JOBSTUDENTEN GENIETEN VAN HUN WERK: “Ik gaf niet op, want deze kinderen verdienen een eerlijke kans in het leven”

Inez (21) werkt met geplaatste kinderen in CKG De Schommel

Inez is erg geliefd bij de kinderen van De Schommel.
Tom Van de Weyer Inez is erg geliefd bij de kinderen van De Schommel.
Geen (her-)examens, geen cursussen te doorploegen, geen groepswerken te maken. Waarmee houden studenten zich tijdens de zomer dan wél bezig? Met een vakantiejob! Onze reporters liepen een dagje mee met vier van hen. Vandaag: opvoedster Inez Timmermans (21) uit Zelem begeleidt kinderen met een problematische thuissituatie. “Na mijn stage hier stapte ik in de auto en ben ik beginnen huilen”, zegt Inez. Ze leek geen vat te krijgen op de kinderen van CKG De Schommel in Averbode, maar ze keerde terug als jobstudent en wist hun vertrouwen te winnen.

Het CKG (centrum voor kinderzorg en gezinsbegeleiding) De Schommel vangt kinderen op uit een problematische gezinssituatie. Inez werkt in de leefgroep van kinderen tot 12 jaar die geplaatst zijn door de jeugdrechter. “Ze worden hier tijdelijk opgevangen tot ze terug naar huis kunnen of naar een pleeggezin”, vertelt Inez. “Tijdens de weekends assisteer ik de opvoeders en help bij de dagelijkse bezigheden, zoals de kinderen aankleden en de tafel dekken. Ik organiseer mee spelletjes en activiteiten. We bakken samen koekjes of maken fruitsla. Ik ga ook mee op uitstap. We gaan dan een ijsje eten in de Lekdreef in Averbode, of naar de speeltuin in Aarschot.”

Veel geduld

“Als begeleider in een leefgroep moet je veel geduld hebben, kordaat zijn en respect tonen. Je moet structuur aanbieden, maar niet door over hen de baas te willen spelen, want dan hebben ze je door. Dat merkte ik toen ik hier voor het eerst kwam als stagiair, twee jaar geleden.”

“Ik deed een week stage als hoofdanimator. Die ervaring heeft me bijzonder geraakt. Het zijn kinderen die niet gemakkelijk vertrouwen stellen in mensen. Sommigen hebben gedragsproblemen. Ze zien vaak nieuwe mensen die controle over hen willen krijgen. ‘Jij hebt niets over mij te zeggen’, was hun houding in het begin. Ze zien heel snel wanneer je boos wordt. Op de laatste dag van die week heb ik gehuild in de auto op weg naar huis.”

“Toch liet ik de kinderen niet zomaar los. Ze hebben geen eerlijke kansen gekregen in het leven en dat knaagt aan me. Ik meldde me aan als jobstudent in de leefgroep en vond de juiste manier om de kinderen te benaderen. De kunst is om hen tot rust te laten komen en dan in gesprek te gaan.”

Fijne tijd

Inez werd erg geliefd in de groep. “Je merkt aan kleine dingen dat ze mij graag hebben. Als ik hier binnenkom vliegen ze me rond de nek en halen grapjes uit. Het is dan ook moeilijk om aan het einde van mijn shift weer te vertrekken. Ik neem de rol van hun ouders niet over, maar zolang ze hier zijn bij mij, wil ik dat ze een fijne tijd beleven. Later als ik op mezelf woon wil ik pleegkinderen in huis nemen.”

Inez studeert af als leerkracht lager onderwijs. In september wacht een eerste job, maar ze behoudt een nauwe band met De Schommel. “Als vrijwilligster kom ik nog helpen met huiswerk maken. Onlangs hield De Schommel een grote jobdag, maar die kwam net iets te vroeg voor mij. Ik hoop later ooit terug te komen.”

Eindwerk

“De Schommel gaf me inspiratie voor mijn eindwerk. ‘Hoe kunnen leerkrachten omgaan met leerlingen die geplaatst zijn?’ Goed communiceren is de sleutel. Leerkrachten moeten durven vragen hoe het gaat in de opvang en de kinderen daarover laten vertellen. Er hangt nog steeds een taboe rond kinderen die geplaatst zijn. Ze zijn wel netjes verzorgd en hebben een leuke boekentas, maar je ziet aan de buitenkant niet wat ze doormaken.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.