Koen Ryssaert (46) lijdt aan hartfalen: “Mijn leven is van 100 naar 5 per uur gegaan, van de ene op de andere dag”

Koen Ryssaert (46) uit Mortsel wacht op een hartdonor.
Baert Marc Koen Ryssaert (46) uit Mortsel wacht op een hartdonor.
“Als ze mij in 2013 niet hadden verteld dat ik een defibrillator nodig had, dan was het in 2017 met mij gedaan geweest”, zegt Koen Ryssaert (46) uit Mortsel. Hij wil mensen sensibiliseren en aanzetten om zich te laten testen. Samen met de Belgian Working Group for Heart Failure deelde hij maandag 1.000 hartvormige ballonnen uit.

De actie op het Beursplein in Brussel vond plaats in het kader van de Europese Heart Failure Awareness Days van 6 tot 12 mei. Eén op de vijf ballonnen was zwart. Eén op de vijf Belgen loopt namelijk een risico om in zijn leven geconfronteerd te worden met hartfalen. Vandaag treft de ziekte al 250.000 Belgen, onder wie Koen Ryssaert (46) uit Mortsel.

Koen is in 2013 te weten gekomen dat hij drager is van een genmutatie die genetisch bepaald is. “Van de ene op de andere dag was ik chronisch hartfalen patiënt. Mijn familie werd onderzocht en bleek dat ze ook allemaal hartverzwakkingen hebben.”

Koen sportte heel veel en merkte plots dat hij achteruitging tijdens fysieke inspanningen. “Ik dacht, ik heb een pintje te veel gedronken in het weekend, het is wat minder vandaag.” Hij ging wel regelmatig naar de cardioloog, omdat hij wat voorgeschiedenis had, maar toen was het niet geweten dat het hartfalen was. In 2013 kreeg hij dan een inwendige defibrillator, die zijn hart ondersteunde met het pompen. “Die heeft mij in 2017 gered van negen hartstilstanden op één dag.” Daarna zagen de dokters dat het zo niet verder kon en dat zijn andere organen het ook begaven door een tekort aan zuurstof. “Mijn hart is ziek, kapot, die is om weg te gooien.” Hij kwam op de harttransplantatielijst en kreeg een kunsthart die nu sinds 2017 zijn hart ondersteunt. “Sindsdien heb ik verschillende infecties en nu sta ik zeer actief te wachten op een donorhart.”

Het voelt aan alsof mijn leven on hold staat. Alsof ze je in een wachtkamer zetten waar je moet wachten tot ze je er weer uithalen

Koen Ryssaert

Sporten ziet er niet meer in voor Koen, hij probeert nu enkel nog te wandelen. “Mijn leven is van 100 per uur naar 5 per uur gegaan, van de ene op de andere dag. Het voelt alsof het on hold staat, alsof ze je in een wachtkamer zetten waar je moet wachten tot ze je er weer uithalen. Dat is heel zwaar, ik voel mij een rem op alles wat mijn gezin wil doen.”

Meer aandacht

Dokter Wouter Droogné, die op de dienst cardiologie in het UZ Leuven werkt wil met de campagne meer aandacht brengen voor de ziekte en pleit voor een meer gecoördineerde aanpak. “In het dagelijks leven, wordt het gekenmerkt door abnormale kortademigheid en moeheid bij inspanningen.” De meeste mensen weten niet eens dat ze hartfalen hebben. “Heel wat patiënten krijgen de diagnose na een opname bij spoedgevallen en vallen een beetje uit de lucht, terwijl de aandoening zeker geen uitzondering is.”

De actie vond plaats op het Beursplein in Brussel.
Baert Marc De actie vond plaats op het Beursplein in Brussel.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.