Berre Brands: “Ja, de dingen zijn anders nu. Maar ik kan nog heel veel”

Motorcrosser over zijn verlamming, en hoe je na zo’n klap positief blijft

Met Jens Bogaerts en Jens Steensels: “Twee goede kameraden, die dit jaar ook kampioen zijn geworden en mij altijd zijn blijven steunen.”
Foto René Met Jens Bogaerts en Jens Steensels: “Twee goede kameraden, die dit jaar ook kampioen zijn geworden en mij altijd zijn blijven steunen.”
Zaterdag 14 april: motorrijder Berre Brands (18) uit Peer komt zwaar ten val op training in het Duitse Grevenbroich. Meer dan drie maanden brengt hij door in het ziekenhuis — en nog altijd zijn er complicaties. Maar het heeft hem niet verbitterd, integendeel. ‘Hoop’ en ‘positivisme’ zijn meer dan ooit twee woorden die zijn jonge leven bepalen. “Ja, de dingen zijn anders nu. Maar ik kan nog heel veel.”

Twee gebroken ruggenwervels en verlamd tot aan de borst. De balans na het ongeval is zwaar, zeer zwaar. Maar een half jaar later ontmoeten we een opvallend positief denkende Berre. Dit weekend verwacht hij 1.200 vrienden en sympathisanten op een uitverkochte eetdag. Maar eerst mogen wij onze vragen afvuren.

Nog steeds supporter van de cross vanop de eerste rij
RV Nog steeds supporter van de cross vanop de eerste rij

Herinner je je nog veel van wat er een half jaar geleden gebeurd is?

“Ik ben de hele tijd bij bewustzijn gebleven en herinner me eigenlijk alles nog. Het was het einde van de eerste trainingssessie en bij het springen is er iets fout gegaan. Ik kwam eerst met mijn wielen in verschillende sporen terecht, en daarna ben ik in de lucht van mijn motorfiets gesprongen. Vervolgens kwam ik op mijn voeten terecht en ben ik naar beneden gevallen, op de zijkant van de berg. Daar ben ik ‘dubbelgeklapt’ en moet er ergens iets geknakt zijn. Ik wist meteen dat er iets mis was... Ik had geen gevoel meer in mijn benen. Ik lag daar en moest blijven liggen. Het is niet zo dat ik mijn leven in slow motion voorbij zag flitsen. Het ging allemaal erg snel.”

Je kreeg in de daaropvolgende dagen slecht nieuws te verwerken, maar reageerde strijdvaardig. Was je aan de buitenkant dapperder dan diep vanbinnen?

“Niet bepaald. Ik ben een positief persoon. Als ik dat niet zou zijn, dan zou ik me ook niet zo kunnen opstellen. Ik heb me getoond zoals ik me voelde. Als het gevoel uit je benen is, dan is het ook erg duidelijk wat er aan de hand is.”

Besefte je meteen wat de impact op de rest van je leven zou zijn?

“Neen. De ambulance kwam en daarna werd ik per helikopter overgebracht naar de spoedafdeling van het ziekenhuis in Keulen. Later ging ik naar het UZ Leuven, waar ik één week zou blijven. Vervolgens lag ik nog drie maanden in het ziekenhuis van Pellenberg. Pas dan dringt het tot je door: alles wat was, zal nooit meer hetzelfde zijn.”

Dat klinkt erg eenzaam, zo alleen in een ziekenhuisbed...

“... maar ik heb me nooit eenzaam gevoeld. Dat moet ik met de hand op het hart zeggen. Ik heb heel veel steun gekregen. In de eerste plaats van mijn familie — mijn fantastische zus Lonne en mijn ouders. Daar ben ik hen erg dankbaar voor. Wij deden altijd al veel samen en dat zijn we ook blijven doen. Ook mijn vrienden blijven me trouw. Vroeger ging ik met hen trainen en naar de cross, en zagen we elkaar sowieso meerdere keren per week. De cross is nu wel verdwenen, maar die gewoonte niet. Niemand heeft me laten vallen.”

Berre Brands in zijn periode als motorcrosser.
RV Berre Brands in zijn periode als motorcrosser.

Wanneer mocht je dan eindelijk naar huis?

“Op 2 augustus mocht ik Pellenberg verlaten. Nu moet ik wel zeggen dat het in de daaropvolgende periode met horten en stoten verliep. In september moest ik opnieuw naar het ziekenhuis omdat ik sukkelde met mijn bloed. Ik heb ook veel spasmen in mijn been. Daarom was er een soort proefweek in Pellenberg (op het ogenblik van dit interview ligt Berre in het Gasthuisbergziekenhuis, red.). Nu ben ik geopereerd aan mijn rug omdat er schroeven losgekomen waren. Maar hierna zal het wel beteren.”

Je vertelt het allemaal alsof het iets alledaags is?

“Op zich gaat het dan ook goed met mij. De dingen zijn anders, ja. Maar ik kan nog heel veel.”

Wat me opvalt: je hebt de cross nooit laten vallen.

“Daar voel ik inderdaad weinig nood aan. In het weekend van die noodlottige val heb ik zelfs nog naar het WK gekeken. Ik beschouw het niet plots als ‘die stomme cross’. Integendeel: elk weekend zit ik voor de buis. Jens Bogaerts en Jens Steensels, twee kameraden die dit jaar kampioen geworden zijn, bleven me trouwens ook al die tijd steunen.”

