"Het begin van mijn eigen huis"

MEUBELMAKERS BOUWEN SLAAPPLAATS VOOR DAKLOZE

Sali Memet in zijn minihuisje met een bank, een schap en eronder een zetel/bed.
David Legreve Sali Memet in zijn minihuisje met een bank, een schap en eronder een zetel/bed.
De schrijnwerkers van het Mechelse Studio Swelvet hebben het hart op de juiste plaats. Voor dakloze Sali Memet (31) hebben ze op eigen initiatief een piepklein huisje gebouwd als alternatief voor de zetel waarin hij sliep. "We willen hem niet wegjagen. Hij is geen beest."

Sali is waarschijnlijk de bekendste dakloze van Mechelen. Wie heeft hem nog niet zien liggen in de Onze-Lieve-Vrouwestraat, eerst op karton aan de kerk, vervolgens in een zetel in een portaal van Studio Swelvet? Sommige in de winkelstraat zien hem liever gaan dan komen, maar niet zo bij de meubelmakers. "We kunnen hem niet binnenpakken, maar willen hem ook niet wegjagen. Door een 'tiny house' voor hem te bouwen, is hij van op straat niet meer te zien en verhogen we zijn comfort. Het huisje bevat een bank, schap en zetel. Hopelijk zijn hij én de straat geholpen, al blijft zijn situatie natuurlijk schrijnend", zegt Bjorn Nauwelaerts.


Echt kennen doen de schrijnwerkers Sali niet. "Het is een lieve mens. Onlangs kwam hij een borstel vragen. We dachten dat hij hem zelf nodig had, maar het was om onze oprit proper te vegen." Sali blijkt inderdaad de vriendelijkheid zelve. Er kan zelfs een grapje af. "Kom in mijn office", nodigt hij ons prompt uit. "Ik kom van Roemenië, waar ik achttien jaar verbleef in een weeshuis. Nadat ik mijn studies had afgerond, moest ik er weg. Ik heb daar niks. Mijn moeder is dood, mijn grootouders ook. Mijn vader, een broer en een zus moeten wel nog leven, maar ik weet niet waar", vertelt hij in gebroken Engels.


Sali verliet Roemenië en belandde in Palermo, waar hij op het slechte pad raakte. "Vijf jaar zat ik in de drugs, tot ik ermee ben gekapt." Hij beterde zijn leven en zwierf door Europa, om zeven maanden geleden in ons land terecht te komen. Hij hoopt hier een leven op te bouwen. "Ik heb hulp nodig. Ik wil niet meer op de straat leven zoals een beest. Ik ben een mens zoals iedereen. Ik wil een domicilie, werken. Sommige mensen geven mij iets en gaan dan naar hun warme huisje, waarop ik in de miserie achterblijf. Dit huisje is een begin."


Hoe hij hier illegaal zijn leven denkt op te bouwen, is niet duidelijk. De politie laat hem naar eigen zeggen ongemoeid.

Sali tussen schrijnwerkers Jonathan Lievrouw en Bjorn Nauwelaerts.
David Legreve Sali tussen schrijnwerkers Jonathan Lievrouw en Bjorn Nauwelaerts.

Koude momenten

Volgens voorzitter van het Sociaal Huis Koen Anciaux (Open Vld) heeft het Sociaal Huis de man wel degelijk geholpen. "We hebben hem al verschillende keren onderdak gegeven op koude momenten, maar meer kunnen we niet doen. We hebben hem al gezegd hoe hij op een humane manier naar zijn thuisland kan, maar daar wil hij niet van weten. Je kan van mij niet verwachten dat ik buiten de wet ga werken."