Weduwnaar is administratieve mallemolen beu: “Dit zijn Kafkatoestanden”

Weduwnaar Jaak Huysmans toont de brieven van Proximus. “Drie weken na haar overlijden moest zij nog een document ondertekenen.”
Benoit De Freine Weduwnaar Jaak Huysmans toont de brieven van Proximus. “Drie weken na haar overlijden moest zij nog een document ondertekenen.”
Jaak Huysmans is sinds 16 mei weduwnaar, maar tijd om te rouwen heeft hij nog niet echt gekregen. De rekeningen, formulieren en paperassen blijven binnenkomen, sommige zelfs nog op naam van zijn echtgenote. Pure Kafkatoestanden, zucht Jaak. “Ik vraag me af wie het beter heeft. Mijn vrouw die nu rust heeft gevonden of ik die met alle miserie achterblijf.”

Jaak Huysmans zit er wat futloos bij. De afgelopen maanden hebben hun tol geëist. Er was niet alleen de plotse dood van zijn echtgenote Marie-Louise, er is ook – en voorál – de aanhoudende nasleep van dat overlijden. De rekeningen, formulieren en paperassen blijven maar binnenstromen. Sommige staan zelfs nog op naam van zijn echtgenote, hoewel ze al sinds 16 mei overleden is. “Van Proximus kreeg ik drie weken na haar overlijden een brief die mijn echtgenote moet ondertekenen, om het telefoonnummer op mijn naam te plaatsen. Nochtans waren zij reeds in het bezit van haar overlijdensakte. Hoe kan zij dat document dan ondertekenen? Dat is toch pure Kafka? Ik heb dan even naar Proximus gebeld en toen werd het wel meteen geregeld.”

‘Echtgenoot’

Het is niet de enige pijnlijke uitschuiver die heeft plaatsgevonden. Jaak haalt een brief tevoorschijn van de dienst van Sociale Zekerheid Zelfstandige Ondernemers. Daarin wordt melding gemaakt van het overlijden van een ‘echtgenoot’. “Bij mijn weten heb ik geen echtgenoot, wel een echtgenote”, zegt Jaak. “Intussen moet ik ook nog eens rekeningen betalen op mijn spaargeld, op onze inboedel, zelfs op de stoeltjes en de tafel die we in ons vakantiehuis in Frankrijk zelf in elkaar hebben gestoken. Kan dit echt niet anders? Ik ben het verlies van mijn vrouw nog niet te boven. Soms vraag ik me af wie het beter heeft: zij die nu rust heeft gevonden of ik die met alle miserie achterblijf.”

Verdacht overlijden

Eigenlijk voelt Jaak zich al miskend sinds het overlijden van Marie-Louise werd vastgesteld. “Omdat er geen duidelijke doodsoorzaak was, werd haar dood beschouwd als een verdacht overlijden. Het parket werd ingelicht en binnen de kortste keren stonden er hier mannen met witte pakken voor de deur, zoals in politieseries. Zij hebben het hele huis afgezocht en ik moest zelf buiten wachten, zodat ik niets kon laten verdwijnen. Ik mocht zelfs niet meer alleen bij mijn vrouw zijn. Ik heb inmiddels een brief gekregen van de Procureur des Konings die meldt dat hij het dossier geseponeerd heeft en dat ik buiten vervolging ben gesteld. Alsof ik getracht zou hebben om mijn echtgenote te vermoorden. Je moet een sterk gestel hebben om alles te kunnen verwerken.”

Wat Jaak misschien nog het meest dwarszit, is dat hij nog steeds wacht op het verslag van de wetsdokter. “Na twee maand weet ik nog altijd niet waar mijn echtgenote aan overleden is. Het werd beschouwd als een verdacht overlijden, maar wat is er uit de autopsie dan gebleken? Heeft zij misschien pillen genomen? Ik blijf nog met veel vragen achter. Dat maakt het allemaal nog een stuk moeilijk om haar dood een plaats te kunnen geven.”

Weduwnaar Jaak Huysmans.
Benoit De Freine Weduwnaar Jaak Huysmans.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.