Dierenwereldkruis herenigt asiel met oprichter. “Ik ben blij dat ik terug bij mijn kind ben”

Jan Kerremans, ondervoorzitter Martine Van Stappen en voorzitter Chris Cools in Dierenasiel Dierenwereldkruis in Sint-Amands
WVK Jan Kerremans, ondervoorzitter Martine Van Stappen en voorzitter Chris Cools in Dierenasiel Dierenwereldkruis in Sint-Amands
Dierenasiel Dierenwereldkruis in Sint-Amands heeft woensdag oprichter Jan Kerremans (69) uitgeroepen tot erevoorzitter. De man werd er eind jaren 80 buitengewerkt, maar krijgt nu bijna drie decennia later eerherstel. “Ik ben blij dat ik terug bij mijn kind ben”, vertelt de Bornemnaar.

Kerremans richtte Dierenwereldkruis begin jaren 80 op in de Roosendaelhoeve in Weert, maar haast niemand die dat nog weet. Zelfs bij de vzw zelf tot voor kort niet. “De vorige voorzitter verkondigde jarenlang overal dat hij de stichter was. Toen we op een schone dag Jan tegenkwamen, hoorden we dat hij eigenlijk de oprichter was. We zijn toen in de oude statuten gaan kijken en dat bleek inderdaad zo te zijn. Eerherstel vonden we wel op zijn plaats”, zegt Chris Cools, die sinds einde 2016 beheerder is van Dierenwereldkruis.

De oprichter werd woensdag uitgeroepen tot erevoorzitter. “Ik weet niet hoe ik mij moet voelen. Ik ben blij dat ik terug bij mijn kind ben.” Hij draait al dertig jaar niet meer mee, maar bleef het asiel al die tijd wel van op een afstand volgen. “Ze hebben destijds een mes in mijn rug geplant en het mij moeilijk gemaakt, waardoor ik uiteindelijk zelf ben vertrokken. Jaloezie speelde een grote rol. Ze konden blijkbaar niet hebben dat ik succes had. Zo organiseerde ik elk jaar de ‘Nacht voor het dier’. Tientallen Vlaamse artiesten kwamen daar gratis optreden voor de dierenbescherming.”

Hij startte het asiel in 1981 uit noodzaak. “Ik werkte toen als inspecteur bij de Wase Dierenbescherming. Je had toen ook asielen in Aalst en Mechelen, maar binnen die driehoek was er niks. Ik vond dat dit niet klopte en ben toen samen met mijn buurman naar de burgemeester van Bornem gegaan. Hij gaf meteen carte blanche. In korte tijd hadden we dertig medewerkers bij elkaar en konden we dankzij de familie Demeuricy beginnen in Weert”, doet hij de ontstaansgeschiedenis uit de doeken.

De viering van woensdag was meteen ook het begin van wat een vruchtbare samenwerking moet worden. “Ik wil niet meer achteruitkijken, maar vooruit en bekijken waar we met Dierenwereldkruis naartoe kunnen. Ik wil graag nog iets betekenen, zonder mij te willen bemoeien in het bestuur”, zegt Kerremans. Nu al waait een nieuwe wind in de Hemelrijken 24. “We voeren een ‘no kill’-beleid. Hoe wild de katten ook zijn, hoe agressief de honden, we proberen ze alsnog sociaal te maken. Dat is niet gemakkelijk, maar we houden er een veel beter gevoel aan over.”

Momenteel verblijven er twaalf honden en een tiental katten in het asiel. Het zit niet vol en dat is volgens de beheerder maar goed ook. “De vakantieperiode zit eraan te komen en dan gaan we weer heel wat dieren binnenkrijgen”, vreest Cools nog.

Jan Kerremans kreeg van Chris Cools een glazen plaat cadeau.
WVK Jan Kerremans kreeg van Chris Cools een glazen plaat cadeau.



1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Harry de Prouw

    Persoonlijk ken ik de hele historie van het asiel niet maar ik heb hier in een vakantie als vrijwilliger meegewerkt en heb gemerkt dat iedereen daar begaan is met alle dieren die er zitten.Dus alleen maar lof voor hun.