'Pseudo-coureurs' maaien bejaarde man van weg

WIELERTOERISTEN MAKEN NA ONGEVAL GEEN AANSTALTEN OM TE HELPEN

Een gehavende Marin Vandercruyssen en zijn echtgenote Denise Van Den Daele.
Foto Ronny De Coster Een gehavende Marin Vandercruyssen en zijn echtgenote Denise Van Den Daele.
Marin Vandercruyssen (82) uit Bevere herstelt van zijn verwondingen, nadat wielertoeristen hem aan de Berchemweg van de weg maaiden. "Had mijn vrouw ze niet tegengehouden, waren ze gewoon doorgereden", vertelt Marin.

"We maakten een uitstapje naar de rommelmarkt in Leupegem en hadden onze auto aan de Berchemweg geparkeerd. We waren amper vier meter van de wagen weggestapt, toen we door drie wielertoeristen van de weg werden gemaaid", begint Marins vrouw Denise Van Den Daele te vertellen."Ze kwamen van achter ons. We konden ze dus niet zien. Alleen riepen ze 'Pas op! Pas op!' toen ze al vlakbij waren en tegen hoge snelheid aangeraasd kwamen. Amper een seconde later lag Marin op de grond. Die mannen hadden niet eens geremd en dachten dat wij wel van het pad zouden springen. Maar als je een bejaarde man met een stok ziet wandelen, verwacht je toch niet dat die ineens opzij duikt", bedenkt Denis.


Marin viel op de grond. "Hij bloedde over heel zijn gezicht en ook uit zijn mond kwam bloed. Ik dacht dat hij dood was. En dan vroegen die drie wielertoeristen of het wel zou gaan en of het zou lukken om mijn man weer overeind te helpen! Ik hield mijn man vast en die kerels zetten nog niet eens hun fiets aan de kant. Toen heb ik me toch even boos gemaakt en gevraagd om mijn man te helpen en een ambulance te bellen", vertelt Denise.

Vluchtmisdrijf

De drie wielertoeristen, twintigers schat Denise, zijn uiteindelijk ook vetrokken. "Doordat één van hen zijn gsm had gebruikt om de 100 te bellen, heeft de politie wel zijn gsm-nummer kunnen achterhalen. Ik wil nu niet zeggen dat die kerels puur vluchtmisdrijf hebben gepleegd, maar het scheelt niet veel: ze hebben nog geholpen omdat mijn vrouw er zo heeft op aangedrongen. En daarna maakten ze zich toch wel snel uit de voeten. Respectloos noem ik dat", foetert Marin.


Hij kon na verzorging op de spoedafdeling van het Algemeen Ziekenhuis Oudenaarde naar huis, maar komt behoorlijk gehavend uit het ongeval. "Ik heb schrammen en schaafwonden over heel mijn gezicht. Mijn schouder is zwaar verstuikt. Ik moet een armbrace dragen. Mijn handen zien zwart en blauw en ik heb blutsen over heel mijn lichaam. Ik vrees dat ik nog lang de pijn zal moeten verbijten. En mijn verontwaardiging is al even groot als mijn fysieke leed. Het is best leuk dat almaar meer wielertoeristen onze streek verkennen en ik mag ook niet veralgemenen, maar ik denk dat het stilaan tijd wordt dat er eens reactie komt op de manier waarop sommige pseudo-coureurs de weg terroriseren", besluit Marin.