Auteur stelt 111 torens te boek

EMILE VAN DER TAELEN VERDIEPTE ZICH JARENLANG IN MECHELSE TORENS

De stad van de Maneblussers is een boek rijker: Torens van Mechelen. Emile Van der Taelen (72) bundelt in de publicatie foto's, aangevuld met geschiedkundige en architecturale wetenswaardigheden, van niet minder dan 111 toren(tje)s en torenachtigen. "Ik heb ontdekkingen gedaan", klinkt het.

'Torens van Mechelen' is Van der Taelens eerste boek. De inspiratie kwam vanzelf. "Als ik 's morgens mijn gordijn opentrek, dan staat de Sint-Romboutstoren daar en zie ik ook het Schepenhuis en het puntje van de toren van de Sint-Janskerk. Ik vroeg mij op een dag af of over al die torens al eens boek zou zijn geschreven. Neen, zo bleek."

De stadsgids en auteur Lucas Van de Leur in 2011 wijdde wel al een almanak aan torens." Sowieso had Van der Taelen als organisator van wandelzoektochten en hobbyfotograaf heel wat kennis over de stad, maar hij vergaarde daarbuiten ook nog andere informatie door uitgebreid opzoekingswerk. Hij pretendeert niet dat effectief alle torens het boek hebben gehaald, maar er staan er in elk geval véél in. "Mechelen heeft als aartsbisschoppelijke hoofdstad van het land en als een van de vijf kunststeden heel wat gotische en barokke kerken met hoge torens, maar of het er meer zijn dan in andere steden weet ik niet. Het is wel specifiek voor de Lage Landen dat er zoveel torens staan op zo'n beperkte oppervlakte", leerde hij uit de geschiedenis.

Religieus erfgoed

In het eerste hoofdstuk besteedt de auteur aandacht aan het rijke religieuze erfgoed, in het tweede aan het burgerlijke en het derde belicht de deelgemeenten. Met een aantal torens heeft hij zelf ook een band. "De Sint-Romboutstoren is mijn lijfwacht en aan de videotoren van het vroegere Belgacom aan het station heb ik decennialang gewerkt." Andere waren heuse ontdekkingen. "Een zeer interessant torentje staat aan de Zemstbaan. De vroegere eigenaar van het kasteel van Grisar liet het bouwen zodat zijn zoon, die voor beiaardier studeerde, daar kon oefenen. De veertig klokken bevinden zich momenteel in het Franse Magalas, maar het torentje is gebleven. De vondst heb ik overigens aan mijn vrouw te daken, die in immoadvertenties een huis met torentje te koop zag staan", lacht hij. Een ander torentje dat niet veel Mechelaars zullen kennen, is het kleine torentje aan het kasteel van Battenbroek in Walem. "Je kan zien dat er ooit een omwalling heeft tegengestaan. Het vreemde is dat de deur aan de kant van de slotgracht zat en de ramen uitkijken op het domein." Besluiten doet hij met een hoofdstuk over verdwenen torens van vroegere stations, kasteel Vennecourt in Muizen en de Bloemmolens van Nielsen. "Van het verdwijnen van de Novatoren in 1984 heb ik misschien wel het meeste spijt. Die had iets. Enkel de vier onderste verdiepingen bleven over en huisvesten nu het Speelgoedmuseum." Een boek bestellen kan door een mail te sturen naar de auteur via mvdt@skynet.be. Het boek kost 28,5 euro.

Emile Van der Taelen schreef het boek Torens van Mechelen.
David Legreve Emile Van der Taelen schreef het boek Torens van Mechelen.
De ondertussen verdwenen Novatoren.
Emile Van der Taelen De ondertussen verdwenen Novatoren.
De Battenbroektoren.
Emile Van der Taelen De Battenbroektoren.
Beiaardtorentje aan de Zemstbaan.
Beiaardtorentje aan de Zemstbaan.