In het weekend van die noodlottige val heb ik zelfs nog naar het WK gekeken. Ik beschouw het niet plots als ‘die stomme cross’

Berre Brands

Er zijn nog atleten die na hun revalidatie sterk teruggekeerd zijn. Marc Herremans bijvoorbeeld. Of Stig Broeckx. Zijn dat verhalen die je moed geven?

“Ik ken hun namen, ja. Maar het is niet zo dat ik die verhalen echt nodig heb om te geloven dat het met mij goed zal komen. Daar ben ik zo al van overtuigd. We zullen zien wat de toekomst brengt, maar ik blijf positief. Na het ongeval zei ik al dat ik ooit weer zou lopen, en daar ga ik nog steeds voor. De medische wereld staat niet stil.”

Heel wat vrienden en sympathisanten leven met je mee. De eetdagen van dit weekend waren in geen tijd volledig uitverkocht. Er komen meer dan 1.200 mensen pasta eten!

“Dat is fijn, hé! Het doet me wel wat als ik zie hoeveel mensen achter me blijven staan. Ik moet hen daar allemaal voor bedanken. Het idee van de eetdagen kwam van enkele familieleden, want zo’n beperking brengt helaas ook heel wat kosten met zich mee. Maar ik verwacht geen medelijden, al zie ik sommigen twijfelen wanneer ze bij me komen. Ja, het is erg. Maar we maken er het beste van.”

Waar zou de opbrengst in eerste instantie naartoe gaan?

“Ik heb nu een eigen rolstoel en ik hoop op termijn met een ligfiets het sportritme weer op te pikken. Ook in huis zijn er al enkele aanpassingen uitgevoerd, net als in de wagen. Alles is anders nu en we proberen mijn leven toch enigszins gemakkelijker te maken. En via de benefietactie kunnen mensen hun steentje bijdragen.”

Je praat al over een ligfiets. Het bloed van de sportman kruipt waar het niet gaan kan?

“Sporten is vandaag nog niet simpel — ik moet die spasmen nog een beetje onder controle krijgen. Toch wil ik komende zomer de draad weer oppikken. Als ik die baclofenpomp (een metalen schijf die onder de buik geplaatst wordt en de spasmen controleert, red.) heb, zal het wel beter gaan. Het is ook niet zo dat ik nu elke dag in de zetel lig. Soms zit ik wel eens voor de televisie of speel ik videospelletjes met vrienden, maar ik sluit me niet op. Ik woon bijvoorbeeld ook hun trainingen bij. Weet je, ik ben zelfs al enkele keren uitgegaan. Het is natuurlijk frustrerend wanneer je leeftijdsgenoten in de discotheek zot ziet doen, maar ik geniet ervan om samen met mijn kameraden te zijn.”

Weet je, ik ben zelfs al enkele keren uitgegaan. Het is natuurlijk frustrerend wanneer je leeftijdsgenoten in de discotheek zot ziet doen, maar ik geniet ervan om samen met mijn kameraden te zijn

Berre Brands

Zijn er veel mensen die na het ongeval contact met je hebben opgenomen?

“Er zijn zelfs heel wat clubs die me al uitgenodigd hebben om eens een training met de handbike mee te pikken. Dat vind ik ‘sjiek’, en ik wil op een dag zeker iets in die aard gaan doen. Er waren ook lotgenoten die mijn leeftijd hebben en die me na het ongeval contacteerden. Zij zeiden dat ze altijd voor me klaar zouden staan mocht ik vragen of nood aan een babbel hebben. Dat is fijn, maar ik heb het niet echt nodig. Maar als er ergens iemand is die hetzelfde meegemaakt heeft, zal ik ook klaarstaan.”

Prachtig om je zo positief bezig te horen, Berre!

De eetdagen zijn een onderdeel van de benefietactie #AllforBeir. Voorts plaatste de familie ook ‘rospotten’ in lokale handelszaken. Een meisje van de cross verkocht zelfs snoepzakken. Bovendien worden via Facebook ook gesigneerde shirts van motorcrossers geveild. Nog tot zondag 25 november (19 uur) kan je bieden. Onder anderen de Franse ex-wereldkampioen Romain Febvre en zijn Belgische voorgangers Stefan Everts en Steve Ramon schonken een tenue voor de actie. En het truitje van Club Brugge-speler Siebe Schrijvers wordt via lottrekking geschonken.

Duim omhoog, Berre blijft positief.
SJ-pics Duim omhoog, Berre blijft positief.
Met Jens Bogaerts en Jens Steensels: "Twee goede kameraden, die dit jaar ook kampioen zijn geworden en mij altijd zijn blijven steunen", aldus Berre.
SJ-Pics Met Jens Bogaerts en Jens Steensels: "Twee goede kameraden, die dit jaar ook kampioen zijn geworden en mij altijd zijn blijven steunen", aldus Berre.



3 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Frank Joos

    Jammer voor hem, maar zulke sporten hebben nu eenmaal hun gevaren. Hou er de moed maar in.

  • Donald Stevens

    Top Berre straffe kerel !!!

  • Ingeborg Van Hove

    Kunnen sommigen iets van leren....wat een positieve gast!! Petje af!!!