Koppel wil zes grootste marathons lopen: “Iedereen kan dit én belangrijk, tijdens de trainingen kunnen we bijpraten”

Wendy Dhaen en Rudi Cornelis
David Legreve Wendy Dhaen en Rudi Cornelis
Liefde is … samen marathons lopen. Wendy Dhaen (43) en Rudi Cornelis (46) uit Mechelen zijn goed op weg om de ‘six stars’ te lopen: de marathons van Berlijn, Londen, New York, Chicago, Boston en Tokyo. Nochtans heeft hij diabetes en zij slechte knieën, maar dat houdt hen niet tegen. “Iedereen kan dit!”

Wendy en Rudi liepen hun eerste marathon in 2015 in New York, de stad van hun hart. Bedoeling was de marathon een keer te lopen en dan nooit meer, maar ze werden zo gebeten door de microbe dat ze het zijn blijven doen.

Intussen liepen ze New York drie keer en kennen ook de marathons van onder meer Berlijn, Londen, Rotterdam, Antwerpen en Brussel geen geheimen meer voor hen. Stilaan begonnen ze te dromen over de ‘six stars’: de zes belangrijkste marathons ter wereld.

En het blijft niet bij dromen, ondanks de Tomorrowlandtoestanden bij de ticketverkoop. “In april lopen we Boston, in oktober Chicago. In Tokyo hopen we in maart volgend jaar de zesde en laatste af te leggen. 43 Belgen deden ons die six stars al voor, maar nog geen enkel koppel”, vertelt Wendy.

Wendy Dhaen en Rudi Cornelis onderweg tijdens de marathon in Berlijn.
RV Wendy Dhaen en Rudi Cornelis onderweg tijdens de marathon in Berlijn.

Samen

Lopen is iets dat ze vooral samen doen. “Het is uniek dit als koppel te kunnen doen. We hebben zowat hetzelfde niveau. Ik werk als hoofdmagazijnier, zij heeft haar schoonheidssalon en werkt soms twaalf uur per dag. We zien elkaar soms amper, maar tijdens de trainingen kunnen we bijpraten, over het huishouden, de kinderen en wat nog meer. Haast alle belangrijke beslissingen worden genomen tijdens het lopen”, zegt Rudi. Het is ook goed voor de relatie. “Daar is een mooi spreekwoord voor: ‘Couples who dream together, stay together’”, vult Wendy aan.

Voor ons is het lopen van marathon onlosmakelijk met reizen verbonden.
In de stad waar we lopen, moet ook iets te zien zijn

Wendy Dhaen

Het deelnemen aan een marathon is voor hen meer dan lopen alleen, het is ook reizen, een andere passie. “Voor ons is dat onlosmakelijk met elkaar verbonden. In de stad waar we lopen, moet ook iets te zien zijn.”

Beperking

Daarnaast is het lopen van marathons ook een gigantische overwinning. Rudi lijdt aan diabetes en onderging in 2011, 2012 en 2014 hart- en rugoperaties, Wendy heeft heel slechte knieën. “Die eerste keer wilden we aan onszelf en de buitenwereld tonen dat je ondanks beperkingen veel kan.”

Intussen werd het lopen van marathons een verslaving. “Mijn lichaam heeft dat nodig”, zegt Rudi. “Als ik een periode minder train, dan voel ik mij minder goed in mijn vel. Na een marathon heb je het gevoel dat je de wereld aankan.”

Afzien

Al moet je willen afzien. “Soms vragen we ons tijdens het lopen inderdaad af wat we in godsnaam aan het doen zijn”, lachen ze. “Maar dan kom je dichter bij de meet,  bij de euforie. Het zalige gevoel achteraf voel je drie weken daarna nog.”

Ze hebben beide al enorm afgezien, hij in Rotterdam nadat hij zes weken tevoren zijn ligamenten scheurde, zij met haar knieën in Berlijn. “Maar we liepen de marathons wel uit. Die ervaring nemen we mee. Krijgen we het sindsdien moeilijk, dan lijkt dat toch gemakkelijker omdat we weten dat we het al zwaarder hebben gehad.”

Wendy Dhaen en Rudi Cornelis
David Legreve Wendy Dhaen en Rudi Cornelis

Trainingsschema

Ze zijn ook altijd zeer goed voorbereid. Voor een marathon volgen ze een wetenschappelijk onderbouwd trainingsschema van een twintigtal weken. Naar het einde toe lopen ze 60 à 70 kilometer per week.

“De dag na een marathon zijn we misschien lichtjes stijf, maar kunnen we gewoon gaan werken. We kennen iemand die de marathon een uur sneller dan ons uitliep, maar die twee jaar later lichamelijk nog altijd de gevolgen draagt. Dat is het niet waard.”

The Rockettes

“Het zou leuk zijn mochten we andere koppels kunnen inspireren om uit hun zetel te komen en samen doelen na te streven”, zegt Wendy. “Geen tijd of te warm? Excuses. Sommige mensen zitten van 18 tot 23 uur in de zetel. En als het overdag te warm is, gaan we om 5 uur ’s morgens lopen.”

“Iedereen kan dit”, zegt Rudi. “Ik heb meer afgezien tijdens de Dodentocht dan tijdens alle marathons samen.” Volgens Wendy is het een mentale kwestie. “Als je getraind hebt, moet je gewoon de klik maken in je hoofd. Ik start om naar de finish te gaan en er is geen plan B.”

Het lukt ook, dat inspireren. Wendy coacht een loopgroep The Rockettes en een van de dames neemt binnenkort voor het eerst deel aan New York. Met The Rockettes organiseert het koppel overigens op 2 mei een spaghettiavond ten voordele van Kom op tegen Kanker in zaal Sint-Cecilia in Leest.