Ook nogal wat motorrijders op afscheid Manu Notterdaeme (47), volksvriend in hart en nieren

Prominent op de parking van het crematorium Uitzicht in Kortrijk, bij het afscheid van transporteur Manu Notterdaeme: één van zijn vrachtwagens en vier motoren, zijn andere passie.
Hans Verbeke Prominent op de parking van het crematorium Uitzicht in Kortrijk, bij het afscheid van transporteur Manu Notterdaeme: één van zijn vrachtwagens en vier motoren, zijn andere passie.
Zo’n 500 mensen hebben zaterdagmiddag een laatste groet gebracht aan Manu Notterdaeme. De transporteur uit Oostrozebeke, vader van drie kinderen, stierf bij een motorongeval. “Met jou erbij vielen er geen stiltes want jij, de leutemaker op elk feestje, vond altijd iets om over te babbelen. Wat zal het nu stil zijn zonder jou”, staat te lezen op het gedachtenisprentje.

Je kon er niet naast kijken, op de parking van het crematorium Uitzicht in Kortrijk, waar afscheid werd genomen van Manu Notterdaeme. Een glimmende zwarte trekker van zijn transportbedrijf, zwarte lintjes aan de indrukwekkende zijspiegels, nam een prominente plaats in. Daarachter: vier motoren, die andere passie van Manu. Flink wat motorrijders hielden eraan om de dienst bij te wonen en zijn familie een hart onder de riem te steken. Ook voetballer(tje)s van Koninklijke Olsene Sportief, waar zonen Cedric en Bjarne aangesloten zijn, waren present.

Manu Notterdaeme, zoals hij staat afgebeeld op zijn gedachtenisprentje.
Hans Verbeke Manu Notterdaeme, zoals hij staat afgebeeld op zijn gedachtenisprentje.

Weet je nog?

“Nooit meer je arm om me heen, ik moet nu verder zonder jou. Mijn mooiste herinnering zal altijd het leven met jou zijn”, liet Nancy Mannens, de partner van Manu, voorlezen. Zus Patricia mijmerde in haar afscheidswoordje. “47 jaar en 7 maanden mocht je m’n kleine broer zijn. Ik zal je ‘weet je nog’-vragen missen. Zoals van die keer toen je onze tien kuikens waste en ze daarna met de haardroger weer zo snel mogelijk droog wou krijgen. Wat mama en papa natuurlijk niet mochten weten.” Caitlin, de dochter van Patricia, sprak over haar ‘nonkelke’. “Zal je me nu nooit meer een zoen geven, met je stoppelbaard tegen mijn wang? En zullen we echt nooit meer samen gekke bekken trekken? Zal jij dan niet op mijn communie zijn, volgend jaar?”, liet het meisje voorlezen. Het rustige ‘Ohne Dich’ van de Duitse metalband Rammstein, bij het begin van de begroeting achteraf, greep naar de keel.

Topteam

Op het gedachtenisprentje spreken zowel zijn kinderen als de rest van de familie tot Manu. “Je was een superpapa, een fantastische zoon, broer, partner en zaakvoerder. Je bouwde een mooie zaak uit die je binnenkort wou uitbreiden. Samen met Nancy was je goed bezig. Een topteam, zoals je zelf zei. Je was een volksvriend in hart en nieren, de leutemaker op elk etentje, elk feestje. Met jou erbij vielen er geen stiltes want jij vond altijd iets om over te babbelen. Wat zal het nu stil zijn zonder jou. Waar je ook bent, we weten dat je over ons zult waken, ons zult leiden en ons de kracht zult geven om door te gaan.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.