Vakbonden voeren in carnavalskledij actie aan Centrum voor Illegalen: “We krijgen geen kledij dus maken we zelf wel een uniform”

Het personeel van het Centrum voor Illegalen hield een ludieke actie voor de toegangspoort van het gebouw.
Toon Verheijen Het personeel van het Centrum voor Illegalen hield een ludieke actie voor de toegangspoort van het gebouw.
De vakbonden binnen het Centrum voor Illegalen hebben dinsdag op ludieke wijze actie gevoerd om de kledingproblematiek aan te kaarten. Getooid in carnavalskledij trekken ze aan de alarmbel. Ze klagen ook over het ontbreken van een woon-werkvergoeding omdat het centrum nu eenmaal slecht bereikbaar is met het openbaar vervoer. “Om 23 uur ’s avonds rijdt hier geen bus meer voorbij.”

Het veiligheidspersoneel van het Centrum voor Illegalen is de aanslepende problematiek van de ‘werkkledij’ grondig beu. De voorbij jaren kreeg het personeel nauwelijks of geen dienstkledij en moesten ze zelf op zoek naar broeken, truien, schoenen en hemden. Daarom organiseerden de vakbonden een ludieke actie waarbij ze zelf kledij maakten voor in de zomer aan de slag te gaan in het CIM. “Wij zijn veiligheidspersoneel en een uniform is dan heel belangrijk”, vertelt Leen Goos van ACV-Openbare Diensten. “We moeten immers herkenbaar zijn. Nu moet iedereen maar zelf zijn plan trekken en kledij kopen dat min of meer geschikt is. Het probleem is dat je nu bijvoorbeeld verschillende blauwe tinten door elkaar krijgt. Het kan toch ook niet dat we die zelf moeten betalen? Een werkgever moet voor werkkledij zorgen. Dat is in de privé ook zo.”

Geleend

De problematiek sleept al enkele jaren aan zo vertelt een personeelslid dat twee jaar geleden aan de slag ging. “Ik heb een riem gekregen van iemand die op pensioen ging en van andere collega’s heb ik zomer- en winterhemden kunnen lenen. Interventiehandschoenen bijvoorbeeld, die heb ik pas enkele weken geleden gekregen. Schoenen ben ik zelf ook maar gaan kopen.” Een oudere college met een langere staat van dienst kan het alleen maar beamen. “Ik heb drie jaar geleden broeken en hemden besteld, maar heb ze nog altijd niet gezien. Een aantal hemden heb ik aan collega’s gegeven, maar nu zit ik dus zelf in de problemen.”

Openbaar vervoer

De vakbonden zitten niet alleen verveeld met het kledijprobleem. Er is ook het probleem van de terugbetalingen van woon-werkverkeer of het gebrek daaraan. “Het antwoord is dat we gebruik kunnen maken van gratis openbaar vervoer”, zegt Leen Goos. “Maar dat gaat voor het gros van het personeel niet op. De vroege shift bijvoorbeeld start om 6 uur. Personeel dat van verder komt zoals enkele mensen uit Limburg bijvoorbeeld kunnen dan zelfs nog geen bus nemen. Wie een shift draait tot 23 uur kan geen enkele bus meer nemen. Wie een negen uur durende nachtshift achter de rug heeft, moet twee uur lang in een bushokje zitten wachten. Voor heel wat mensen is de auto nemen gewoon de enige oplossing.” Ook de terugbetaling van de kosten voor het woon-werkverkeer loopt niet vlot. “Daar zitten sommigen al maanden op te wachten”, zegt Goos. “Ik heb al bedragen gehoord tot 1.300 euro.” Met hun actie willen de vakbonden een duidelijk teken geven aan de overheid in Brussel, maar ook de directie in Merksplas. “Nu gaat het er nog ludiek aan toe, maar dat zal veranderen als er geen reactie komt”, klinkt het unaniem.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.