maar wat haalt het uit. We hopen alleszins dat het Agenschap van Wegen en Verkeer niet te veel tralala verkoopt rond die opening."