Man krijgt jaar cel en moet bij psychiater na jarenlange terreur van zijn dochtertjes

Illustratiebeeld
thinkstock Illustratiebeeld
Een 42-jarige man uit Sint-Gillis-Waas is door de Dendermondse rechter veroordeeld tot een gevangenisstraf van één jaar met probatie-uitstel voor jarenlange terreur op zijn twee dochtertjes, bij de start van de feiten amper 4 en 1 jaar uit. Presteerden de kinderen volgens hem niet goed genoeg, dan werden ze agressief aangepakt. De man zelf ziet zijn gedrag alleen maar als “een te strenge papa”. Hij moet van de rechtbank naar de psychiater.

Of het nu ging over tennislessen, leren fietsen of op vakantie gaan, voor de vader kon de lat niet hoog genoeg liggen. Voldeden de twee meisjes daar niet aan, dan werden ze hardhandig aangepakt. Tussen 2012 en 2017 kregen de meisjes, geboren in 2008 en 2012, er regelmatig van langs. Slaan en schoppen waren daarbij geen uitzondering. De vader ging vaak zo agressief te keer dat zijn oudste dochtertje hem omschrijft als “een gorilla”. “Deze meisjes zijn bovendien extreem angstig geworden door wat ze meemaakten”, zeggen experts.

Ook hun advocaat, meester Kjell Verleysen bevestigde dat tijdens het proces. “Deze twee meisjes, bijzonder jong en weerloos, leefden onder constante druk”, schetst hij. “Het ging er in het gezin veel erger aan toe dan de zogenaamde pedagogische tik. De meisjes liepen met blauwe polsen rond, werden in de wangen geknepen, geslagen en geschopt. Het ene meisje vertelde dat ze na een tenniswedstrijd zo hard in de wangen geknepen werd omdat ze volgens vader haar backhand niet genoeg gebruikt had, dat ze er dagenlang pijn van had. En wat zegt meneer zelf ? Dat hij zich toch zo hard inzette om zijn meisjes altijd naar het tennis te brengen. Het totale gebrek aan schuldinzicht is wraakroepend.”

De feiten bleven heel lang geheim tussen de vier muren van de woning van het gezin. Tot juni 2017. Dat de jongste dochter die dag bont en blauw geslagen werd, was voor de moeder de druppel die emmer deed overlopen. “Voordien had ik altijd geprobeerd en gehoopt dat de situatie te redden was en we een normaal gezin zouden kunnen zijn”, vertelde ze in tranen tijdens het proces. “Maar we zijn jaren door de hel gegaan. Ik heb het te lang laten duren en dat neem ik mezelf heel kwalijk.”

De man zelf leek tot op de dag van het proces de ernst van zijn gedrag niet echt in te zien. Hij omschreef zichzelf gewoon als een “strenge papa”. “Ik ben perfectionistisch en ben ook zelf zo opgevoed”, zei hij. “Ik wilde gewoon dat mijn kinderen iets bereikten. Het was misschien wat té, maar ik ben nu wel gestraft met een zware echtscheiding en heel beperkt contact met mijn kinderen.”

Voor de openbaar aanklager was het een bewijs dat de man “geen besef van de ernst van de feiten heeft”. “Dit is niet zomaar streng zijn, dit was gewoon tirannie met veel te hoge eisen”, klonk het. Ook de rechtbank denkt er zo over. Daarom legde die de beklaagde, naast een boete van 800 euro, ook een jaar cel met probatie-voorwaarden op. De man moet in therapie bij een psychiater. 




14 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Tina Colpaert

    De moeder ook straffen zij heeft jaren lang hem laten doen!

  • Mick Jansen

    Er loopt wat rond op de wereld...

  • guido verwerft

    hij zou levenslang geen contact meer mogen hebben met zijn kinderen, van kinderen blijf je af al huilen ze nog zo hard

  • Danielle Duym

    Ik begrijp de moeder niet in dit verhaal. Ze had hem kunnen filmen met haar GSM en naar de politie stappen. Je beschermt je kinderen toch kost wat kost. Ik had bewijzen verzameld en nadien van zijn leven een hel gemaakt. Geen medelijden met zulke idioten.

  • manuel ronsse

    Ik heb heel mijn jeugd zo beleefd. Psychische terreur en klappen met een lederen hondenriem op mijn heupen. Altijd was ik de dupe van de 4 kinderen. Zowel mijn vader als mijn moeder hadden enkel een hulpje nodig om het huishouden te doen. Op mijn 6 jaar stond ik al aan de kookpotten, moest is strijken en heel het huis dweilen en stofzuigen. Iedereen keek maar gewoon de andere kant op. Nog steeds heb ik elke nacht zware nachtmerries en psychische problemen.