"Om te stoppen met drinken moet je mentale klik maken"

SCHOTENSE SCHRIJFT BOEK OVER HOE ZE DRANKVERSLAVING OVERWON

Ingeborg De Groot met haar boek Flessengeluk, waarin ze vertelt over de moeilijke weg om af te kicken.
Foto Laenen Ingeborg De Groot met haar boek Flessengeluk, waarin ze vertelt over de moeilijke weg om af te kicken.
Net op het moment dat heel wat Vlamingen een maand lang alcohol afzweren in het kader van Tournée Minérale, brengt Ingeborg De Groot (55) uit Schoten het boek 'Flessengeluk' uit. Daarin beschrijft ze hoe ze van een jarenlange alcoholverslaving af geraakte. "Op wilskracht kan je even fysiek afkicken, maar definitief stoppen is een mentale kwestie."

Bij een glaasje plat water in haar woonkamer in Schoten- wij kregen wel een wijntje aangeboden, maar bedankten vriendelijk - vertelt Ingeborg ons over haar leven met een alcoholverslaving.

Uw boek Flessengeluk komt uit op het moment dat Tournée Minérale van start gaat. Dat is ongetwijfeld geen toeval.

"Nee, dat klopt. Het boek is al een paar maanden klaar, maar het is geen cadeau om onder de kerstboom te leggen. De uitgever vond Tournée Minérale een goeie aanleiding voor de release. Overigens vind ik Tournée Minerale een prima initiatief. Je lichaam een maand 'ontgiften' en eens bewust nadenken over je alcoholgebruik kan nooit kwaad. Anderzijds: echte probleemdrinkers zal het niet vooruit helpen."

Zelf was u zo'n probleemdrinker. Wanneer is dat begonnen en wanneer kwam het besef?

"Tussen de 35 en de 40 begon ik een grens te overschrijden. Op het moment zelf zie je dat niet, maar als ik er nu op terugkijk... Later is dan ook het echte besef gekomen, maar ook dat gebeurde geleidelijk. Het heeft geduurd tot ik bijna 50 was voor ik van mijn verslaving af geraakte. Wat ik zoal dronk? Vooral wijn en cava. Vrouwendrankjes, hé. Bier is een dikmaker en sterkedrank heeft me nooit veel gezegd."

Welk soort drinker was u?

"Ik dronk vanuit een bepaalde vorm van eenzaamheid, en ook omdat ik een laag zelfbeeld had. Zo heb ik bijvoorbeeld geen feestje gegeven voor mijn veertigste verjaardag omdat ik dacht dat er niemand zou komen. En dat terwijl ik een grote vriendenkring had. Ik zat dus niet altijd even goed in mijn vel en dronk om te 'verdoven'. Pas op, het is niet dat ik elke dag dronk. Ik verstopte thuis ook geen drank om stiekem te drinken. Ik was eerder een 'sociale drinker', die er stevig invloog op recepties en dan helemaal los kwam. Let wel, echt gênante anekdotes heeft dat niet opgeleverd. Mensen zeiden me achteraf wel dat ik weer 'in vorm' was."

Thuis kon uw problematiek toch niet onopgemerkt voorbij zijn gegaan?

"Natuurlijk viel mijn verslaving in mijn gezin meer op. Dat leidde tot spanningen, maar daar ga ik niet zo graag op in. Mijn man en mijn twee zonen hebben er van afgezien, en dat spijt me heel hard. Het is logisch dat het op een bepaald moment tot een vertrouwensbreuk kwam, maar na vijf jaar zonder drank is dat vertrouwen gelukkig hersteld. Dat is momenteel het belangrijkste."

U bent intussen al vijf jaar 'clean'. Hoe bent u daarin geslaagd?

"Op een gegeven moment besloot ik om me te laten opnemen in een instelling. Twee maanden lang nam ik de tijd om tot rust te komen en na te denken. Veel gesprekken gehad met therapeuten ook. Fysieke afkickverschijnselen heb ik nooit gehad. Ik heb tijdens mijn opname vooral mentaal leren afkicken."

Verklaar u nader.

"Kijk, het is perfect mogelijk om als alcoholist een tijdlang geen druppel aan te raken, puur op wilskracht. Zelf stond ik zo ooit negen maanden droog. Maar als je er mentaal niet klaar mee bent, blijft het je achtervolgen. Een voorbeeld: in die negen maanden dat ik niet dronk, ergerde ik mij aan menukaarten vol bieren en weinig frisdranken. Het voelde dan aan alsof de wereld mij tegenwerkte. In die periode liep ik vaak geïrriteerd rond en compenseerde ik de afwezigheid van alcohol met andere zaken. Zo greep ik veel meer naar snoep en chocolade."

Pas na uw opname heeft u dus ook echt de klik in uw hoofd gemaakt.

"Inderdaad. Ik heb anders naar mezelf en naar de wereld leren kijken. Het moet niet allemaal perfect zijn. Ik zie drinken vooral als een symptoom van een dieper liggende kwaal. Pas als je de oorzaak wegneemt, ben je genezen."

U werkt als psychotherapeute. Hebben uw eigen ervaringen u in uw beroep tot andere inzichten geleid?

"Het is anders als je de dingen zelf hebt meegemaakt. Door mijn ervaringen hoop ik door te dringen tot mensen met een verslaving. Vandaar dat ik ook de nood voelde om een boek te schrijven. Het schrijven was emotioneel, ik moest geregeld stoppen om te huilen. Toch ben ik blij dat ik het heb gedaan en dat mijn boek een 'happy end' heeft. Zo zien de mensen dat stoppen geen onmogelijke opdracht is."

U hebt nog wijn in huis, is dat niet moeilijk?

"Totaal niet. Tijdens mijn boekvoorstelling werd er ook cava geschonken, maar zelf nam ik iets non-alcoholisch. Ik heb absoluut niets tegen alcohol, alleen heb ik mijn portie gehad. De nood om mezelf te verdoven is weg. Het klinkt misschien vreemd, maar ik kan nu echt genieten van een frisdrank of een watertje."


Flessengeluk wordt uitgegeven door Witsand en kost 18,95 euro. Meer op www.witsand.be.