"Nu tijd om zelf te gaan varen"

HAVENMEESTER LUCIEN DEWAELE (78) STOPT ER NA 15 JAAR MEE

Havenmeester Lucien Dewaele en echtgenote Irma Schiettecatte geven de fakkel door.
Foto Ronny De Coster Havenmeester Lucien Dewaele en echtgenote Irma Schiettecatte geven de fakkel door.
Lucien Dewaele (78) geeft na 15 jaar het roer door als havenmeester van de passantenhaven die hij zelf heeft groot gemaakt. "De lelijkste plek van de stad is uitgegroeid tot een toeristische parel. In al die jaren heb ik meer dan 35.000 mensen per boot naar Oudenaarde doen komen", vertelt Lucien.

In de beginne was er niks. Dat kan je wel zeggen van de oude arm van de Schelde, die uitgeeft op de Bergstraat in Oudenaarde. In 1998 besliste de stad om er een steiger aan te leggen voor plezierbootjes. De stad hees gepensioneerde Lucien Dewaele aan boord, omdat de gepensioneerde mutualiteitsbediende best wel wat ideeën had voor de uitbouw van een passantenhaven. Na een inloopperiode werd Lucien in de zomer van 2003 officieel aangesteld als havenmeester.


"In het begin was ik vooral bezig met het promoten van Oudenaarde bij de pleziervaarders. Ik ging bij de stad duizenden folders halen en schuimde er volledig op eigen kosten alle grote beurzen mee af. Het eerste jaar leverde dat 411 overnachtingen op. Intussen hebben we al meer dan 35.000 mensen met hun boot naar de stad zien komen", blikt Lucien terug. Hij vertelt het met zichtbare trots. "De komst van de bootjesvaarders heeft een onvoorstelbare ambiance gebracht in deze ooit zo verlaten hoek van de stad. We hebben vele jaren de Havenfeesten georganiseerd. Vaak lokten die wel tot 3.000 mensen naar het haventje. We hebben hier shows met travesties georganiseerd. Ik was de allereerste die dat in Oudenaarde heeft aangedurfd. Ik hoor het vele nog zeggen: 'Maar Lucien, wat ga jij nu toch uitspoken. Zou je dat wel doen?' Die shows met met 'Les Folles de Gand' werden uiteindelijk gigantische successen. Intussen hebben andere organisatoren me al gevolgd", vertelt Lucien.

Scheldekop

Maar de Havenfeesten zijn gestopt. "Dat was om praktische redenen. Door de heraanleg van de Scheldekop konden we plots niet meer beschikken over de aardappelloods van Willy Naessens en hadden we dus onvoldoende plaats. We hebben nog een ingekrompen versie geprobeerd in een tent, maar dan moesten we heel veel mensen teleurstellen omdat het meteen uitverkocht was", herinnert Lucien zich.

Haven uit handen geven

En dan was er de beslissing van de stad om de haven in andere handen te geven. "In onze vzw, die wel 2.000 leden telde, hadden we een tiental vaarders, die hun boot in de haven lieten liggen. De stad wou dat niet meer: het moest hier meer een passantenhaven worden. Er kwam een openbare aanbesteding, waarna de Vlaamse Pleziervaart Federatie (VPF) in 2016 het beheer overnam. De VPF hield mij als havenmeester wel aan boord, maar de voorbije twee jaar miste ik toch de ambiance van weleer. Onze vzw is er niet meer, onze kantine is ook weg. Het is met spijt, maar ook met veel mooie herinneringen, dat ik beslist heb om ermee te stoppen", zegt Lucien.


Hij licht het anker van zijn boot en trekt er vanaf april op uit. "We hebben net een nieuwe boot gekocht. Het is tijd om te gaan varen en onbezorgd van het water te genieten. We zullen op onze tochten ongetwijfeld veel bekenden tegenkomen", blikt Lucien al vooruit.