Door massale inzet van pompinstallaties lijkt grote milieuramp op Schelde vermeden

Op tal van plaatsen langs de Schelde tussen Kerkhove en Gent staan pompinstallaties om het zuurstofgehalte in het water te verhogen. Die operatie lijkt haar vruchten af te werpen.
Ronny De Coster Op tal van plaatsen langs de Schelde tussen Kerkhove en Gent staan pompinstallaties om het zuurstofgehalte in het water te verhogen. Die operatie lijkt haar vruchten af te werpen.
Het lijkt erop dat de gevreesde milieucatastrofe op de Schelde tussen Kerkhove en Gent is voorkomen. Met de inzet van zware pompinstallaties is het zuurstofgehalte in het water opgekrikt en een massale vissterfte voorkomen. “We zijn er nog niet, maar het ziet er minder erg uit dan we hebben gevreesd”, zegt Bjorn Deduytssche van het Agentschap Natuur en Bos.

Na een dijkbreuk bij suikerraffinaderij Tereos in de buurt van het Franse Cambrai was deze week een grote hoeveelheid pulp in de Schelde terechtgekomen. Het geloosde afval onttrekt massaal zuurstof aan het water waardoor het gehalte zelfs zakt tot nul, met zware gevolgen voor het waterleven. Over een afstand van 20 kilometer vanaf de Franse grens heeft de vervuiling al het leven in de rivier onmogelijk gemaakt. Gevreesd werd, dat die milieucatastrofe zich verder stroomafwaarts zou doorzetten.

Massaal veel pompinstallaties ingezet

“Nog niet alle zorgen zijn van de baan, maar het lijkt erop dat we op Vlaams grondgebied een massale vissterfte zullen kunnen vermijden”, zegt Bjorn Deduytssche van het Agentschap Natuur en Bos. Die dienst zet, samen met De Vlaamse Waterweg, Aquafin, de civiele bescherming en de brandweer alle middelen in om het leven in de Schelde te redden. Van aan de sluis in Kerkhove tot in Gent staan tientallen installaties die water uit de Schelde pompen en er terug inspuiten om zo een luchtcirculatie te veroorzaken en zuurstof in de rivier te brengen. Particuliere helpers zijn te hulp gesneld om naar lucht happende vissen uit het water te halen.

“Allicht 90% van de vissen gered”

De hele operatie werpt haar vruchten af. “Er is wel een vissterfte, maar die is tot op dit moment nog vrij beperkt. Ik schat dat we 90% van de vissen kunnen redden. Met zekerheid zullen we dat pas over een paar dagen weten, want het is ook wel zo dat dode vis niet altijd meteen op het water drijft, maar soms eerst zinkt en door gisting een paar dagen later aan de oppervlakte komt. Maar ik denk dat we door snel en met alle mogelijk betrokkenen samen te reageren en actie te ondernemen, een grote natuurramp hebben vermeden”, gelooft Deduytssche.

Je cookie instellingen zorgen ervoor dat deze inhoud niet getoond wordt.
Pas je cookie instellingen hier aan.