Arthur (11) is één van de jongste duivenmelkers van het land: “Contact met mijn vrienden heb ik niet via Facebook, maar per brief”

Zijn PlayStation zet hij maar al te graag voor hen op pauze en voor en na school is hen eten geven prioriteit. Arthur Himpens uit Hertsberge is met z’n 11 lentes wellicht één van de jongste duivenmelkers van het land. Tot zijn vriendenkring behoren concullega’s van 70 jaar en ouder. “Mijn vrienden contacteren me niet via Facebook, maar eerder per brief”, lacht de jonge knaap.

De 11-jarige Arthur Himpens uit Hertsberge, bij Oostkamp, zette op een leeftijd van 6 à 7 jaar zijn eerste stappen in een duivenhok. Youri De Ruyck, een vriend van z’n papa Stijn, bracht hem de beginselen van de duivensport bij. “Ik werd eigenlijk meteen verliefd op de dieren”, vertelt Arthur. “Bij Youri mocht ik de duiven eten en drinken geven. Ik leerde ze vasthouden en mocht ook af en toe een vogel helpen ringen. Wat me zo aantrekt in de duiven? Ik vind het leuk om de jongen te zien opgroeien. Het is tof om te zien hoe ze losgelaten worden en daarna terugvliegen naar hun kot. Er komt zoveel bij kijken. Dat boeit me enorm.” 

Duivenloft

Zoals veel van z’n leeftijdsgenootjes begon Arthur eerst te voetballen. Al snel had hij door dat die sport niets voor hem was. “Vier jaar geleden is hij beginnen zagen om met duiven te mogen beginnen”, vertelt zijn mama Lies Van Cauwenberghe. “Eerst wimpelden we zijn vragen nog af, maar vorig jaar zijn we toch door de knieën gegaan. Er waren twee voorwaarden. Wij kenden niets van duiven, dus moest Youri onze zoon coachen. Daarnaast zouden we niet speciaal thuisblijven voor de diertjes.” Een goed jaar later heeft Arthur in de tuin een eigen ‘Pigeon Loft’. Als hij met z’n ouders en zus Linde op reis is, wordt opa Gilbert ingeschakeld om de duiven te verzorgen. “Ik heb er intussen een dertigtal”, vertelt Arthur met blinkende oogjes. “En daar zitten enkele sterke exemplaren tussen. Vorig jaar vond ik per toeval een duif terug van de gekende duivenmelker Maurits Vanthournout uit Torhout. Ik bracht hem z’n beest terug en kreeg bij kerst in ruil twee duivenjongen. Volgens kenners zullen het later winnaars zijn.” 

Arthur is dol op z'n duiven.
Benny Proot Arthur is dol op z'n duiven.

PlayStation

Zijn duiven komen voor Arthur op de eerste plaats. Zelfs zijn PlayStation zet de jongen voor hen op pauze. “Ik ben toch verschillende uren per week met hen bezig”, vertelt hij. “Voor en na schooltijd moeten ze een afgemeten hoeveelheid eten krijgen. Niet te veel, want dan vliegen ze niet meer goed, maar ook niet te weinig. Daarnaast leer ik ze gaandeweg terugkeren naar hun hok. We laten ze steeds een stapje verder van huis los en laten ze daarna terugvliegen. Af en toe loopt er iets mis en komt één van m’n duiven niet meer terug. Zeker in het begin heb ik het daar moeilijk mee gehad, maar het hoort nu eenmaal bij de sport.” 

“Hoe mijn klasgenootjes over mijn speciale hobby denken? Het lijkt hen voorlopig weinig te interesseren. Al denk ik dat dat eerder komt door onwetendheid. Ze weten niet echt wat de sport precies inhoudt. Bij duivenclub De Ware Vrienden in Wingene heb ik al heel wat vrienden, ondanks het grote leeftijdsverschil. Contact met hen heb ik niet via Facebook. Ik ontvang wél geregeld brieven”, lacht Arthur. Eind mei neemt de jonge Hertsbergenaar voor het eerst deel aan de prestigieuze wedstrijd vanuit Arras. Mét ambitie, want hij hoopt stiekem op een top vijf-plaats. “Al zal dat niet makkelijk zijn. Het wordt sowieso een spannende dag. Op de computer kunnen we volgen wanneer de duiven vertrekken. Daarna is het buiten wachten tot ze landen. Ik kijk er echt naar uit.”