Afscheid van Nathan Bundy: mooie woorden, een lach, een traan, maar vooral veel liefde

Simon Mouton Photo News
Vrijdag namiddag namen wel tweehonderd mensen afscheid van de 26-jarige Nathan Bundy. Op zowat elke foto van de projectie staat hij met een glimlach, als kind, tiener en jonge man, ook toen hij in zijn rolstoel zat. Een zwaar afscheid voor velen. Enerzijds opgelucht dat zijn lichaam nu rust kent, anderzijds het verlies van een goede vriend die veel te vroeg is moeten gaan.

De dienst begon met het lied ‘Human’ van The Killers en eindigde met ‘In The End’ van Linkin Park, ook andere liedjes die gedraaid werden zoals ‘Don’t worry, be happy’, lieten blijken wie Nathan was en waar hij voor stond. Verschillende vrienden namen het woord om samen afscheid te nemen van hem. 

Dat zo velen hem nog vaak zagen ondanks het feit dat hij verlamd was en in zijn elektrische rolstoel zat, is te danken aan hoe behulpzaam en geliefd hij was. Zowat iedereen kende hem als de ‘koning van het skatepark’ of van in jeugdhuis ‘t Sloefke in Wolvertem, waar hij en zijn maten in het bestuur zaten en geen klusje hem te veel was. Maar ook de herinneringen aan zijn liefde voor brommers en het feit dat hij daar niet meer aan kon sleutelen kwamen boven. 

Uitvaart van Nathan Bundy, met zijn pet en skateboard naast en op zijn kist.
Simon Mouton Photo News Uitvaart van Nathan Bundy, met zijn pet en skateboard naast en op zijn kist.

Verschillende vrienden prijzen ook mama Carine Coenen. “Hoe jij er dag en nacht voor hem was en steeds voor hem maar ook voor ons klaar stond, is ongelooflijk. We zullen er ook altijd voor jou zijn”, aldus hartsvriendin Lisa. Ondanks dat een afscheid zwaar en triest is, hing er zoveel warmte en liefde in de zaal. Er werd zelfs afgesloten met groot applaus en een staande ovatie.

Skaten en Call of Duty

Zo kijken ook al zijn vrienden van Jeugdhuis ‘t Sloefke terug, met een warm gevoel. “Nathan kunnen we het best omschrijven als behulpzaam, koppig en een echte levensgenieter. Hij kon zijn verlamming dan ook niet accepteren”, vertellen Guillaum en Elmer in naam van de vrienden van het Jeugdhuis. Ze zagen hem voor zijn ongeluk bijna dagelijks. “We gingen skaten en gameden veel. Vooral Call of Duty, zijn absolute favoriet. Ook na zijn ongeluk probeerden we hem zoveel mogelijk te zien. De afgelopen drie jaar verliepen met ups en downs. Soms ging het niet en gingen we na vijf minuten naar huis, maar iedereen probeerde zoveel mogelijk mooie momenten met hem te beleven. Hij kreeg wekelijks bezoek en we gingen ook op stap.” Opnieuw volgt alle lof voor mama Carine die hen steeds met open armen ontving. “Zij deed echt alles voor hem en cijferde zichzelf eigenlijk weg.”

Na de dienst kwamen ze nog samen voor een drink.

Verlamd

Nathan Bundy had in 2016 een ongeluk tijdens een testritje met een brommer en raakte toen verlamd van schouders tot tenen. Na een revalidatie van veertien maanden mocht hij weer naar huis, maar hij kon zijn verlamming niet accepteren. De laatste tijd gaf hij meerdere keren aan dat zijn lichaam op was en hij overleed uiteindelijk aan een bloedvergiftiging.

Simon Mouton Photo News
Zo’n 200 mensen namen vrijdag afscheid van Nathan.
Simon Mouton Photo News Zo’n 200 mensen namen vrijdag afscheid van Nathan.