Yannis (13) verliest na tien jaar strijd tegen kanker: “Hij heeft geprobeerd om alles uit het leven te halen”

Voetballen was het liefste wat Yannis Ghistelinck deed.
Ronny De Coster Voetballen was het liefste wat Yannis Ghistelinck deed.
Yannis Ghistelinck (13) heeft de oneerlijke strijd tegen kanker verloren. In het bijzijn van zijn familie is hij donderdagavond zachtjes ingeslapen. Zijn familie, vrienden, ploeggenootjes en klasgenootjes zullen zijn lach, wilskracht en doorzettingsvermogen nooit vergeten.

Altijd vrolijk, altijd opgewekt, een lach op het gezicht en vol wilskracht. Dat was Yannis ten voeten uit. Al sinds hij drie jaar was, moest hij vechten tegen kanker. Een gezwel in zijn buik maakte hem ziek, maar de dokters konden het niet verwijderen omdat het te verweven was met grote bloedvaten. Het was het begin van acht lange jaren van behandeling. Toch liet Yannis zich niet doen door de kanker. Hij vocht dapper, volgde van thuis uit les via Bednet en ging helemaal voor zijn passie: voetballen. 

Yannis heeft zich vanaf de eerste dag 200 procent gegeven om te vechten, maar nu ging het niet meer. Hij was moegestreden

Papa Amaury

“Dat was echt zijn grote droom. Hij stond op met voetballen en hij ging ermee slapen”, vertelt zijn papa Amaury Ghistelinck. “Hij speelde van kleins af aan bij KVV Vlaamse Ardennen. Ook toen hij in behandeling was, stond hij op het plein zodra hij kon. Eerst als keeper, daarna als spits. Zelfs nu hij de laatste maanden te ziek was om te spelen, ging hij mee supporteren voor zijn team, de U15. Overal waar hij kwam was hij graag gezien, bij jong en oud. Iedereen kende hem. Hij was altijd aan het lachen, altijd vrolijk en opgewekt. Hij was de chouchou van iedereen. Met mij ging hij vaak mee kijken naar Anderlecht, maar hij was ook fan van Ajax en op de PlayStation speelde hij steevast FIFA. Voetbal van ’s morgens tot ’s avonds dus.”

Dromen

Het doorzettingsvermogen van Yannis was bewonderenswaardig. Het liefst van al wilde hij zijn zoals de andere kinderen. Gewoon naar school gaan, voetballen, dromen van een mooie toekomst, met wie weet, een carrière als profvoetballer. Hij deed er dan ook alles aan om te vechten tegen de kanker in zijn buik. Tien jaar lang was hij ziek, daarvan kreeg hij acht jaar lang een intensieve behandeling. 

In november 2016 volgde een lichtpuntje: de tumor was niet meer actief. Yannis kon eindelijk terug naar school, mocht eindelijk terug bij zijn vriendjes in de klas zitten en kon een studierichting kiezen voor het middelbaar. Maar het mocht niet zijn. In november 2018 volgde een nieuwe klap voor Yannis en zijn familie. De tumor was opnieuw actief, de actieve cellen hadden zich vastgezet op het beenmerg. De chemokuren die daarop volgden hadden geen effect meer en Yannis verloor donderdagavond de ongelijke strijd in het bijzijn van zijn familie. “Hij heeft zich vanaf de eerste dag 200 procent gegeven om te vechten, maar nu ging het niet meer. Hij was moegestreden.”




24 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • bea de ruyck

    Rust zacht fonkelend sterretje. Veel sterkte aan familie. ⭐⚘

  • Henri Bauters

    Veel sterkte aan familie en vrienden... Weer een mooie ster bij aan de hemel. Rust zacht

  • Monique Verkuringen

    R.I.P Yannis sterkte aan de familie

  • Aagje De venter

    Die mooie lach zo lief zo teder ik ben niet de enige die je zo verschrikkelijk hard zal missen hij werd en word door iedereen graag gezien maar hier boven heb je ten minste geen pijn rust zacht het moest er ooit eens van komen maar ik zeg nu baye tegen deze fantastische gast

  • marc massin

    Verschrikkelijk. Veel veel sterkte.