Ronkend afscheid van Marco (31)

MOTARDS NO RULES BEGELEIDEN VRIEND NAAR LAATSTE RUSTPLAATS

In colonne volgen de motorrijders de lijkwagen.
David Legreve In colonne volgen de motorrijders de lijkwagen.
Een indrukwekkende stoet ronkende motoren heeft Marco Perez zaterdag naar zijn laatste rustplaats thuis bij zijn familie begeleid. De 31-jarige motorrijder uit Mechelen overleed tien dagen eerder bij een verkeersongeval. "Je bent fysiek niet meer aanwezig, maar je zult steeds met mij meerijden", sprak de voorzitter.

Marco Perez had in de vroege ochtend van 16 juli net een vriend thuis gebracht toen hij met zijn Yamaha in een scherpe bocht ter hoogte van het kruispunt van de Goorweg en de Molenheidebaan in Hever ten val kwam. Hij werd nog overgebracht naar het Imeldaziekenhuis in Bonheiden, waar hij enkele uren later overleed. De aula van de stedelijke begraafplaats van Mechelen was te klein om alle vrienden en collega-motorrijders te herbergen. De solidariteit bleek enorm groot. Motorrijders van verschillende clubs stonden schouder aan schouder om hem een laatste groet te brengen. Stoer uiteraard, al moest menig motorrijder een zakdoek bovenhalen. Uiteraard waren ook de leden van zijn eigen No Rules aanwezig, een club die heel erg belangrijk was voor Marco. Zijn grote droom, het verkrijgen van de 'full patch' als teken van volwaardig lidmaatschap, werd hem postuum geschonken. De vest werd tijdens de plechtigheid gedragen door Marco's kleine broer en beste vriend Sonny. Die nam geëmotioneerd ook even kort het woord. "Merci mannen voor alles, alle steun apprecieer ik echt waar. Ik geef hem niet af. Hij mag niet... Merci mannen." Zijn vader, ook lid van No Rules, liet weten vrede te hebben met de dood van zijn zoon. "Hij leefde gelukkig en is gelukkig gestorven." Een fotocompilatie gaf een idee van wie Marco was. De beelden toonden hem dollend met zijn vrienden, met zijn familie, op zijn motor, alsook de tatoeages met de naam van zijn club en de tekst 'Respect me familia'.

Marco, in betere tijden, op zijn moto.
David Legreve Marco, in betere tijden, op zijn moto.

'Salto'

De president van de club omschreef 'Salto' (een bijnaam die Marco dankte aan de vele buitelingen met zijn fiets) als een gevoelsmens, een werkmens, een eerlijk mens en een vertrouwenspersoon. "Je stond steeds klaar om iedereen te helpen in de club en daarbuiten. Je bent dan ook een brother. Je bent fysiek niet meer aanwezig, maar je zult steeds met mij meerijden. Je zal geen Jack Honey meer drinken, maar elke vrijdag drink ik er een voor jou. Doe ze de groeten in de Gone But Not Forgotten Chapter. Vroeg of laat rijden we terug samen." Ook collega-motorrijders Descansa en Paz deden een belofte op het doodsprentje. "Wat Sonny betreft, pieker daar maar niet over. Wij, als brothers en sisters, zullen zeker over hem en je vader waken."

De motards in de aula van de Stedelijke Begraafplaats.
David Legreve De motards in de aula van de Stedelijke Begraafplaats.
Een motard van No Rules met de urne in de Aula van de Stedelijke Begraafplaats.
David Legreve Een motard van No Rules met de urne in de Aula van de Stedelijke Begraafplaats.