Dansende robots kleuren Chambres d’O, huiskamerfestival strikt alwéér meer bezoekers

Ugo Dehaes (rechts) presenteert zijn eerste dansende robot: een soort larve in een ribbenkast.
Benny Proot Ugo Dehaes (rechts) presenteert zijn eerste dansende robot: een soort larve in een ribbenkast.
Chambres d’O was toe aan haar zesde editie en blijft voor bekende artiesten en opkomende talenten een prima gelegenheid om nieuw werk af te toetsen met het grote publiek. Een van de meest opvallende voorstellingen was die van choreograaf Ugo Dehaes, die robots liet dansen. Het huiskamerfestival mag overigens terugblikken op een zeer geslaagde editie met zowat 2.500 betalende bezoekers.

In meer dan veertig huiskamers stond muziek, theater, dans, comedy, literatuur en beeldende kunst geprogrammeerd. Tussen de voorstellingen van onder meer bekende gezichten Wim Helsen, Marcel Vanthilt en Soe Nsuki viel ook de performance ‘Forced Labour’ van de Leuvense choreograaf Ugo Dehaes op. Na zowat twintig jaar te hebben gewerkt met dansers en ballerina’s, gooit hij het over een andere boeg met... dansende robots. “Eigenlijk is het mijn doel om volledig onafhankelijk een voorstelling te maken”, begint Ugo, die onder meer bij Anne Teresa De Keersmaeker in de leer ging. “Robots zijn altijd op tijd, nooit moe en moeten niet vergoed worden. Willen we daar naartoe? Zullen ze ooit menselijke dansers kunnen vervangen?  Wat als het moét? Ik denk niet dat het ooit zover komt, maar het is wel een boeiend leerproces.”

Choreograaf Ugo Dehaes (centraal) toont zijn collectie dansende robots tijdens huiskamerfestival Chambres d'O in Oostende
Benny Proot Choreograaf Ugo Dehaes (centraal) toont zijn collectie dansende robots tijdens huiskamerfestival Chambres d'O in Oostende

Apparaatjes

Denk bij de voorstelling van Dehaes niet aan de intussen bekende zorgrobots, zoals Zora, maar eerder aan kleine apparaatjes. Opvallend: Ugo Dehaes programmeert en knutselt de robots helemaal zelf. Alleen de onderdeeltjes bestelt hij. “En nochtans heb ik geen technische opleiding achter de rug. Ik moest zelfs leren om mijn eigen website te bouwen. Intussen ben ik al twee jaar bezig met dit project. (knipoogt) Ik ben hier veel minder choreograaf, maar eerder technicus.”

Larven

De voorstelling zelf dan. Ugo begint bescheiden met een zelfrijdende kartonnen doos, maar bouwt gaandeweg op. Eerst plaatst hij een robotje in een soort van ribbenkast en daarna presenteert Dehaes kleine apparaatjes ingepakt in een siliconen jasje, waardoor de robotjes op larven lijken. Tot slot haalt hij nog een drietal ‘beestjes’ tevoorschijn. De choreograaf kan de robotjes, voor hij ze activeert, plooien en bewegingen programmeren of ze laten dansen op het volume van muziek. De zowat twintig, dertig aanwezigen kijken geamuseerd en geboeid toe. In totaal konden ze een tiental robotjes bewonderen. “Ik wil wel een zeker verhaal brengen", pikt Ugo Dehaes weer in. “Eigenlijk ziet het publiek een zekere evolutie, van kleine tot grotere robot. Zo kijken ze ook geen 45 minuten naar één en dezelfde robot, hé. Intussen sta ik ook in contact met specialisten van de Vrije Universiteit Brussel, die gespecialiseerd zijn in het ontwikkelen van prothesen. Misschien is het mogelijk om ooit mensen met een robotprothese te laten bewegen of dansers met een extra ledemaat op het podium te sturen.” Deze zomer keert Ugo Dehaes terug naar Oostende met een volwaardige voorstelling tijdens Theater Aan Zee. 

2.500 tickets

De demonstratie vond plaats in de woonkamer van Bernette Wostyn in de Stuiverstraat. “Het is al voor de vijfde keer dat ik mijn woningen openstel voor Chambres d’O - alleen vorig jaar kon ik niet deelnemen", vertelt ze. “Zo trad hier in het verleden al de rapper Brihang op, nog vóór zijn doorbraak. Chambres d’O is een knap initiatief waarbij je nieuwe mensen én culturele genres leert kennen.” Veel bezoekers zijn die mening aangedaan en dat vertaalt zich in een stijgende ticketverkoop. Vorig jaar nog gingen er zo’n 2.000 tickets de deur uit, nu waren dat er zo’n 2.500. De voorstellingen noteerden een bezettingsgraad van maar liefst 95 procent. “En de tickets worden ook steeds sneller gekocht”, merkt cultuurschepen Bart Plasschaert (CD&V) op. “Door de samenwerking van et Conservatorium aan Zee en de Kunstacademie aan Zee krijgt Chambres d’O ook een jonger imago.” Het gratis Café Chantant en Bal Populaire wisten nog eens tot 400 bezoekers te bekoren. Verder verlenen ook cultuurcentrum De Grote Post, kunstencentrum KAAP, kunstpraktijk kleinVerhaal, museum Mu.ZEE en festival Theater Aan Zee hun medewerking aan het fesitval