Exclusief voor abonnees

Steffi (32) verzorgde haar opa en besloot dan om verpleegkunde te studeren: “Nooit nog een dag tegen mijn goesting gewerkt”

Steffi Van Coillie
Florian Van Eenoo photonews Steffi Van Coillie
Verpleegster worden was wel het laatste waar Steffi Van Coillie (32) uit Roeselare aan dacht toen ze op haar achttiende de deuren van de middelbare school achter zich dichtsloeg. De verzorging van haar stervende pépé veranderde echter alles. Steffi besloot op haar 25ste met de steun van VDAB om opnieuw te gaan studeren. Sinds enkele jaren is ze aan de slag op de dienst Intensieve Zorgen Kindergeneeskunde van het UZ Gent.

Je hebt 12% van dit artikel gelezen

Lees je graag alle artikels op HLN?

Krijg nu 1 maand onbeperkt en gratis toegang tot alle artikels.

Ik wil toegang
Digitaal abonnement HLNDigitaal abonnement HLN1ste maandgratis

Stop of pauzeer wanneer je wil

  • Onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Iedere week gratis tickets en straffe kortingen



2 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • adam naaktgeboren

    Iedereen heeft recht op een tweede kans. Zeker de patiënten, toch begrijp ik haar op een intensieve zorgen van een “kinderziekenhuis”. Dat is net juist het verschil met een andere intensieve zorgen. De therapeutische hardnekkigheid heeft mij net doen vertrekken na 15 jaar dienst. Ik heb er geen minuut spijt van gehad. De dood is een deel van het leven en dat is eindig. Sommige blijken dit niet eens te geloven.

  • magda de munck

    Proficiat meisje, je bent uit het juiste hout gesneden.