"Na al die jaren droom ik er nog van"

Repro LBB
Daniël Mensaert ging op zijn 59ste met pensioen, enkele jaren voor het einde van de RMT. "Toen ik het nieuws hoorde over het einde, ben ik naar huis gegaan en ik heb geweend als een klein kind", vertelt Daniël, nu 85 jaar.

"Als hij over het zeewezen vertelt, dan leeft hij helemaal op", glimlacht zijn vrouw Liliane en ze heeft gelijk, de verhalen komen razendsnel naar boven. "Toen het schip in Dover aan wal lag, had ik even tijd om boodschappen te doen, omdat het in Engeland vaak goedkoper was. Ik had één keer een kerstboom van twee meter op mijn rug gebonden, de andere keer stak ik zeven schapen op mijn brommertje."


Aan boord deed Daniël klusjes als onderhoudsman in de machinekamers. Hij maakte heel wat mee in zijn carrière. "Ik ben één keer tussen het schip en de kade gevallen. Er moest een vat aan boord komen, maar door de deining viel de plank naar beneden, en ik ook. Ze hebben me toen met een touw naar een ladder getrokken. Ik ben naar boven geklommen en terug aan boord geraakt. Er stond wel duizend man te kijken. Ik heb een warme douche genomen, iets sterk gedronken en weer voortgedaan."


Ook Daniël zit nog altijd samen met zijn kameraden van vroeger. De RMT blijft in zijn leven aanwezig. "Je droomt er nog van, je spreekt er nog van en we kunnen er niet meer door slapen. Als je zolang om 3 uur 's nachts op moet of terugkomt van zee, dan is je ritme helemaal verstoord, nu nog altijd." (LBB)

Benny Proot