Wilmar sluit na 40 jaar, en zo verliest Muizen enige bakker: “Letsel aan nek maakt werk onmogelijk”

Jacques Pörtner sluit met pijn in het hart zijn bakkerij in de Magdalenasteenweg.
Marc Aerts Jacques Pörtner sluit met pijn in het hart zijn bakkerij in de Magdalenasteenweg.
Muizen verliest weldra haar warme bakker, de laatste in het dorp. Jacques Pörtner (55) zet zondag een punt achter bakkerij Wilmar om gezondheidsredenen. Een letsel aan zijn nek maakt het voor hem moeilijk om nog brood te bakken. “Het is met veel pijn in het hart dat ik de winkel sluit.” Het ganse dorp leeft mee.

Jacques Pörtner leek voorbestemd voor de bakkerij. Zijn ouders Willy en Maria openden Wilmar op 8 november 1980 in een voormalige schoenwinkel, uitgerekend op zijn 18de verjaardag. Jacques was op dat ogenblik al twee jaar aan de slag bij een andere bakker om de stiel te leren. In 2000 nam hij de zaak van zijn ouders over. “De bakkerij is mijn levenswerk. Het doet heel veel pijn te moeten stoppen. Er zijn al veel tranen gevloeid.”

Sonnaert

Tien jaar geleden investeerde hij nog fors in twee nieuwe ovens. Stoppen was niet het toekomstplan, maar hij kan niet anders. Aan een operatie aan zijn nek hield hij een blijvend letsel over, waardoor hij nu volledig werkonbekwaam is. Zijn hand laat niet meer toe om zijn gekende lekkernijen te maken. “We maken alles met de hand, patékes, taartjes of koeken. Maar het meest gekend zijn we voor ons speciaal brood, dat we trouwens ook aan Sonnaert op de Veemarkt in Mechelen leveren.” Aan het zuurdesembrood herken je trouwens de Duitse roots van zijn vader.

Overnemer

Zijn vader en broer Ronald, die lang Bakkerij De Witte had in de Mahatma Gandhiwijk, sprongen de afgelopen maanden bij, maar dat is niet vol te houden. “Ik heb nog overwogen om brood elders in te kopen, maar dat is niet hetzelfde.” Zijn twee zonen hebben geen interesse om de zaak over te nemen. “De oudste werkt in de horeca, de jongste traint bij de U18 en zal hopelijk voetballer worden.” Wilmar sluit op 1 oktober en zoekt een overnemer. Jacques hoopt snel iemand te vinden, niet alleen voor zichzelf, maar ook voor de inwoners van Muizen. “Wilmar is de enige bakker in het dorp. Na de sluiting moeten ze naar het warenhuis aan de andere kant van de brug. Ik ben toch wel geschrokken van de reacties. De sluiting is het gespreksonderwerp van de week. Wie hier een nieuwe bakker begint, zit meteen goed.” Toch wordt het niet makkelijk om een overnemer te vinden, want een bakkerij uitbaten is niet evident. “Naar het schijnt willen jongeren niet meer in het weekend werken. Ik heb de stiel nochtans altijd heel graag gedaan. Bakker is een keimooi beroep, echt waar. Ik was mijn eigen baas en had veel variatie in mijn werk.”

Heinz

Zelf gaat hij op zoek naar een andere job. “Ik ben nog geen 56 jaar, ben nog te jong om te stoppen met werken. Handenarbeid zal niet meer lukken, ik moet eens bespreken wat ik wel nog kan doen.” Er blijft nu nog een Pörtner over met een bakkerszaak: Heinz in Pasbrug.




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Guy Dupont

    Tja, en dan moedigd Unizo en co aan bij de plaatselijke handelaars te kopen... Als er geen zijn is dat wel moeilijk hé?