Jack Jacobs (67) heeft na 34 jaar zijn laatste brand geblust: “Ik ga het enorm missen maar nu kan ik mijn vrouw eindelijk de aandacht geven die ze verdient”

Jack Jacobs met zijn vrouw.
Peter Vanderveken Jack Jacobs met zijn vrouw.
Jack Jacobs (67) gaat na 34 jaar als vrijwilliger bij de brandweer – een beetje gedwongen – met pensioen. Dat konden zijn collega’s niet zomaar voorbij laten gaan. Ze lokten hem mee naar een nepinterventie, die een receptie bleek te zijn.

Jack Jacobs (67) is de oudste brandweerman van de Hulpverleningszone Taxandria, maar om het met een cliché te zeggen: aan alle mooie dingen komen een einde. Hij vroeg en kreeg op zijn 65ste al een verlening om langer aan de slag te mogen blijven, maar op het einde van deze maand is het echt gedaan. 

Daarom dachten zijn collega’s: laten we hem nog één keer verrassen en dus werd Jack opgeroepen voor een nepinterventie. Hij kreeg daar al snel in de gaten dat er iets niet klopte. “Ik wist wel dat ze iets zouden doen, maar verdorie niet op een zondagnamiddag”, lacht Jack. “Maar ik heb er van genoten.”

Jack Jacobs blust zijn laatste brandje.
Peter Vanderveken Jack Jacobs blust zijn laatste brandje.

Jaren 80

Jack werd midden jaren 80 brandweerman. Hij werkte altijd in de chemische sector en was daar ook al bij de bedrijfsbrandweer. Korte tijd later kwam hij als vrijwilliger ook bij de brandweer van Rijkevorsel en schopte hij het tot sergeant. 

“Het is een roeping zeker? Ik doe en deed het ontzettend graag. Het respect en de waardering die je van mensen krijgt die je helpt op moeilijke momenten, dat zal me altijd bij blijven. Al was het zeker niet altijd gemakkelijk. Wanneer wij opgeroepen worden, is dat meestal niet voor iets aangenaams. Soms dacht ik ook: hoe zou het nog met die mens zijn? Hebben de slachtoffers hun draai weer gevonden?”

Interventies waren niet altijd gemakkelijk. Zeker niet met dodelijke ongevallen

Jack Jacobs

Dodelijke ongevallen

Het was niet altijd gemakkelijk. “Om 1 uur ’s nachts wakker worden door de bieper voor een interventie. Dan is het niet altijd gemakkelijk om weer de slaap te vatten of om naar je werk te rijden. De zwaarste interventies zijn natuurlijk de dodelijke of heel zware ongevallen. Al heb ik daar mee leren omgaan. Zeker twintig jaar geleden gebeurde dat héél regelmatig in onze gemeente, zelfs bijna wekelijks. Nu is dat enorm verbeterd. Hetzelfde geldt voor branden. Alles is beter beveiligd, maar het gebeurt nog altijd. Gelukkig zijn onze opleidingen veel beter geworden.”

Jack Jacobs met zijn vrouw en de interventieploeg van de brandweer.
Peter Vanderveken Jack Jacobs met zijn vrouw en de interventieploeg van de brandweer.

Rijkevorsel Leeft

Donderdag klopt Jack zijn laatste dag. “Dan is er nog een vergadering en daarna zal ik mijn bieper en kledij inleveren en is het echt gedaan. Natuurlijk ga ik het missen. Enorm. Maar ik ben nog actief in de gemeenteraad en Rijkevorsel Leeft en mijn vrouw verdient ook wel eens wat aandacht. Want zij heeft me die 34 jaar ook altijd gesteund. Voor haar was het zeker ook altijd niet gemakkelijk om me in het holst van de nacht te zien vertrekken, maar ze heeft me altijd gesteund.”

Jack Jacobs neemt donderdag echt afscheid.
Peter Vanderveken Jack Jacobs neemt donderdag echt afscheid.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.