Twee jaar na haar afscheid van Spechteshof gaat Eliane Laurent (64) opnieuw café houden: “Ik kon de mensen niet missen”

Eliane Laurent zegde eind 2017 de cafetaria van het Spechteshof vaarwel.
Mozkito Eliane Laurent zegde eind 2017 de cafetaria van het Spechteshof vaarwel.
Goed twee jaar nadat de populaire cafébazin Eliane Laurent (64) de cafetaria van het Hof Ten Hemelrijk voorgoed vaarwel zegde, gaat ze opnieuw een café openhouden. Vanaf april staat Eliane achter de toog van café De Zwaan. “Die gezelligheid, de drukte en de mensen, ik kan het niet missen”, vertelt ze.

Met een stevige afscheidsdrink nam Eliane Laurent eind 2017 afscheid van het Hof Ten Hemelrijk, in Opwijk beter bekend als het Spechteshof. Gedurende 26 jaar was ze er de vaste cafébazin maar ook conciërge van het cultuurhuis. Ze wilde extra vrije tijd, onder meer voor haar kleinkinderen. Maar vandaag, twee jaar later, wil Eliane opnieuw onder de mensen zijn. “Tien jaar geleden heb ik met mijn spaarcenten het café De Zwaan gekocht”, vertelt ze. “Het was niet mijn bedoeling om dat zelf uit te baten, eerder een soort pensioentje voor later. Maar de huidige uitbaatster haar handelshuurovereenkomst loopt af en wordt niet verlengd. Daarom dacht ik: waarom zou ik het cafeetje zelf niet openhouden?”

De 7 Zonden

Vandaag heet het café ‘De 7 Zonden’ maar Eliane gaat de naam wijzigen naar café De Zwaan. “Het café heeft decennialang zo geheten en iedereen kent de zaak onder die naam”, vertelt ze. “Omdat het om een klein café gaat, kan ik de zaak ook alleen runnen. Dat was het grote probleem destijds in het Hof Ten Hemelrijk. Het werd te zwaar voor mij alleen. Ik kon dat fysiek niet meer aan.”

Het café 'De 7 Zonden' wordt omgedoopt tot De Zwaan, de vroegere naam van de zaak.
Mozkito Het café 'De 7 Zonden' wordt omgedoopt tot De Zwaan, de vroegere naam van de zaak.

Eliane bracht een half leven door als cafébazin. “Sinds ik gestopt was, voelde ik me vaak eenzaam. Ik miste het café vanaf dag 1”, luidt het. “Ik ben het niet meer gewoon om alleen te zijn, liep met mijn hoofd tegen de muur. Dat dagelijkse babbeltje miste ik vooral. Ik ben intussen wel in de plaatselijke politiek gestapt en ik ben lid van vier adviesraden. Dat engagement zal ik ook blijven volhouden. Maar in de politiek voel je niet altijd wat er écht leeft onder de mensen. En het ergste was ook: ik kon niet meer voor de mensen zorgen en allerlei dingen organiseren. Ik ben zo blij dat ik straks opnieuw café kan houden.”

Kleinkinderen

Ook de kleinkinderen worden niet vergeten. “Momenteel werk ik nog als vrijwilliger in twee scholen”, vertelt ze. “Ik heb een kleindochter van 2 jaar die vaak bij mij is. Elke dinsdag zorg ik voor haar. Dinsdag wordt dus ook de sluitingsdag van het café. En in september gaat ze al naar school. Ook de andere kleinkinderen zal ik vaak blijven zien. En zowel mijn zoon als mijn dochter vinden het tof dat ik opnieuw een café open. Zij hebben al beloofd om een handje toe te steken als het nodig is.”

Ik ben het niet meer gewoon om alleen te zijn, liep met mijn hoofd tegen de muur. Dat dagelijkse babbeltje miste ik vooral. Ik ben intussen wel in de plaatselijke politiek gestapt en ik ben lid van vier adviesraden. Dat engagement zal ik ook blijven volhouden. Maar in de politiek voel je niet altijd wat er écht leeft onder de mensen. En het ergste was ook: ik kon niet meer voor de mensen zorgen en allerlei dingen organiseren

Cafébazin Eliane

Eliane wil haar café op 1 juni al openen. “Op 12 juni is er een Open Terrassendag en dan wil ik er zeker staan”, zegt ze. “Als ik enkele maanden het café heb opengehouden, gaan we eens analyseren wat er kan verbeterd worden. Onder meer het sanitair is aan renovatie toe. Het zou dus kunnen dat ik dan enkele weken de deuren sluit. Café De Zwaan moet vooral een volks cafeetje blijven, waar je een droge worst, een stevig pintje of een kom soep kan verorberen.”