Stad buigt zich begin volgend jaar over patiëntenstop bij Centrum Geestelijke Gezondheidszorg De Pont

Directeur Bob Cools en stadmedewerker Yoeri Coune  aan de ingang van CGG De Pont in Mechelen. De deuren gaan niet voor alle hulpvragen open.
Wannes Vansina Directeur Bob Cools en stadmedewerker Yoeri Coune aan de ingang van CGG De Pont in Mechelen. De deuren gaan niet voor alle hulpvragen open.

Een Mechelse raadscommissie zal zich begin volgend jaar buigen over de patiëntenstop bij De Pont. Ten gevolgen van een structurele onderfinanciering moet het Centrum Geestelijke Gezondheidszorg voor Mechelen, Lier en Boom al jaren doorverwijzingen weigeren, een situatie waarmee ze bij De Pont zelf ook allerminst gelukkig zijn.

Mechels gemeenteraadslid Farid Bennasser (sp.a) plaatste de laatste gemeenteraadszitting de patiëntenstop op de politieke agenda. “Er is bij CGG De Pont al jaren een patiëntenstop voor de volwassenenbehandeling. Voor de jeugd zitten ze al aan code oranje. Als ze zo voortdoen, zal ook daar snel een stop zijn. Kunnen we in een commissievergadering niet bekijken waarom het niet vlot loopt en of we als stad niet kunnen bijdragen om het vlotter te doen lopen?”, opperde Bennasser. Burgemeester Bart Somers (Open Vld) beloofde het probleem begin volgende bestuursperiode te zullen bekijken. Bennasser verwees naar de website van CGG De Pont, waar zowel in Mechelen, Lier als Boom de vakjes ‘volwassenenwerking’ en ‘ouderenwerking’ rood kleuren, wat betekent dat nieuwe aanmeldingen niet mogelijk zijn.

Deze tabel van de website van CGG De Pont toont duidelijk aan waar de problemen zitten.
RV Deze tabel van de website van CGG De Pont toont duidelijk aan waar de problemen zitten.

Structureel ondergefinancierd

‘Bij het CGG raak je niet binnen’, luidt dan ook de frustratie bij menig doorverwijzer, bijvoorbeeld een huisarts of een CLB. “We willen mensen binnen de drie maanden een afspraak kunnen geven. Lukt dat niet, dan vinden we dat we eerlijkheid moeten hebben om te zeggen dat we hen niet binnen een redelijke termijn kunnen helpen in plaats van hen op een wachtlijst te zetten, zoals dat vroeger wel gebeurde. Die liep dan op tot 1,5 jaar. Het sprong minder in het oog, maar de cliënt was evenmin geholpen”, zegt De Pont-directeur Bob Cools. De situatie stemt hem allerminst gelukkig. “Het basisprobleem is dat CGG De Pont samen met CGG De Kempen door de Vlaamse gemeenschap structureel ondergefinancierd wordt. Een gemiddeld CGG krijgt ongeveer 10 euro per inwoner van het werkingsgebied, wij 2,4 euro minder. Daardoor moeten we het jaarlijks met een miljoen euro minder doen, wat neerkomt op vijftien voltijdse equivalenten.” De huidige enveloppe is voldoende voor 30 voltijdse medewerkers. Stafmedewerker Yoeri Coune wijst erop dat zelfs een gelijktrekking van de subsidies het probleem niet volledig zou verhelpen. “Want een gemiddeld CGG kampt ook met wachtlijsten.”

Geen geld

Cools trok al meermaals naar het kabinet Volksgezondheid, maar daar is geen geld om de historisch scheefgegroeide situatie structureel recht te trekken. De Pont werkt daarom volop aan een nieuwe manier van werken, in overleg met doorverwijzers en andere partners. “Wij voelen ons gedwongen om keuzes te maken. In het decreet staat dat wij er moeten zijn voor alle burgers, met prioriteit voor de sociaal zwakkeren. Ik denk dat we ons daar sterker moeten op profileren. De mensen die de zorg wel kunnen betalen, moeten dan terecht in de privé of bij de eerstelijnspsychologen die binnenkort door minister Maggie De Block gefinancierd gaan worden”, aldus de directeur. In 2017 hielp De Pont bijna 2500 individuele patiënten of gezinnen. Meer patiënten zal De Pont met de huidige capaciteit niet kunnen helpen. Coune: “Het is als een puzzel van 1.000 stukken leggen, terwijl je er maar 250 hebt. Hoe je ze ook legt, je gaat er nooit tevreden over zijn.”

Vrijwilligerswerk

Een andere manier is partnerships aangaan (bijvoorbeeld met lokale besturen zoals Mechelen) en alternatieve financiering (bijvoorbeeld via de Koning Boudewijnstichting, de provincie, Rode Neuzen Dag). Daar zet het CGG intussen al jaren op in, met als gevolg dat het intussen bijna evenveel medewerkers heeft in veelal tijdelijke doelgroepprojecten dan voor de hoofdwerking. Het Problemen Op School-project (PrOS) is een voorbeeld, het Overkophuis een ander. “De OCMW’s van Mechelen en Kontich kopen bij ons een eerstelijnspsycholoog in. Dat systeem zouden we graag uitbreiden naar alle gemeenten uit het werkingsgebied”, zegt Cools. Een ander voorbeeld: TEJO, de laagdrempelige, therapeutische ondersteuning aan jongeren tussen 10 en 20 die het CGG mede heeft opgericht in Mechelen en Lier. “Enkele honderden jongeren kunnen er terecht, wat de druk op de basiswerking verlicht. We zitten er wel in het professioneel vrijwilligerswerk. Idealiter hadden die jongeren in het CGG terecht moeten kunnen.”

Depressiehulp.be

Ondanks de problemen, of net daardoor, slaagt De Pont erin te pionieren. De website depressiehulp.be werd onder meer door De Pont gelanceerd nadat het van de Vlaamse gemeenschap te horen kreeg dat er geen structurele middelen waren, maar wel een restbudget voor een online initiatief. “De website staat er na drie jaar en is nu klaar om geïmplementeerd te worden in alle 20 CGG’s als nieuwe methodiek.”




Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.