Zeebeschuit maakt 'comeback' als gezonde snack

VLAM ERKENT OOSTENDSE KOEK ALS STREEKPRODUCT

Patrick Couneye en Jasna Ameye van Bakkeij Riviera.
Foto Belpaeme Patrick Couneye en Jasna Ameye van Bakkeij Riviera.
De Oostendse zeebeschuit, het typische koekje van Bakkerij Riviera, is erkend als streekproduct door de VLAM. Het koekje was ooit populair bij vissers omdat het langer houdbaar blijft dan brood en ontleent zijn naam aan dit verleden. In totaal is de zeebeschuit het zevende streekproduct in Oostende.

De Oostendse zeebeschuit, die vroeger vooral gebruikt werd door zeelieden als een vervanger voor brood, is nu aan een revival toe als gezonde snack.


Bakkerij Riviera in de Torhoutsesteenweg bakt het koekje al sinds 1962 en ook de tweede generatie zette de traditie verder tot op vandaag.

Houdbaarheid

"Mijn vader is in de jaren 60 beginnen met het bakken van de zeebeschuiten.


Het is eigenlijk geen echte beschuit. Het zijn harde koeken op basis van bloem, water, zout en wat vetstof. De ingrediënten worden samen tot een stevig en taai deeg gekneed, uitgerold, uitgestoken en geprikt. Dan gaat het zeebeschuit in een warme oven en wordt volledig uitgebakken", vertellen bakker Patrick Couneye en Jasna Ameye van bakkerij Riviera. Het koekje werd in het verleden vooral gegeten door zeelieden en vissers, vandaar ook de naam.


"Er waren toen aan boord weinig voorzieningen en brood zou na één dag al beginnen te beschimmelen. Ze namen daarom zeebeschuiten mee als vervanger, omdat dit enkele weken goed bleef. Het deeg wordt zo hard gebakken dat er niets aankomt. We hebben zelf al eens de proef op de som genomen en een pakje drie maanden aan de kant gezet. De smaak bleef helemaal hetzelfde en ze waren nog even lekker", zegt Jasna.

Geen suiker

In Engeland werden de zeebeschuiten gebakken door grote koekjesfabrikanten net als de soldatenkoeken. De Oostendse zeebeschuiten vond nadien ook zijn weg naar lokale cafés en de Oostendse huiskamer.


"In mijn vaders tijd werden de koeken zelfs nog verkocht door de visverkopers op de kaai. Nu zijn de zeebeschuiten weliswaar niet meer nodig met alle comfort aan boord, maar toch krijgen we nog klanten over de vloer uit Antwerpen die ze komen halen voor familie op zee." De voorbije jaren was er minder vraag naar de zeebeschuit, maar de laatste tijd was er een kentering. "Er zijn wel eens mensen die vragen naar een gezonder alternatief en dan prijs ik de zeebeschuiten aan, omdat er geen suiker in zit en amper vetstoffen. De laatste tijd slaat dat echt wel aan. Mensen eten het als gezond tussendoortje omdat het goed vult. Anderen eten het als chips bij de televisie omdat het ook zo kraakt. Je kan het ook eten met beleg of tapenade." Ondertussen werkte de Oostendse bakker ook een variant uit met rozijnen.De zeebeschuit is al het zevende streekproduct. Ze mogen het label van streekproduct.be gebruiken. Eerder werd ook al de bloeling (bloedworst, red.), hoofdvlees en de beenhesp van slager Willy Deschildre erkend, net als de grijze garnaal van Willy Versluys en de speculaas met glazuur en de splitwafels van bakkerij Jannick en Els.