"Het was vastklampen of verdrinken"

DIRK (53) ZIET COLLEGA'S VOOR ZIJN OGEN LEVENLOOS BOVENDRIJVEN

Dirk Coolsaet overleefde de schipbreuk samen met twee collega's, twee andere opvarenden hadden minder geluk. 
Benny Proot Dirk Coolsaet overleefde de schipbreuk samen met twee collega's, twee andere opvarenden hadden minder geluk. 
Bemanningslid Dirk Coolsaet (53) uit Oudenburg zal de schipbreuk van zaterdag nooit vergeten. "Na vijf minuten op het vlot zagen we Roger bovendrijven, met zijn gezicht naar beneden. Verschrikkelijk." Zijn collega's Roger Zoete (60) uit Gistel en Kurt Slabinck (48) uit Moerkerke konden niet meer gered worden.

Zaterdagnamiddag, de Z-19 Sonja bevindt zich in Britse wateren op 60 kilometer van de kust van Great Yarmouth. Op het moment van de scheepsramp waren Dirk Coolsaet (53) uit Oudenburg en zijn collega's Roger Zoete uit Gistel , Kurt Slabinck, Pascal Pincket uit Eernegem en Luc Heyneman uit Heist al zes dagen op zee. "Tot we rond 16 uur met de netten over een zandbank voeren", vertelt Dirk. "We haalden de netten op, maar het zand bleef erin zitten. De boot begon te kapseizen, wellicht door een combinatie van het gewicht, de strakke wind en de hoge golven." De windkracht was op dat moment tot 8 beaufort. "Ik riep nog naar schipper Kurt om de netten te lossen, maar hij reageerde niet meer. Ik vermoed dat hij in de stuurhut ergens was tegen gevallen en bewusteloos raakte", gaat Dirk verder.

Dirk Coolsaet uit Oudenburg, Pascal Pincket uit Eernegem en Luc Heyneman uit Heist slaagden erin om in het vlot te geraken.
rv Dirk Coolsaet uit Oudenburg, Pascal Pincket uit Eernegem en Luc Heyneman uit Heist slaagden erin om in het vlot te geraken.

Kopje onder

De boot draaide in enkele seconden om. "Ik kwam in zee terecht en bleef me vastklampen aan de romp van het schip. Roger hing aan dezelfde kant, maar lager dan ik. Plots zag ik hem niet meer. Ik wist dat ik niet mocht lossen. Het was vasthouden of verdrinken", gaat Dirk verder. Ook visser Luc Heyneman uit Heist kon zich vastklampen aan de boot. "We gingen verschillende keren kopje onder door de golfslag. Machinist Pascal had een boei vastgegrepen. Luc en ik slaagden erin om op de romp te klimmen en Pascal tot bij ons te trekken. Plots kwam het vlot los en slaagden we erin om het op te blazen en erin te kruipen. Van Kurt of Roger was geen spoor."

Vuurpijlen

Wat volgde, staat in Dirks geheugen gegrift. "Na vijf minuten op het vlot zagen we Roger bovendrijven, met zijn gezicht naar beneden. Verschrikkelijk. We konden hem onmogelijk grijpen. Een kwartier later zagen we Kurt drijven, maar ook hem konden we niet redden. Ik ben er kapot van." Daarna dobberden Kurt, Pascal en Luc nog vier uur op zee. "Plots zagen we een olietanker, maar die had onze vuurpijl niet gezien. Een cruiseschip van Princess Cruises kreeg een tweede vuurpijl wel in de gaten. Toen het schip onze richting uit kwam, waren we uitzinnig. Ik wil de hele crew van Princess Cruises bedanken voor wat ze voor ons hebben gedaan", aldus Dirk.


Nu hij thuis is, begint Dirk te begrijpen waaraan hij is ontsnapt. "Mijn gedachten zijn bij Roger en Kurt. Het verlies van twee goeie collega's valt erg zwaar. Roger in het bijzonder ken ik al van toen ik klein was. Hij heeft van mij een echte visser gemaakt."

Gruwel een plaats geven

Of Dirk ooit nog op zee gaat, weet hij niet. "Ik moet deze gruwel eerst een plaatsje proberen te geven. Mijn vrouw wil niet dat ik nog ga varen, maar voor mij is dat niet zo evident. Ik ben 53 jaar en heb enkel visserijdiploma's. Ander werk vinden is moeilijk."


Het onderzoek naar de scheepsramp wordt gevoerd door de Britse autoriteiten, het parket van Brugge, de scheepvaartpolitie en de Federale Overheidsdienst Mobiliteit en Vervoer (FOSO). Wanneer de lichamen van de overleden Roger Zoete en Kurt Slabinck worden gerepatrieerd, is nog onduidelijk.