Michiel Van Staey leed aan hartfalen: “Bij letterlijk alles, moest ik op mijn gezin terugvallen”

Michiel Van Staey (36) uit Roeselare kreeg onlangs een donorhart
Baert Marc Michiel Van Staey (36) uit Roeselare kreeg onlangs een donorhart
In het kader van de Europese Heart Failure Awareness Days van 6 tot 12 mei was er vandaag een actie op het Beursplein in Brussel. De Belgian Working Group for Heart Failure deelde 1000 hartvormige ballonnen uit. Eén op de vijf ballonnen was zwart. Zo wil de organisatie mensen sensibiliseren rond hartfalen.

Dokter Wouter Droogné, die op de dienst cardiologie in het UZ Leuven werkt wil met de campagne meer aandacht brengen voor de ziekte en pleit voor een meer gecoördineerde aanpak. “In het dagelijks leven, wordt het gekenmerkt door abnormale kortademigheid en moeheid bij inspanningen.” De meeste mensen weten niet eens dat ze hartfalen hebben. “Heel wat patiënten krijgen de diagnose na een opname bij spoedgevallen en vallen een beetje uit de lucht, terwijl de aandoening zeker geen uitzondering is.”

Eén op de vijf Belgen loopt een risico om in zijn leven geconfronteerd te worden met hartfalen. Vandaag treft de ziekte al 250.000 Belgen, waaronder Michiel Van Staey (36) uit Roeselare.

Michiel was 25 jaar toen hij plots veel bijkwam. “Het bleek allemaal een opstapeling van vocht te zijn, omdat mijn hart enorm verslechterd was. Ik ben dan naar de dokter gegaan en op de foto kon je eigenlijk zien dat mijn hart al helemaal uitvergroot was.” 

Het heeft voor Michiel wel heel lang geduurd tot hij besefte dat hij hartfalen had. “Tot ik op intensieve lag, geloofde ik als jonge gast niet dat ik hartfalen zou hebben. Het heeft even moeten doordringen, maar de impact was wel zwaar.” Zijn leven is helemaal veranderd. “Ik was 25 en had heel wat plannen, maar die zijn allemaal in het water gevallen. Je weet ook dat je een traject ingaat van jaren en dat je je werk verliest of ander werk moet zoeken.” Ondertussen heeft Michiel een donorhart, zijn tweede, want de eerste transplantatie heeft zijn lichaam zwaar afgestoten, waardoor hij het hele verhaal opnieuw moest meemaken. “Alles is nu veel stabieler: ik werk nu fulltime en kan uitkijken naar een gezin en terug gaan sporten. Ik ben blij dat ik een stap verder kan in het leven.” Maar het verhaal wordt nooit helemaal afgesloten. “Ik moet nog regelmatig op controle gaan en neem ook heel wat medicatie, die bijwerkingen meebrengen, waardoor mijn weerstand verlaagd is en moet opletten voor andere ziektes.”

Volgens Michiel kan de zorg en bijstand naar de familie stukken beter. “Alle druk valt op hun schouders. Wij kunnen bijvoorbeeld niet zomaar naar de Colruyt mee en met een volle kar de boodschappen gaan doen. Bij letterlijk alles, moet je terugvallen op je gezin.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.